Ontmaskeren

Vakantie en dagje thuis omdat de kleinkinderen gewoon lekker vrij zijn en een dagje naar Oma wel zien zitten. Dus ‘boe’ komen ze binnen en de stemming zit er gelijk goed in. Grootzoon heeft gelijk de Donald Duck te pakken en is voorlopig even zoet. Kleinzoon duikt op de bank met zijn knuffels en een spelletje op de iPad. Lekker rustig zo, ik maak eerst af waar ik mee bezig was. Dan is het al snel tijd voor koffie en de koek. Altijd het zelfde liedje, altijd goed. Ze vragen niet eens of ik iets anders in de trommel heb. Dus is het goed.
‘Wat gaan we doen vandaag?’
‘Wat wil jij doen’, is gelijk het antwoord met een vraag terug.
‘Dat wordt een makkie!’, denk ik opgewekt.
De kids losscheuren van hun bezigheid en doen waar oma zin in heeft.
Het is tenslotte lente in de tuin en bij de voordeur. De zon schijnt uitbundig, de lucht is uitermate blauw, de lente lacht ons toe.
‘We gaan strunen’, zeg ik.

Vervolgens duurt het nog wel even voor alle acties zijn uitgevoerd. Laarzen aan, laarzen mee, schoenen aan, schoenen…. ‘nou ja, ik neem de laarzen wel mee, doe de schoenen eerst maar aan.’ Dat is er gaande.

In de auto ben ik de chauffeur en gelijk de jury want ze gaan rappen.
De liefste liedjes komen voorbij. De vieste liedjes ook trouwens. Ik ben de jury. Best lastig wel, ik kan de koppies niet zien en ik hoor soms dingen waar ik een koppie bij wil zien.

We strunen langs paden, over gras, door modder. Koekeloeren in het water of er al beestjes wakker zijn en vinden een vervelling van de ringslang. Zij spelen een uur een spel waar ik niets van snap maar waar ze heel veel plezier mee hebben. Ik zit in de zon, op een stronk en zie de bijtjes om me heen zoemen. Zo in het het zonnetje wordt alles wakker en krijg ik slaap. De omgekeerde wereld maar wel lekker zo met de neus in de zon.

Dan komen ze bij mij zitten. Grootzoon heeft zijn capuchon ver over de oren en ik vraag heb waarom hij die nog steeds op heeft terwijl het van dat heerlijke weer is. ‘Dan zien ze mijn haar, dan gaan ze mij ontmaskeren’, lacht hij mij toe.
‘Vind je mij ook gek oma?’
‘Nee, jij bent grootzoon en jij doet het graag anders dan de rest’.

‘Hou vast, denk ik….. hou dat vast en laat je niet ontmaskeren. Leef je eigen leven en bedenk de dingen die leuk voor je zijn. Aanpassen kan altijd nog, laat je niet ontmaskeren.’

IMG_7403

Vervolgens vergeet hij zijn capuchon weer op te zetten, daar komt hij aan het einde van de dag wel achter!

Eén gedachte over “Ontmaskeren”

  1. Nu is mijn dochter helemaal gek van deze ‘superheld (grootzoon)’ en is dol op ontmaskerenen en in het geval van deze superheld denk ik dat ze het aardig bij het juiste eind heeft.
    Daar waar vele kinderen al gemaskerd rondlopen; zich anders voordoen dan ze in werkelijkheid (willen) zijn, ziet E. de meeste kids zonder hun masker en weet paps vaak weer te verbijsteren door die scherpe blik. “Paps, ik zie wie hij is en dat is wat ik zo lief vindt” (kids…grootste Leraren etc…nuff said)

    Grootzoon rent rond, schreeuwt, bezingt en bevecht draken die eenieder kind al lang niet meer wil zien en zij (Prinseslief) verdedigt hem tegen alle rationele gedachten uit de grote mensenwereld die dit willen afdoen en alhoewel het hier soms een sport is (van mijn kant), is zij zo fel als een olifanten moeder dat haar jong verdedigt. En steeds vaker bijt ik in het stof dat op waait tijdens onze discussie….N & E : Cloak and Dagger (als we dan toch even over superhelden blijven praten).

    “Grootzoon’ is geen held; grootzoon is geen ridder op het witte paard. Al zou hij willen… hij hield het nog geen seconde vol op de rug van nog de meest rustige Shetland. Grootzoon rent gemaskerd door het leven, want stel eens dat men hem herkende aan zijn haar en dus… ontmaskeren! De grote held houdt zich schuil achter een ‘hoodie’ die meer verraad dan verbergt en heel stiekum….wil ik wel weer eens mee; op naar die wereld waar liedjes soms vies en soms lief zijn, maar bovenal waar de koekjes voorspelbaar zijn en je je terug kunt trekken in je ‘Hoodie’ zodat men je niet ontmaskert.

    Vanavond, wanneer niemand kijkt (en zelfs vrouwlief slaapt), trek ik mijn Superhelden pyjama aan, poets ik met superhelden pasta en duik ik de nacht in…ik kom eraan, Nick!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *