maandag 30 juli, 2007

Toppunt van vakantieluiheid

Zoon zit op toilet boven
Ik zit net achter de pc thuis en heb mijn oortje nog in....
Dan gaat mijn werktelefoon en ik neem met het bekende riedeltje op

'...... goedemorgen.'

'Met mij, kun je even iets naar de wc boven brengen, het is op!!'

Neneh @ 04:28 pm
nou zeg al 9 keer gebabbeld.

Zoenen

Niets zachter, niets zoeter
dan een prinsessenzoen.
Niets zeldzamer ook.
Bewaren in een flesje
of op een plekje in je hart.
Licht zijn ze,
waaien al weg bij weinig wind.
Kwetsbaar, kunnen niet tegen tocht.
Prinsessenzoenen kunnen padden in
prinsen laten veranderen,
en af en toe andersom.
Worden ook wel kusjes genoemd,
of koosjes,
of liefkiezeltjes

(uit het 'grote boek van vergeten prinsessen)

Neneh @ 07:46 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld.

zaterdag 28 juli, 2007

Rust......

Gelukkig is het weekend en is het gedoe even stil. Maandag bijt ik me er maar weer in vast...... tot nu toe rust er geen zegen op

Neneh @ 09:24 am
nou zeg al 7 keer gebabbeld.

donderdag 26 juli, 2007

Zegen

Als ergens geen zegen op rust zou het dan toch ooit goed kunnen komen?

Dat vraag ik me nu even af namelijk

Neneh @ 11:58 am
nou zeg al 8 keer gebabbeld.

Schuiven....

'Waar wil je toch heen met je gehaakte gordijntjes', vraagt lief als ik eindelijk van mijn werk thuis kom.
'Laat mij maar schuiven, ik kom waar ik wezen wil', zeg ik.

Neneh @ 07:39 am
nou zeg al 0 keer gebabbeld.

woensdag 25 juli, 2007

Veranderen 6

Het valt heus allemaal wel mee, er gaan zeker meer dan 30 jaar overheen voordat je weet wat je had en vooral dat je weet wat je hebt en dat je daar dan ook verschrikkelijk blij mee bent.
Als ik het nieuws maar een beetje volg dan weet ik dat ik het bijzonder getroffen heb.
Heb ik echt.
Ben ik oprecht blij mee.
Manlief noemt mij dan ook volledig terecht een 'blije muts'
Dat is echt niet onaardig bedoeld. Dat is lief bedoeld en ik weet dat.
Net als de kinderen, zij hebben het ook getroffen.
Als ik het nieuws maar een beetje volg dan weet ik dat ze het bijzonder getroffen hebben.

Natuurlijk, moeilijkheden komt iedereen tegen in het leven. Het heet niet voor niets 'the struggle of life'
De één een beetje meer dan de ander. Of de één heel veel en de ander niets.

Het hoort erbij. Net als de jaren dat er gehaakte kussentje op de bank liggen. Als er al een bank is.
Ik bedenk me net dat we geen bank in de kamer hadden. Wel een bed, zat en lag natuurlijk net zo lekker daar niet van maar het was ons bed en verder mocht niemand daar op liggen of zitten.
We hadden dus stoelen..... allemaal verschillende dus ook twee schommelstoelen.
Allemaal verdwenen. Ineens was daar een tweezitter
Net zo knus
later twee tweezitters tot er ruimte was voor een driezitter...
Daar hebben we dan ook 30 jaar over kunnen doen, van stoel naar tweezitter, naar driezitter, naar twee tweezitters.
Daar zitten liggen we nu zo af en toe op. Beetje languit naar de film te kijken.
Als we film kijken want het is wat tegenwoordig met de films.
Ook dat is in die 30 jaar behoorlijk anders geworden. Van zwart/wit naar kleur, van klein naar groter, van knoeperd naar plat en van kabel naar digitaal. Nu wordt het me te moeilijk. Hier ben ik de audiofiel weer bij nodig. Die weet veel beter wat er allemaal anders is geworden in dit gebeuren.

