Het heeft gewoon iets….

Het is herfst en het is tijd voor verse garnalen. Niet dat ik nu direct sta te trappelen om met een waadpak aan achter een net, door het stromende water, te gaan banjeren. Nee, dat niet. Maar het heeft wel iets. ‘Ik wil eens zien wat er uit het water wordt gehaald,’ zei ik en ik kreeg het in een bakje voor geschoteld.
garnaalkl.jpg
De dame in kwestie had wel zin in een praatje. Ze lust geen garnalen. Nee, ik eet ze niet. Maar hij wel, zo wijst ze naar de man die tot zijn borstkas in het water loopt. Achter het net aan. Hij heeft er schik in, hij is in zijn element. Hard werken voor een maaltje heerlijke romige Noordzee garnalen. Ze zijn klein maar zo lekker wordt me verteld. ‘Nee, ik eet geen vis. Nou ja, een lekkerbekkie wel maar dan houdt het op.’ Ondertussen schudt ze het bakje, spoelt en spoelt en zoekt de narigheid er tussen uit. Dan gaat het in de emmer. ‘Je moet wel een gaatje in de emmer maken, zo gaat ze verder, anders verdrinken ze. Ja, raar, je zou toch denken dat ze kunnen leven in het water want ze komen uit het water. Maar ze verdrinken in water. Ik snap het ook niet.’ Ze verteld honderduit. En wij komen allebei tot de conclusie dat we wel altijd op het eiland willen wonen. ‘Het komt er alleen niet van’, zo zegt ze. En ik knik. Het komt er niet van, we gaan altijd weer terug naar waar we wonen.
Het geeft te denken.
Morgen maar eens garnalen eten, uit de Noordzee, romige garnalen

4 gedachten over “Het heeft gewoon iets….”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *