« Voorbij..... | Main | Nog één nachtje.. »

woensdag 14 maart, 2007

Papje....

Net op het moment dat ik de rijst in de pan laat glijden gaat de telefoon.
De directeur belt, zo zie ik. Dat doet ze wel vaker, dan is ze onderweg van A naar B en heeft even tijd. Meestal rond de tijd dat ik denk 'nu moet ik maar eens gaan koken'
'Heb je mijn berichtje ontvangen? Ik had al ingesproken.'
'Nee', zeg ik.
'Oh, nou ik had ingesproken.'
Ze begint een heel verhaal over dit en dat in Assen en in Drachten en in Zwolle en weet ik het allemaal. Of ik dit op donderdag kan doen en of ik morgen nog op kantoor ben ... het duurt een eindje.
De rijst pruttelt en het gehakt voor de balletjes ligt me glanzend aan te staren. Ik zoek met één hand de spullen bij elkaar, kruimel een beschuitje. Zet het blik terug in de kast en zie dat ik de beschuitrol nog op het aanrecht heb staan, dus dat doen we nog een keertje. De wekker loopt af en de rijst moet afgegoten.... dat lukt me niet met één hand dus ik draai het gas uit en wacht het allemaal maar even af. Er komt nog een verhaal over april en inwerken en uitleggen. Als het me echt te lang duurt dan roep ik in de telefoon 'Zo, en nu ga ik even verder waar ik al even mee bezig probeer te zijn anders krijg ik nooit eten in mijn bord.'

'Dat was dat', denk ik en kijk in de pan met rijst. Die hoef ik niet meer af te gieten. ..
Ik zie dat ik drie oproepen gemist heb en 2 berichten in de voicemail heb. Dat is een van de directeur, dat had ze gezegd. Even luisteren dan maar.
Als er 'brand' is namelijk dan moet ik er wel mee aan de slag.
Er is niet direct brand dus ik steek de handen in het gehakt... kneden, balletjes draaien en in de pan.... bloemkool op het vuur.....
telefoon :)
Brand!!!
'Ik kom eraan.'

De ballen kijken me aan vanuit de pan.. gas uit.

Ik doe wat ik moet doen en ben een half uur later weer thuis. De balletjes kijken me diep bedroefd aan..... 'is dit ons lot?'

Het vuur wordt weer opgestookt en ik zoek de kerrie. Inmiddels is 'Kleine opschepper' ook op de geur afgekomen en helpt me mee de kerrie te vinden. Ik pruts nog even door tot de telefoon weer gaat.
Nu begin ik te mopperen... het is zo'n dag dat ik met een simpele maaltijd anderhalf uur bezig ben en dan hoop dat het nog smaakt.

Lief komt thuis, hij is helemaal laat natuurlijk maar dat wist ik. Inmiddels is het half acht en ik gooi de bloem over de balletjes en roer me suf. Bouillon erbij, roeren, roeren, roeren...
'Het ruikt hier lekker, wat ben je aan het maken', zegt lief
'Bloemkool met rijst en kerriesaus met gehaktballetjes moet het worden', zeg ik met een dikke blos op de wangen. 'Het is hier een gekkenhuis, ik ben al anderhalf uur bezig met het eten, wat een gedoe.'
Ondertussen roer ik me ongans en zie dat ook de saus mislukt. 'Balletjes met klontjes krijg je, zeg ik.
'Geeft niks, het ruikt lekker dus het zal wel smaken ook.'
'En de rijst zal wel een papje zijn, zeg ik, die kon ik niet afgieten want ik had de directeur aan de telefoon....'
Waarop lief zegt dat we buiten de deur gaan eten als het niet smaakt en hij de rekening naar de directeur stuurt....

'ha..., lach ik, het zal wel smaken, dit papje, maar het ziet er niet uit.'

Neneh @ 14 maart 2007 08:39

----------------------------------------------------------------------------------------

Comments

ow ja bellen als je aan het koken bent, ik probeer dan ook altijd met 1 hand door te mutsen

Paola @ 16 maart 2007 15:33

@ Irene....... tja, ik zou het eens kunnen proberen. Maar het is toch ook wel voor een groot gedeelte mijn werktijd. Klinkt raar
Maar goed, om een lang verhaal kort te maken ..... ik werk 's morgens en ben dan een aantal uren bij huis (als het lukt) om dan vanaf half 4 weer bereikbaar te zijn. Of ik ben dan juist op pad. Directeur ook :)

Neneh @ 14 maart 2007 16:58

Gewoon zeggen "sorry nu even niet, dit is mijn vrije tijd, ik ben wat anders aan het doen", dat is zeker geen optie?

Irene @ 14 maart 2007 15:48

En wees dan maar blij dat 'Kleine Opschepper' geen echte kleine opschepper meer is en niet om zeven uur op bed hoeft te liggen...

Sandra @ 14 maart 2007 14:15

Soms gebeuren dingen op meest vreemde, onverwachte en ongewenste tijdstippen. Heeft het nog gesmaakt, of is er een gepeperde rekening naar de directeur gestuurd?

Johan @ 14 maart 2007 11:32