Oh, ja. Dat we eerst alles mooi bij elkaar hadden staan, dat er steeds meer apparatuur bij kwam, dat er video kwam en videobanden en nog meer banden en de cd's. Niet vergeten, kasten vol cd's. Uiteindelijk is er nog iets van vinyl in huis maar het meeste is verdwenen. Grijsgedraaid!

Daar bedenk ik me iets. Ik moet nog een aantal dingen doen. Want er moet meer gebeuren dan alleen terugblikken. Er was vanmorgen ergens in het land euforie
Hij vertelde me dat hij later was gekomen want er was thuis euforie
Waarop ik echt mijn meest vragende blik deponeerde……..
'We zijn zwanger!', riep hij

Hoe simpel kan het soms zijn

Neneh @ 02:38 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.

Veranderen 5

Net als de gordijntjes zo veranderde ook de huisraad. Was het eerst allemaal oranje en bruin. En dan niet een beetje oranje en een beetje bruin, nee, knal oranje en donkerbruin.
Als ik nu langs een behang en verfwinkel loop dan weet ik wat ik tegenkom. Oranje en bruin. Noemen we nu retro. Het komt dus allemaal terug na zoveel jaar. Nieuw kringeltje, nieuwe verpakking, nieuw materiaal maar de kleuren en de vormen. Retro.
Ook in de kleding..... 'net zo retro', hoor ik iemand roepen.

'Had ik alles kunnen bewaren dan was het goud waard, zo'n gevoel komt omhoog. Onzin natuurlijk. Wie bewaard de oude gordijnen en potten en pannen.........

Nee, niets zeggen, dat kan ik zelf ook wel bedenken. Huist ook in dit huis
Oudheid.

Naar mate jezelf ouder wordt komt er steeds meer in huis wat van oudheid is. Niet omdat je het koopt, nee, het is van tante To of tante Flier. Of van ouders die het weer van hun ouders hebben. Het is niet retro, het is een herinnering. Dat is het. Dat staat ook in ons huis.
Zoals de verschillende glazen van Venitiaans glas. Ze staan in de vensterbank. Ik vind ze mooi en ook weer niet. Ik kan ze niet achter een deurtje zetten en eerlijk gezegd heb ik nog nooit een kast gehad waar alleen maar glas en porselein mooi in staat te staan. Ik weet dus ook niet zo goed wat ik ermee moet. Afstoffen, ja, dat wel.
Bovenin achterin een kastje staat ook 'oud', ik kan al niet eens meer verzinnen hoe oud. Ik heb er eerlijk gezegd niets mee maar ik kan het ook niet weg doen.

Waarom kan ik wel oude gordijnen wegdoen en gehaakte kussentjes en rolgordijntje.... maar geen 'oud'

Wat me weer herinnert aan iets van vlak voor de vakantie, dat is niet oud maar moet wel weggebracht worden en dat ga ik eerst maar eens doen. Daarbij komt de directeur straks met een stapel papier die we samen moeten doornemen. Kan nog leuk worden ...........

Neneh @ 07:19 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld.

dinsdag 24 juli, 2007

Veranderen 4

Die gehaakte gordijntjes kon ik toch maar moeilijk loslaten. Natuurlijk was het allang niet meer hip maar wel leuk en dat is net zo belangrijk. Gelukkig kon ik me helemaal uitleven in telkens weer een nieuwe babykamer. Dat was helemaal geen punt, ik was nog jong en net een jaar of 5 getrouwd. Dan kun je blijkbaar bergen en verhuisdozen verzetten. Van de flat naar de laagbouw, van huur naar koop, van koop naar andere koop en ineens waren de gehaakte gordijntjes en de babykamers en de rieten rolgrodijntjes voorbij.
Helemaal.
Er hangt nergens meer zoiets. Alleen onderin een of andere doos. Het is dus op met het gehaakte, de gordijntjes, de rotanstoelen, de kussentjes, de rieten matten op de vloer. Het is op met muren vol kinderwerkjes, de Bert&Ernies en de Ome Willem poepverhalen. Zoonlief maakte het eens heel bont. Hij ging naar de Ome Willem show in het theater, met toen nog plek voor 300 kinderen en ouders, met zijn tante, mijn zussie dus. Ik heb echt geen idee waar ik was. Misschien wel gewoon thuis om de rest draaiende te houden. Ik weet het niet maar zussie weet het nog wel. Die schaamde zich een ongeluk.
Roept Ome Willem 'wie wordt er weleens geslagen thuis!'
Onze zoon dus
Hij wist het zeker.
Zussie wist zeker van niet maar vooruit, wat gezegd is staat bovenaan en zo was het dan.....

