Kijken hoe jij winkelt

Kan jij 100% afvalvrij leven? In Hoogeveen gaan 100 gezinnen in 100 dagen die uitdaging aan. Wij volgen Grietje Loof, één van de deelnemers van de 100-100-100 actie. In haar column deelt zij met ons de tussenstand.

Vorige week had ik een verslaggever van RTV Drenthe aan de telefoon. Het programma Roeg! over de natuur, wil meer aandacht geven aan duurzaamheid in de uitzendingen. “Nu zijn jullie in Hoogeveen begonnen aan het 100-100-100 project en ik wil vragen of we eens met je mee mogen als jij winkelt.” Ik schiet in de lach. “Lieve help,” zeg ik, “met me mee om te winkelen?”

Biologische groentetas
We maken een afspraak voor de donderdag. Dat komt goed uit want die dag haal ik ook mijn wekelijkse ‘biologische groentetas’ op. Een tas die vaak bepaalt of ik ook nog wat in de winkel moet halen. Deze week smulden we van verse spinazie en moest ik voor het recept: broodbloemen met spinazie en feta, alleen de feta nog halen.

Ik heb een week de tijd om te bedenken wat ik wil vertellen en wat ik wil laten zien natuurlijk. Sinds ik weet dat ons gezin mee gaat doen aan het project is er al heel veel over gesproken. Mijn man is er net zo druk mee als ik en vraagt zich ook bij alles af ‘waar hoort dit bij?’ Ik merk dat onze kinderen er niet direct in meegaan. We hebben onze jongste zoon nog thuis (hij is bezig met eigen huis en haard) en zijn vriendin komt regelmatig over de vloer, evenals de rest van de kinderen en kleinkinderen.

Ik heb er al eens over geschreven: vrouwen gaan er eerder in mee dan mannen. Het is bewezen. Mijn dochter en schoondochter willen wel meegaan op de reis naar minder afval. Mijn zonen zeuren. Ik kan er niets anders van maken. Misschien menen ze het niet zo. Daar kom ik nog wel achter.

Zelfgemaakte broodzakken
“Toch geeft dat nog te veel afval en besloot ik lapjes stof te halen om zelf broodzakken van te maken”
Maar dan, hoe winkel ik? Al een aardig tijdje haal ik ongesneden brood in papieren zakken. Toch geeft dat nog te veel afval en besloot ik lapjes stof te halen om zelf broodzakken van te maken. Al jaren doe ik groente en fruit in zelf meegenomen zakken, maar het kan dus nog beter. Het moet. Nu doorpakken en doen! Minder afval produceren hoeft niet moeilijk te zijn. Je moet nadenken en goed voorbereid gaan winkelen.

De opdracht van deze week was: ‘Maak een foto van jouw afval als je een warme maaltijd hebt gemaakt’. En voor de komende week zoeken we de tips om afval te voorkomen. Dat past heel goed bij mijn manier van winkelen. Op http://www.hoogeveen.100-100-100.nl/ is te volgen wat deelnemers allemaal tegenkomen op hun pad naar minder afval.

Inmiddels is de aflevering van Roeg! op tv geweest en is te zien hoe ik in huis zorg voor een kleinere afvalstroom. Kijk hier de aflevering terug.

Als de ….. van huis is

Dan eten we pannenkoeken! Of eerst stampot andijvie. Kleine opschepper werd grote opschepper met stampot andijvie.
En de dag erna eten we pannenkoeken.
IMG_7266Ik ben wel benieuwd wat we vanavond gaan eten. Ik heb nog geen idee. Maar dat je ervan gaat groeien, dat staat vast.
Lief zit in Madrid voor zijn werk en heeft naast het werk nog voldoende tijd en ruimte over om zich daar te vermaken. Hij woont op de 11de verdieping van de slaapfabriek zoals hij het hotel noemt. De slaapfabriek. IMG_7223 Ik houd het vooral laag bij de grond en hoef maar 1 trap op voor de slaapkamer. Dat is echt wel iets anders dan 11 hoog in de slaapfabriek. Hij heeft het naar zijn zin. Ik ook wel. Er zijn niet alleen de eetmomenten samen met zoon maar ook allerlei andere dingen die op mijn pad komen. Weer moet ik nadenken over iets waar ik nog nooit over nagedacht heb. Grootzoon komt uit school en heeft een groot probleem. Hij heeft geen gat in zijn sok maar een gat in zijn favoriete gymtas. De schoenen steken eruit.
‘Oma dat kan jij wel maken!’ Oma heeft er een hard hoofd in. ‘Dit is echt geen sinecure grootzoon’, zeg ik. ‘Maar jij doet het wel hè oma!’, komt er min of meer dwingend uit zijn mond. Eenmaal thuis ga ik de schade eens bekijken en het eind van het liedje, na heel veel gepraat heen en weer is dat hij een nieuwe tas krijgt. Dit is echt geen sinecure. Deksel open, tas erin, deksel dicht. Oma kan het. IMG_7237 Ondertussen heb ik hondebeest al een aantal keer uitgelaten en ik verbaas me over de straatbloempjes in de onze straat. Ze zijn best grappig, de kleine bolletje graven zich in tussen de stoepranden en stenen. Verbazend knap als je bedenkt dat het niet alleen een worteltje is wat ontwikkeld maar ook een bolletje. Die moet haast vierkant worden in plaats van rond zijn. IMG_7247 (1) Ja, knap zo’n plantje. Trouwens wat ook knap is, helemaal in de zon is de oranje trilzwam. De knaloranje kleur springt er natuurlijk uit in een perkje met wat gesnoeide struiken en een paar bomen. Loofbomen wel te verstaan. Oranje trilzwam komt het hele jaar rond voor op loofbomen en daar word ik helemaal blij van. Zowel van oranje als loof.IMG_7245 Ik sta dus toch even in het perkje, ‘beware for de drol van de hond’! Ik heb al wat blik en zelfs een condoom opgeruimd in het park, ik hoef er niet nog een laagje poep overheen. Wat me wel weer bij het volgende brengt. In Hoogeveen is het nat. Overal waar je kijkt is water en modder. ‘Waar zijn mijn droge sokken’, denk ik als ik toch echt dwars door de plas naar de deur moeten lopen. IMG_7231 Dit is toch vreselijk, zo kun je de koning toch niet ontvangen. Nee, dan dochter, die stuurt mij een whatsapp vol hartjes. Ze loopt ze overal op. In het bos, in de stad, op de stoep, aan een boom, tussen de kiezels. You name it en het ligt er. IMG_7263 De dagen rijgen zich aaneen, wandelen met de hond, blubbertrappen in het bos, blikjes opruimen. ‘Ben je weer aan het opruimen’, zei de mevrouw die net van de tennisbaan afwandelt. ‘Ja, altijd’, zeg ik. ‘Ik weet het zegt ze.’ Gelukkig weet zij het. Ik heb tijdens de wandeling eens zitten filosoferen met mezelf. Hoe kan het toch dat je een blikje wel meeneemt naar het bos, daar leegdrinkt en vervolgens in het bos achterlaat. Is de jaszak of tas dichtgegroeid tijdens het drinken van het bocht uit het blikje? Ik heb geen idee. Kitkat… ook van die leuke verpakkingen. Ze lossen niet op, nooit een keer.

Een week in pixels

Maandag
maandag.jpg
Dinsdag
dinsdag.jpg
Woensdag
woensdag3.jpg
Donderdag
donderdag3.jpg
Vrijdag
vrijdag2.jpg
Zaterdag
zaterdag.jpg
Zondag
zondag.jpg

Het was een gewone week met bijzondere dingen of een bijzondere week met gewone dingen. Maar wat is gewoon en wat is bijzonder.
Maandag, de kleinkinderen komen logeren, een vrije dag, rust in de tent en vooral niks meer dan een klein rondje verwonderen in het bos. Dinsdag was de tweede logeerdag met vooral heel veel te doen, lekker weer, een duikje nemen, buiten een broodje eten en vooral veel genieten. Woensdag ging ik mee met de vogelexcursie voor kids en zag ik tot mijn grote genoegen (grijns) dat er gebouwd wordt in één van de slangetjes van de kijkdooskast voor wilde bijen. Donderdag op reis en dan de zon zien zakken in de trein. Vrijdag thuiskomen en iets liefs bij de post vinden. Zaterdag een feestje en zondag ook een feestje…. moederdag.
Bijzondere week, met bijzondere dingen. Noem het vooral niet heel gewoon. Een week in pixels

