Al die liedjes maken een jaar vol

Het is ieder jaar hetzelfde liedje, september, de R in de maand, de pepeRnoten in de winkel en tot aan 5 december is het dringen geblazen in de schappen. Kerstkoekjes en chocoladeletters naast elkaar. Ik laveer ertussen door en koop dit jaar geen enkele chocoladeletter. Voor het eerst. Niet vergeten maar bewust.

Dan is de Sint het land weer uit, de Pietendiscussie weer geluwd, de ingenomen stellingen weer afgebroken. Trump is gekozen, de politieke wereld schudt op de grondvesten, in Syrië wordt de boel systematisch aan flarden geschoten en als er iemand is die mij uit kan leggen waarom mensen elkaar dit aandoen dan houd ik me aanbevolen. Want ik snap het niet. Zoals ik wel meer niet snap. Dit is dus mijn stukje over ‘ik snap het niet’, merk ik nu. De Piet, Trump en oorlog. Om over de rare kronkels in de koppen van andere wereldleiders of gewoon in ons eigen land maar niet te spreken.

Ineens hangen de ballen in de boom. Alhoewel, bij mij nog steeds niet, ik heb alleen de slingers met lampjes opgehangen. Als je mij gaat vragen ‘waarom’, dan zal ik eerst de schouders ophalen en daarna zuchten en zeggen, ‘Waarom moeten er eigenlijk ballen in’.

Ik verwonder me meer en meer over de commerciële poespas in de maand december. Volgens mij kan iedereen het geld maar één keer uitgeven en niet vaker. Wat willen alle winkels met al die extra openingstijden bereiken? Echt, ik word er dwars van. Dat heb ik ook al jaren. Dwars van al dat decembergedoe. Dit stukje gaat dus over ‘hoe dwars kun je zijn’.

Het is ieder jaar hetzelfde liedje, kerstkaartje hier, kerstkaartje daar. Beste wensen via de post, instagram, facebook, twitter, mail en wat al niet meer. Als de eerste wens binnenkomt denk ik ‘oh ja, kerstkaarten, wat wil ik dit jaar’. Dan vergeet ik het weer want ook in december is er nog genoeg te doen. Puntjes op de i van het jaar 2016. We zien in januari wel verder. En ineens in het de laatste week voor kerst en heb ik al 1 kaart geschreven. Zelfs dat ging mis dit jaar. Mooie tekst, mooie foto en kaart laten maken. Komt de kaart binnen zonder tekst… dan ben ik ook weer klaar met de kerstkaartjes.

Het is niet ieder jaar hetzelfde liedje. Dit jaar was anders dan alle voorgaande. Dit jaar begon met inleveren. Niet bewust, maar onbewust paste ik mijn dagelijkse dingen aan. Niet bewust, maar onbewust deed ik stapjes terug. Alleen de mensen dichtbij maakten die stappen mee. Constateerden en spraken het zelfs uit. ‘Gaat het goed Grietje’. Die vraag is meermalen gesteld. En ja, ik ging goed. Ik ging niet hard, maar ik ging toch. En zo was er de zomer waarin ik niet vooruit te branden was. Alleen mijn hoofd hield niet op. Die zag overal de uitdaging in en zo bleef ik draaien. Tot het hart halt toeriep.

Het is echt niet ieder jaar hetzelfde liedje. Het liedje in 2016 ging over het hart. Niet de pijn voor de operatie. Het hoofd wat natuurlijk zei ‘ja, ik heb geen keus’. De hartoperatie was een feit. Geen ontkomen meer aan. Een operatie die uren duurde en daarna veel pijn gaf. Nu vier maand later kan ik zeggen dat het eindelijk wat rustiger wordt in mijn lijf. Ik ben er nog niet, ik ga vooruit en doe heel veel dingen. Ik lever niet meer in, ik pak weer terug wat ik ingeleverd heb. Heel langzaam ga ik naar 2017 toe en ik weet heel zeker, het is niet elk jaar een zelfde liedje.  Van moeder kreeg ik bezoekjes net zolang tot ik zelf weer bezoekjes kon brengen, van broer kreeg ik de chocoladeletter en een bij, van jullie allemaal kaarten, wensen, bloemen, bloemen, bloemen, liefde. Van de thoraxchirurg 5 omleidingen. Van zussen kreeg ik harten en heide en liefde en knuffels. Van onze kinderen de bezorgde blikken, een beker lekkere koffie, honderd en nog meer knuffels, van de kleinkinderen een spandoek bij het ziekenhuis, knuffels om mee te knuffelen, liefs en kusjes. Van lief de meeste zorg, de meeste liefde, de mooiste schouder om op de leunen, om uit te huilen en opnieuw te beginnen. Ik weet zeker dat niet elk jaar hetzelfde liedje wordt gezongen. Ik weet zeker dat er hoop is op beter. Dat de meeste mensen hun verstand niet verloren hebben. Dat er artsen zijn die beter maken. Dat al die sociale media elkaar kan verbinden en zelfs kan versterken. Laten we elkaar niet gek maken, maar liefhebben.

Geniet van december en kijk uit naar 2017

Fijne feestdagen allemaal…. liefde, gezondheid en vrede voor 2017

Eén gedachte over “Al die liedjes maken een jaar vol”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *