« Geblokt.... gescoord! | Main | Witte rook »
vrijdag 22 april, 2005
Ergens
Ergens moet het nog zo zijn:
witte wolken, zon en wind....
Op de zankbank zingt een zeehond
voor haar kleine zeehondkind:
speel maar, spartel.... Bang voor niets.
Niemand, niemand doet je iets.
De wereld is een wonder,
duik er maar diep in onder.....
Gedicht: Mies Bouhuys
Neneh @ 22 april 2005 08:22
----------------------------------------------------------------------------------------Comments
@ D, heb je last van je blindedarmgeweten......
Neneh @ 23 april 2005 09:29
Lef hoor, Mies Bouhuys citeren. Zou ik niet durven.
D. @ 23 april 2005 00:12
Dit verhaal werd vanochtend verstoord door de wekker....
V@nM@n @ 22 april 2005 20:14
zo'n dag is het vandaag
zo'n dag dat
ergens
iemand
zingt
zeppo @ 22 april 2005 12:05
Mooi, mooi, mooi !
tantieris @ 22 april 2005 11:15
Heel mooi gedicht!
(Alleen even het typefoutje eruit halen Neneh, ..... niemand DOET je iets, i.p.v. ..... niemand DOEF je iets!)
Chantal @ 22 april 2005 09:19