« Volmaakt | Main | Rennen............ »
donderdag 21 december, 2006
21 december.......
Ik reed gisteren langs de plek waar ik als jong meisje ook was.... toen reed ik niet langs, toen liepen wij achter de kist. Het was koud, veel kouder dan het nu is. Het was de dag voor kerst en het zou anders gewoon een hele gezellige tijd zijn geweest, eentje zonder zorgen. Maar dat jaar niet, dat jaar was het op 21 december een gewone zondag die eindigde in ellende. In verdriet, in zorgen, in akelige kilte.......
Ondanks dat iedereen klaar stond, de koeien heus gemolken werden, de eieren geraapt, de varkens werden gevoerd, was het een akelige tijd.
Ik reed gisteren langs die plek waar we jou hebben begraven, ik moest slikken. Ik kan er heus 10 x langsrijden dat ik niet aan die tijd denk maar gisteren wel. Ik miste je, ik mis je de laatste maand vaker. Ik heb het gevoel dat jij ook veel gemist hebt. De laatste maand van 2006 begon met een begrafenis en nu hebben wij de dag na kerst weer een. Natuurlijk, dat gaat maar door, het hoort bij het leven maar ik kan er nu even niet meer zo tegen. Ik vind 43 te jong en 61 jaar ook. Ik vind het verdriet in de laatste maand van het jaar erger dan in andere maanden van het jaar. Eigenlijk vind ik het verdriet om iemand waar je lief en leed mee hebt gedeeld, vele jaren lang, en waar je ineens afscheid van moet nemen in schril contrast staan met alle andere verdriet.
Ik kan dat allemaal wel vinden het wordt er niet anders om.... maar het gemis is er. Nu ons kleinkind groot wordt, onze kinderen allemaal steeds meer een eigen leven beginnen, nu ons moedertje het ook in de laatste maanden van 2006 weer zo zwaar voor de kiezen kreeg....... dat ze dan alleen is ook al staan we allemaal om haar heen.
Vandaag brandt er een kaarsje bij je foto, zoals er de afgelopen maand elke dag een kaarsje brandt. Het doet minder pijn maar het gemis vind ik dit jaar erger dan ooit.....
Neneh @ 21 december 2006 10:14
----------------------------------------------------------------------------------------Comments
zo precies zoals ik het voelde vandaag........
paola @ 24 december 2006 00:40
Brok in mijn keel van herkenning!
carin @ 23 december 2006 22:56
Ik had eerst het logje hier onder gelezen en toen pas dit. Als reactie op dit logje zit ik een paar minuten voor me uit te staren en denk aan het verschil tussen jouw 21 december toen en die van mij gisteren. Letterlijk een levensgroot verschil maar toch allebei dingen die je altijd bij blijven.
Aad @ 22 december 2006 15:11
zo mooi
zo gevoelig
zo herkenbaar
ik wens je fijne en rustige dagen
Cees
Cees @ 22 december 2006 09:38
Soms is de tijd van het jaar te zwaar, vooral als vergelijkbare dingen weer gebeuren.
Vervelend en naar.
Renesmurf @ 22 december 2006 01:00
Hoe herkenbaar...
Sandra @ 21 december 2006 22:28
Ik voel en leef met je mee.....
Ook al hebben we allemaal ons eigen leven,......
.....we leven altijd met jou....
Zoon uit Haarlem @ 21 december 2006 22:26
We komen zelf op een leeftijd waar anderen al gestorven zijn, we zijn gewoon een risicogroep die dat steeds meer beseft...
V@nM@n @ 21 december 2006 20:46
Die verbondenheid met je moeder is voor altijd... mooi toch?
Pascal @ 21 december 2006 20:32
Soms lijken lege plekken zomaar ineens nóg leger. Vooral in deze tijd van het jaar. Sterkte, voor jou, je moeder en de hele familie.
Hansje @ 21 december 2006 19:30
Sterkte ! Elk jaar weer opnieuw ...
tantieris @ 21 december 2006 16:13