« Wie is de Mol? | Main | Fotogeniek.... »
zaterdag 15 april, 2006
Ga eens verder
Ze haalde diep adem toen ze op de stoep voor de deur stond. Haar ogen zochten de knop van de deurbel, haar hand ging langzaam omhoog. Toch twijfelde ze. Ze had er lang genoeg over nagedacht, maar nu kwam alles toch weer terug. (V@nM@n) Zou ze er goed aan doen? (Sandra) Ze wist wat er achter die deur was en kon ze dat wel aan? (andere Sandra) ze haalde nog eens diep adem.... en belde aan... ze hoorde niemand naar de deur komen en liep het pad al weer af.
"nou ja" hoorde ze plotklaps achter zich.... (Wies) Ze keek angstvallig om haar heen en bladerde vlug door haar agenda.....haar blik viel op het verkreukelde paarse blaadje... (Sillyfish) oh nee toch? ze was het toch niet vergeten? (Paool)
Achter haar viel een deur in het slot en voor ze het in de gaten had lag haar agenda op de grond en voelde ze armen om haar heen.... die druppels op haar wangen waren gelukkig niet alleen tranen.(Jetje) de ellende van deze dagen viel als een doordringende regenbui over haar heen, geen draad meer droog latend van haar wat al te zomerse kleding. (dif) "Eindelijk, je bent er," hoorde ze een zachte stem boven de warme, troostende armen. "Kom binnen, alles staat klaar..." (Hansje)
Ze liet het maar gebeuren, ze hing in de armen en begon te bibberen. Na de afgrijselijke uren waren de tranen niet meer te stuiten, ze drukte de armen nog steviger tegen haar borst. Het mocht niet nog eens gebeuren. Eenmaal over de drempel begon ze hakkelend te praten... alsof de woorden in haar buik bleven hangen. Ze voelde een misselijke golf in haar maagstreek........ O shit, toch niet weer he? (Petra) al die momenten dat ze bij elkaar hadden gezeten en niets te zeggen hadden (Afra) Het laatste wat ze wilde, was dit moment kapot te laten gaan door haar zwijgzaamheid. Dus om haar gehakkel te verbergen draaide ze zich om en drukte haar lippen op de zijne. (Keekstar)
Nu moest ik echt schateren. Het verhaal ging dus echt helemaal niet meer die kant uit die ik in eerste instantie in gedachten had. Grappig hoe dit toch zo kan groeien. Niks verzopen paashaas of paasei achter de deur. Gewoon die lippen op de zijne en daarmee begint het pas. Of eindigt het.....
Dit is de eerste zin in het paasverhaal wat jij en ik gaan maken. Iedereen die hier komt maakt een nieuwe zin die aansluit op de vorige. Ik zet die zinnen in het verhaal en zo maken wij hier ons eigen paasverhaal.
Want dat kunnen wij wel. Het gaat toch regenen ...... ik lees jullie
Neneh @ 15 april 2006 11:41
----------------------------------------------------------------------------------------Comments
Ja gek hè, vissen met een paaseitje aan je haakje.
zussie @ 17 april 2006 11:50
Ondertusen, pakweg 3000 kilometer verderop in Lapland, zat Inouka zich stierlijk te vervelen bij het ijsgat omdat de vis de hele dag al niet wilde bijten.
reykjavik @ 16 april 2006 20:57
misschien kust ze wel een grote chocolade paashaas, weet jij veel... Ik vond het een moeilijk stuk om wat achter te plakken :)
keekstar @ 16 april 2006 19:52
Bijvoorbeeld één mooi kleurige bosje parkiettulpen tussen al die grote gele tulpenbossen.
hanscke @ 16 april 2006 19:50
en zo gaat dat als je een al te duidelijk beeld maakt van de onberekenbare werkelijkheid. daar is zelfs geen geroutineerde paashaas op voorbereid. geluk ligt altijd in dat andere hoekje, waar je niet meteen kijkt. en verrassingen kunnen zelfs op het Sint Pieterplein voorkomen.
differentieel @ 16 april 2006 19:22
Het laatste wat ze wilde, was dit moment kapot te laten gaan door haar zwijgzaamheid. Dus om haar gehakkel te verbergen draaide ze zich om en drukte haar lippen op de zijne.
keekstar @ 16 april 2006 19:00
Al die momenten dat ze bij elkaar hadden gezeten en niets te zeggen hadden
Afra @ 16 april 2006 11:11
O shit, toch niet weer he?
Petra @ 16 april 2006 09:24
"Eindelijk, je bent er," hoorde ze een zachte stem boven de warme, troostende armen. "Kom binnen, alles staat klaar..."
Hansje @ 15 april 2006 22:02
de ellende van deze dagen viel als een doordringende regenbui over haar heen, geen draad meer droog latend van haar wat al te zomerse kleding.
differentieel @ 15 april 2006 17:22
Die druppels op haar wangen waren gelukkig niet alleen tranen.
Jetje @ 15 april 2006 16:09
Achter haar viel een deur in het slot en voor ze het in de gaten had lag haar agenda op de grond en voelde ze armen om haar heen....
Neneh @ 15 april 2006 15:30
oh nee toch? ze was het toch niet vergeten?
paola @ 15 april 2006 15:18
Ze keek angstvallig om haar heen en bladerde vlug door haar agenda.....haar blik viel op het verkreukelde paarse blaadje...
Sillyfish @ 15 april 2006 14:59
ze haalde nog eens diep adem.... en belde aan... ze hoorde niemand naar de deur komen en liep het pad al weer af.
"nou ja" hoorde ze plotklaps achter zich....
wies @ 15 april 2006 14:44
Ze wist wat er achter die deur was en kon ze dat wel aan?
Sandra @ 15 april 2006 14:25
Zou ze er goed aan doen?
Sandra @ 15 april 2006 13:55
Toch twijfelde ze. Ze had er lang genoeg over nagedacht, maar nu kwam alles toch weer terug.
V@nM@n @ 15 april 2006 13:35