Dat is al eindeloos lang geleden. Zelfde zoon maakt zich nu druk over hele andere dingen en kan ook wel smakelijk uit de hoek komen als het over de jonge jaren gaat. Dat is het leuke als je ze allemaal eens tegelijk over de vloer hebt. Dan hoor je nog eens iets....

Dan komen herinneringen boven, dan komen de verhalen

Wat mij er weer aan herinnert dat ik een kaartje moet maken. Personeelslid wat vanmorgen een bloemetje zou krijgen was niet thuis maar ligt zomaar weer in het ziekenhuis. Dat is een ander verhaal en zeker niet zoals zij gedacht had dat het zou gaan

Neneh @ 02:51 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld.

Veranderen 3

Uiteindelijk werden het planten die het huis gingen versieren, tijd genoeg voor groene vingers en ook nog evenveel tijd om gordijntjes te haken. Bij een sollicitatie werd er toen nog rustig gevraagd 'hoe ik over kinderen dacht', waarbij de man mens dacht aan een jonge vrouw die net getrouwd was en zeker over een jaar wel een kind in de wieg had liggen. 'Daar heb je niets aan', moet ie gedacht hebben. Misschien is dat ook wel zo maar dan nog...
Als ik de man zie moet ik nog steeds aan dat gesprek denken. Beetje raar vond ik het toen, maar niet mondig genoeg was ik natuurlijk om hem van repliek te dienen. Ik weet nog dat het voelde als een aanval op mijn privé leven en daar had hij niets mee van doen. Ik kwam daar dan ook niet aan het werk want ik was jong en pasgetrouwd.
Tijd genoeg voor de groene vingers dus. En vrijwilligerswerk. Dat zet geen zoden aan de dijk maar levert wel een schat aan informatie op waar ik uiteindelijk alleen maar voordeel van heb gehad. Nee, niemand had verstand van planten en plantjes en met vakantie gingen we niet want wie moet er anders zorgen voor de meer dan 100 planten, de vissen, de vogels en de hond. Lief kreeg in die tijd ook zijn eerste salaris van een baan aan de wal. Het was toch geen zeeman in hart en nieren. Meer een waterrat.
Die planten verdwenen uiteindelijk ook uit het huis en anno nu staat er nog eentje op de kast. 1 x per maand denk ik eraan. Dan moet er wat water bij. Uit pure armoede bloeit de plant 1 x per jaar en dat is voor mij dan wel weer een feest. Ik bedenk nu dat de groene vingers er nog wel zijn maar de tijd gewoon anders is ingedeeld. Daarbij heeft een flat geen tuin en hebben we nu een voor-en achtertuin. En als ik niet oppas groeit het onkruid aan de zijkant van het huis net zo hard. Nee, de tijd werd anders ingedeeld, helemaal als je jong bent en pasgetrouwd en kindertjes krijgt......... dan verdwijnen er een aantal zaken uit het huis.

Waardoor ik nu bedenk dat ik maar eens een bloemetje ga halen voor een ziek personeelslid om haar daar maar eens mee te verwennen.

