« Make some noise...... | Main | de DAG van de MENSENRECHTEN »

zaterdag 9 december, 2006

Officieel de dag van......

Elke dag is een dag van de mensenrechten, maar morgen is het dan 'officieel' de dag van de mensenrechten. Dit jaar zal discriminatie worden 'uitgelicht'. Elk jaar besteedt Amnesty namelijk extra aandacht aan een bepaalde onrechtvaardigheid op het gebied van mensenrechten. Twee jaar geleden werd de onderdrukking van vrouwen aangepakt. Ook dat jaar werden er persoonlijke verhalen aan verbonden om een abstract en afstandelijk gegeven een gezicht te geven. Het jaar daarna (vorig jaar dus) ging het over de mensen die ten onrechte in een gevangenis of inrichting werden gestopt, omdat ze voor dingen stonden en/of streden die hun regeringen of bepaalde groeperingen niet uitkwamen.
En dit jaar dus discriminatie... Waar ik me in vorige jaren van 'buitenaf' probeerde in te leven- omdat het onderwerpen waren die ik niet in mijn directe omgeving heb meegemaakt- is het dit jaar iets waarvan ik mezelf ga afvragen: 'Discrimineer ik? Waar zie ik het gebeuren in mijn omgeving? Hoe ga ik hier mee om? Hoe ga ik met mijn eigen vooroordelen om en met die van anderen?'

Ik ken een mooi verhaal: Er was eens een heiligman. Het was de beste heiligman van het land. De koning wilde deze man eren en gaf de opdracht aan een groot kunstenaar om een portret van de goede man te maken. Een aantal maanden later werd het schilderij onthuld. Het hele land was bijeengekomen om deze gebeurtenis bij te wonen. Onder groots trompetgeschal werd het laken van het doek afgetrokken. Echter, het portret was niet de gelijke beeltenis van de heiligman, maar een verzuurde, cynische, bittere versie van hem. Woedend riep de koning zijn dienaren aan: 'Schande! Hoe durft hij deze man zo te vernederen! Grijp 'm! Hang 'm op!'. Snel kwam de heiligman tussenbeide en zei: 'Nee, Hoogheid, vermoordt deze man niet, dit is juist het beste schilderij dat ooit van mij gemaakt is. Het is precies de man die ik zou kunnen zijn geworden, maar waar ik mijn hele leven voor gewerkt heb om niet te zijn.'
Mooi verhaal, toch? Het zou een beetje eng zijn om allerlei correcte en moraliserende conclusies te gaan trekken nu, maar het is goed en belangrijk om er bij stil te staan, nietwaar? Ik wens Amnesty veel succes morgen.

Elke dag schrijft Wende Snijders op Amnesty.nl

Neneh @ 09 december 2006 18:47

Comments

V@nM@n @ 10 december 2006 09:51