Onze zonen

Ze zijn inmiddels geen kleine mannen meer, het zijn kerels die stevig in de schoenen staan. De Liefde kan ze van de sokkel halen maar verder kunnen ze bergen verzetten en doen ze dat ook. Is de oudste altijd bezig om voor het bedrijf, waar hij deel van uitmaakt, de beste verkooptechniek in de strijd te gooien, met geduld, heel veel geduld proberen de koper ervan te overtuigen dat ze bij hem moeten zijn. Is hij voor zijn gezin een belangrijke schakel naar alles wat daarin gebeurt. Opgroeiende kinderen, allebei een baan, het is een periode in je leven die heel zwaar is. Je kunt geen dag verzaken, dan verlies je iets waar je geheid spijt van krijgt. Zoon ook, hij moet aan het werk! Met zoon kan ik praten over het boerenleven, de manier van ‘boeren’ en de machines die daar zo bij gebruikt worden. Waarom de een kiest voor een megastal en de ander biologisch wil boeren. Dat boeren elkaar vreselijk dwars kunnen zitten en dat het echt geen ‘vetpot’ is anno 2016. We praten over de zaken die raken en merk zelf heel erg dat zijn opvoeding zo anders is geweest dan die van onze jongste zoon. Het is gewoon bewezen, staat beschreven in de boeken, de oudste in de kinderrij is het proefkonijn in het gezin. Daar kun je nog zoveel boeken over lezen, oudste zijn is gewoon vechten voor wat je waard bent. Dat hebben wij in onze eigen jeugd ook zo gevoeld en meegemaakt.
Zo is tweede zoon bezig in zijn eigen bedrijf. Met fotografie en film, muziek en creativiteit maakt hij het leven van zichzelf en ook de klant iets mooier. Een tevreden klant is een tevreden zoon. De tweede in de rij stond al jong op eigen benen. Niet als baby, dat duurde even voor de benen ontdekt waren maar toen het eenmaal zo ver was, was er geen houden mee aan. ‘Ik kan het zelf wel’, moet zoon gedacht hebben en hoe lastig dat ook was, voor mij als moeder, ik heb geprobeerd er ook voor hem het beste van te maken. En niet alleen ik. Als ouders hebben we klaar gestaan waar nodig. Verhuizen, verslepen, schoonmaken, schilderen, vloeren leggen…. Van A naar B, van A tot Z en van A naar H. Steeds verder van de geboortegrond, steeds dichterbij een droom die ‘een eigen bedrijf’ heet.
Geluk in de liefde.. laat het maar gebeuren, we gaan het zien. Ik wil het meemaken toch. Ja, ik wil het meemaken.

IMG_2972

Jongste zoon… hij werkt en ontwikkelt zich als iemand die stevig in de schoenen staat. Hij houdt niet van gedoe, kiest niet de moeilijkste weg en zal er zeker niet teveel woorden aan vuil maken. Hij trekt zijn eigen plan en denkt op zijn eigen wijze na over een toekomst. Hij zoekt woonruimte voor hem en zijn vriendin en kijkt vooral naar ruimte. Ruimte om fijn in te leven. Denkend aan de toekomst… jongste zoon staat goed in het leven. Een vaste baan, kansen om te groeien en hij is nog zo jong en flexibel en kan breed ingezet worden. Dat is de toekomst van de jongelui. Meer dan ooit moeten zij van veel markten thuis zijn want als je ooit 1 kunstje hebt geleerd en daarbij hebt gedacht dat je dit wel uit kunt zingen tot je pensioen dan heb je het mis. Trouwens dat pensioen halen is al een hele kunst tegenwoordig.
Hoe onze zonen ooit die status gaan halen is best wel een raadsel, met iedere regering die er tegenwoordig is worden zekerheden steeds meer afgebroken. Zekerheden zijn dus niet te betalen, dat blijkt maar weer.

Onze zonen. Alle drie verschillend, alle drie zorgzaam en alle drie met de voeten stevig op de grond.

Alleen de liefde kan ze van de sokkel halen. Alleen de liefde kan ze rechtop door het leven laten gaan.

Ik ga het zien, ik wil het meemaken. Laat onze liefde voor de zonen helpen om voor hun eigen liefde te gaan zorgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *