Neneh.nl

Het was een lange wonderlijke dag

Posted on | April 11, 2014 | 1 Comment

IMG_4969

101/365

Op termijn.

Posted on | April 10, 2014 | No Comments

Wat een prachtige baan heb ik toch ook. Echt waar, iedereen mag jaloers zijn, het levert geen drol op. Nou ja, in geld dan. Het levert zeker wel wat op. Heel veel zelfs. In het park waar we ons IVN onderkomen hebben is heel veel ruimte voor natuurontwikkeling. De gemeente is er klaar voor, de buurt is er klaar voor, IVN is er klaar voor. Althans, we zijn er druk mee bezig. En vandaag liep ik met de wijkbeheerder en de vakinhoudelijk medewerker door het park. Op zoek naar plekken waar het mooier kan worden. Waar een idylle zou passen. Want dat is de wens…. dus daar gaan we voor.
Ineens kijk ik over het groene sportveldje uit naar ons pandje…..

IMG_4847
En daar word ik toch zo blij van. Dat ziet er zo mooi uit.

Ik heb een prachtige baan, het levert heel veel op…. op termijn!

Read more

Zullen we nog een keertje…

Posted on | April 9, 2014 | 4 Comments

Kriebelbeestjes les voor kleine kriebelkindjes met mollige vingertjes en te grote laarzen. Kleine kabouters die ik ontvang bij het bezoekerscentrum. Twee dagen achter elkaar ontvang ik een groep peuters en kleuters met mama’s en papa’s en de juffen. Twee dagen achter elkaar zie ik heel wat verschillende kinderen voorbij komen. Ik begin bij de das, die is op ooghoogte wel leuk om te bekijken en natuurlijk ook om aan te raken. ‘Wat eet een das’, wil ik weten want de kleuters hebben een kriebelbeestjes project op school en wat eet de das….. dat is wel een leuke start. Niemand weet het hoor, ook de ouders niet. ‘Gras?’, zegt er een. Er valt nog heel wat te leren.
Voor in de klas had ik een wormenbak gebracht en die hebben ze ingericht. De kinderen kunnen zo zien wat er allemaal gebeurt in de grond. En laat dat nu het hoofdvoedsel zijn voor de das…. zo’n lekkere vette regenworm. ‘Oh echt, eet een das wormen?’
We gaan kijken bij de kikkervisjes die we door het glas heel goed kunnen zien.
Een van de ouders vraagt ‘Hoe vaak in het jaar komt er kikkerdril?’

ehm…..

We zoeken regenwormen en laten die over onze handen kriebelen. We stampen door de plassen dat het spat….. oh, nee, mag niet. De meeste kinderen deinzen terug voor de modder. Dat komt omdat ze weer mee moeten in de auto… dat komt omdat ze niet vies mogen worden… dat komt ervan. Dus we lopen niet door de modder maar slingeren wel door het wilgenhuttendorp. ‘Zullen we nog een keertje’, zeg ik… en zo doen we dat!

99-9april

Dan neem ik ze mee naar de beestjestuin, nog veel meer kriebelbeestjes. Laat ze zien hoe dat werkt met wilde bijen en waar egels kunnen wonen. De kinderen zijn onvermoeibaar in het ontdekken wat vooral niet kan en mag. En na een drie kwartier is het gebeurd. Dan is er een pauze moment.

Als ze weer weg zijn is het …. stil.

Read more

Tussen de buien door….

Posted on | April 8, 2014 | No Comments

98-8april

‘s Nachts kruip ik weer diep onder de dekens en overdag zie ik de buien liever gaan dan komen… wat een raar voorjaar. Maandag 21 graden, dinsdag amper 11.

Read more

Wachten….

Posted on | April 7, 2014 | No Comments

97-7april

Read more

Het is me ontkomen….

Posted on | April 6, 2014 | 3 Comments

Dit voorjaar is voorbij voor je het goed en wel in de gaten hebt. Je knippert een keer met de ogen en de knoppen barsten open, je knippert nog een keertje en het regent bloemblaadjes..
Je knippert een keer met de ogen en de kikker komt uit zijn winterverblijf, je knippert nog een keer en de hele sloot ligt vol kikkerdril.

Maar het is me ontkomen. Ik zag kinderen langs de slootkant en dacht ‘he, kikkerdril’ en vandaag nam ik een kijkje en ik knipperde alweer met de ogen.

96-6april

Dat doet deze lente dus. Het groen, de bloesem, kikkerdril, de vogelgeluiden, het is overweldigend veel en vooral prachtig. Maar het gaat zo snel dat je vooral moet blijven kijken en niet teveel moet knipperen met de ogen want dan is het alweer voorbij.

Read more

Kadootje

Posted on | April 5, 2014 | 1 Comment

Vandaag een struindag, een middag op stap met de jeugdleden van onze IVN afdeling. Vorig jaar hadden we iets later in het jaar een struintocht waarbij we ook op zoek gingen naar de adders. Helaas niet gezien, het was domweg te koud. Vandaag was het niet koud, het begon bewolkt en dreigend donker maar het klaarde op, werd lichter en uiteindelijk had iedereen de jas losjes om de heupen hangen, het werd gewoon warm. Natuurlijk is het vooral gezellig, deze groep trekt al zo’n drie jaar met elkaar op en ook zit je allemaal op een andere school en zie je elkaar niet zo vaak, het is toch heel leuk om zo op stap te gaan. Tijdens de wandeling vertel ik nogal wat. We hebben 2 uur, dan kan ik natuurlijk ook wel veel vertellen. Maar uiteindelijk gaat het om het beleven. We vinden sporen, horen de kikkerkoren die verstommen zodra we te dicht bij komen, horen en zien de veldleeuwerik en de specht roffelt op de boom, zien de prachtigste stenen die vervolgens ontvoerd worden in de jaszakken, zien schapenkeutels, ganzenveren, sporen van konijn, zandbijen, sporen van de vos en vermoedelijk de das. Maar dat kan ook wel een hond geweest zijn. Want al staan overal borden dat honden aan de lijn mee mogen….
Analfabetisme is een ziekte die bij hondenbezitters massaal voorkomt.
Als de tijd begint te dringen en de dorst het hoogtepunt bereikt duiken we onder in een zandverstuiving en iedereen verbaasd zich weer eens over de prachtige omgeving, de mooiste plekjes, de leuke verhalen.
Dan is het hoogste tijd om terug te gaan en wandelen we rustig terug….. maar nee, wat is dat?

IMG_4697

Het kruist ons pad, het is een kadootje aan het einde van een prachtige struintocht.

We hebben genoten….

Read more

Het is geel en het valt uit de lucht…

Posted on | April 4, 2014 | 2 Comments

94-4april

Read more

Kom, we gaan de schaapjes binnen halen…

Posted on | April 3, 2014 | 1 Comment

93-3april

Read more

Grietje versus Karl

Posted on | April 2, 2014 | No Comments

Geduld, geduld, geduld… ‘even wachten’ zeg ik tegen mijn hondebeest als ik weer eens door de knieën ga voor een krul. Ik probeer dan een mooie krul te fotograferen. Maar alles lijkt zo gemakkelijk maar het is het niet. Ik moet nog al eens op de knieën.
Karl Blossfeldt heeft of altijd alles geplukt en meegenomen naar huis om het daar te tekenen of hij heeft ook eindeloos op de knieën gelegen om de krullen te vangen met een potlood. Dat is nog eens andere koek dan met een iPhone.

92-2april

Maar het blijft een uitdaging in het voorjaar om de krul te vangen.. want die is wonderbaarlijk prachtig.

Read more

keep looking »
  • Neneh

    Grote mond heb ik natuurlijk .... soms.... Dan bedoel ik niet dat ik de scheur opentrek... Nee, dan bedoel ik dat ik snel iets zeg en later denk... Zoon vertelde dat hij gevraagd was een reportage van Lange Frans te maken... 'Oh, riep ik, doe hem de groeten van je moeder, hij is best tof.' Dus..... ohoh, ik had het kunnen weten Knuffel van zoon en de hartelijke groeten van Frans
  • Admin