Duffy en wat de ochtend bracht

Wat heerlijk dat internet, alles binnen handbereik (op het scherm dan). De mailtjes stromen binnen, stapels foto’s om weer aan een website toe te voegen, een nieuw verhaal van Kuken en Kip, de oude verhalen van Kuken en Kip die even gecheckt moeten worden voor ze weer online gaan. De HEMA geeft een avondje korting en of ik even wil stemmen. Zien dat mijn eindafrekening gestort is en dat ik nu lekker met vakantie kan gaan want het vakantiegeld is binnen 🙂
Ondertussen luister ik de hele ochtend al naar Duffy

Sorry, kan er niets aan doen. Ik kan echt een hele ochtend naar 1 nummer luisteren…… dat heb ik wel meer zeg maar.
Lief vindt het maar niks, hij wil graag ieder moment van de dag iets anders horen en zeker niet iets 2 x en nog een keer. Ik kan een cd grijs draaien en er nog niet van genezen zijn.
Inmiddels is de ochtend al lang voorbij en wordt het tijd dat ik de schoenen eens aan doe en een regenjas geloof ik en een zuidwester…. en laarzen
Buiten staat mijn zandijsje modderig te zijn.
Even een vraag tussendoor: Kan je aangifte doen als je denkt dat al de bloembollen die je in de grond hebt gestopt verdwenen zijn of kun je er haast zeker van zijn dat het neppe bollen waren. In een dorp hier vlakbij H zijn ze er zeker van dat de bollen gestolen zijn die ze vorig herfst in de grond hebben gestopt…….

Pas op.

Van de ene winkel in snel tempo naar de andere winkel. Het weer is er niet na om te slenteren en uitgebreid de etalages te bekijken. Alhoewel… in mijn ooghoek zie ik iets roods.
Ja, ik geef het onmiddellijk toe, rood is onweerstaanbaar.
Het is een lingeriewinkel. Tja, leuk, maar niets voor mij. Ik ben een vrouw van ‘Mooi maar praktisch!’ en dit ziet er verleidelijk uit en mooi, maar verre van praktisch. Straks kom ik handen te kort om alles op de plek te houden. Ik weet er één die dat niet erg vindt, zullen er wel meer last van hebben bedenk ik nu ik dit schrijf en het beeld erbij bedenk.
Ik loop door, wijk uit voor weer een bord met schreeuwreclame en ineens.
‘Pas op mevrouw, Pas op, PAS OP.’
En nog een keer, iets harder.
Ik kijk naar rechts en zie een verkoper van een telefoonwinkel in de deuropening staan. Die hebben we hier veel. Telefoon, schoen en kleding winkels. Oh, en drogisterijen die ook alles verkopen. Dus ook schoenen, telefoons en kleding als het nodig is. Ach ja, wat een fantasie.
Ik kijk dus naar rechts en zie hem staan. “heej, schiet er door me heen, een man die me roept, dat kan niet goed zijn!”
Maar hij brult verder ‘PAS OP, U STAPT ER BIJNA IN!”
Verschrikt kijk ik naar beneden en zie een bruine plakkerige zooi op de stoep liggen…… tja
‘Ruim het dan op, roep ik, scheelt schreeuwen naar alle vrouwen!’
Maar hij is van mening dat het niet van hem is… ‘ja, ook niet van mij, roep ik nog, laat maar lekker liggen voor jou winkel!
Twee oudere mensen lopen ineens naast mij ‘wat is er toch’ , vragen ze bezorgd.
Ik wijs naar de stoep en de schoenen………. zij doen snel een stap opzij.
‘Wat heb jij’, vraagt mijn collega als ik even later het kantoor binnen stap en mijn schoenen uit trek.
‘Ik, ik heb poep aan de schoenen!’
Zij lacht en ik zeg haar dat het een serieuze zaak is, dat ik werd lastig gevallen door een man en dat ik daardoor in de poep terecht kwam!