« Zondag | Main | "life is what happens to »
maandag 10 oktober, 2005
Maandag
Soms, als de telefoon al begint te rinkelen voor 8 uur dan weet ik al wat voor werkdag het wordt.... maar vanmorgen was ik verbaasd dat de telefoon net na 8 uur ging. Ik zag wie me belde en nam op met een vriendelijke groet.
Mijn woorden verstomden, mijn adem stokte, verdriet kwam binnen.
Haar vader was gisteravond overleden, 50 jaar, veel te jong en zo plotseling.
Het ontbijtje smaakte niet meer. De krant bracht geen nieuwer nieuws dan nog meer verdriet. De muziek van de radio drong niet meer tot me door. Het enige wat ik uit kon brengen waren kreten van 'wat erg' en 'heel veel sterkte'.
De maandag begint in ieder geval heftig genoeg om nog lang na te dreunen.... en herinneringen komen boven....
Neneh @ 10 oktober 2005 08:15
----------------------------------------------------------------------------------------Comments
Ja, dan is het leven hard. Dat is heel erg zwaar.
Sterkte ..
Ebelien @ 11 oktober 2005 22:57
oh wat verschrikkelijk...
paola @ 11 oktober 2005 18:44
kippevel:-(
zeppo @ 11 oktober 2005 15:44
Met zo'n bericht heb je eigenlijk helemaal geen zin om de week te beginnen lijkt mij
hanscke @ 10 oktober 2005 22:43
Hè bah... da's geen fijn nieuws.
Kees @ 10 oktober 2005 21:06
He, gatverdamme, wat een kl*tenbegin van een nieuwe week.
Wiro @ 10 oktober 2005 20:38
op die leeftijd doet het pijn...voor jezelf.
V@nM@n @ 10 oktober 2005 19:46
Jasses. Sterkte met alles.
Anne-Lise @ 10 oktober 2005 16:02
Heel veel sterkte ermee.
Sis @ 10 oktober 2005 14:23
Wat naar, heel veel sterkte.
Amiek @ 10 oktober 2005 13:19
Veel te jong, ja... Het leven deelt soms harde klappen uit.
Sterkte.
Hansje @ 10 oktober 2005 12:31
het komt soms wel heel dicht bij en hard binnen. sterkte.
wies @ 10 oktober 2005 12:20
Sterkte
Jöran @ 10 oktober 2005 09:07