Neneh @ 07:29 am
nou zeg al 1 keer gebabbeld.

maandag 23 juli, 2007

Veranderen 2

Die kussentjes waren niet 1, 2, 3 verdwenen. De muziek verdween nooit, de aftandse radio werd nog weleens vervangen maar vanaf het moment dat lief in mijn leven kwam hoefde ik me nooit meer druk te maken over de muziek want hij is een audiofiel zegt hij. En ik kan het weten want het leven is al meer dan 30 jaar zeer muzikaal.
Daarin was het ook veranderen. Niet dat de muziek van vroeger niet meer leuk is. Nee, ik kon maar moeilijk wennen aan de dj tiesto muziek die lief wel graag draait.....
Kussentjes zijn nooit echt verdwenen. Het gehaakte verdween. De gehaakte gordijnen die plaats maakten voor de rieten rolgordijntjes die uiteindelijk ook weer ergens plaats voor maakten. Het was een heel proces bedenk in nu.

Dat is opstarten na de vakantie ook daarom ga ik nu, na de lunch, maar weer een gesprek in met de directeur. Het is toch lastig dat er soms vreemde dingen gebeuren op het moment dat ik mijn hielen licht.... om vakantie te vieren bedoel ik.

Neneh @ 12:00 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.

Veranderen..

er was een tijd dat de muren vol posters hingen en het bed bedolven was onder kussentjes. Allemaal zelfgemaakt, gehaakt, natuurlijk. Lekkere knalle kleuren, lekker veel. Een radiootje uit het jaar nul deed dienst als herrie maker. In mijn beleving had alleen broerlief een platenspeler en platen. Dat is misschien niet helemaal waar want ik had ook wel vinyl op de kamer.
Van Dave Berry. ( little things, this strange effect)
Hij had vooral Pink Floyd platen en Rolling stones onder de naald liggen.....
Ik snapte er niet zoveel van, vond het nogal wazige muziek en het was ook mijn wereld niet. Rolling stones vond ik wel iets hebben. Maar ik vond de Beatles ook lekker klinken en stoer zijn. Of Shocking Blue( (venus) en Earth&Fire......
Het had allemaal wel iets, nu nog trouwens. Als ik het hoor dan brengt het 'sweet memories'
Net als die kussentjes en die posters aan de muur
Ze werden vervangen door iets, het werd kaler aan de muur en de kussentjes verdwenen naar de achtergrond. Dat duurde jaren, niet denken dat ik er ineens klaar mee was.

Nu ga ik eerst aan het werk en later ga ik verder over vroeger......

Neneh @ 06:58 am
nou zeg al 2 keer gebabbeld.

zaterdag 21 juli, 2007

Vooral...

veel spelletjes.....

tussendoor.......

enige versnaperingen.......

en later nog meer........

spelletjes.....

en de tijd....

... we letten echt niet op de tijd.

Die ging toch veel te snel deze weken.....

Neneh @ 09:58 pm
nou zeg al 7 keer gebabbeld.

dinsdag 10 juli, 2007

Snap jij dat nou.........

Echt, ik heb het weer gezien. Ze beginnen weer te trekken, baasje sleept alles van de zolder en de woonkamer raakt helemaal in de war. Vrouwtje doet alles eerst uit de bakken en vervolgens weer in de bakken. Ze hebben het druk, je wilt het niet weten.
Dan staan ze weer met z'n tweeen boven, dan weer beneden, dan weer buiten, dan weer binnen.
En ik........
Ik krijg haast, ik wil namelijk nu al in de auto springen en wegrijden. Want dat het daar op uit draait dat weet ik nu al. Ik ruik het gewoon. Alles moet schoon, het huis, de was, de afwas, mijn waterbak, mijn voerbak. Alles
Dan pakken ze alles in........ en weer uit!
En weer in!
Ik krijg er echt wel een tik van mee zeg maar. Ik wil namelijk ook inpakken! Ik ben goed in graven..

geef me de ruimte en ik graaf je een gat! Het liefst samen.....

of alleen...... ook goed
Of samen met mijn vriend die niet zo'n graver is. Maar wel een gave vriend want hij is stoer.......

Maar ja, niets te graven, geen gat, geen niks! Ik mag niet mee doen. Moet op mijn matje liggen wachten tot ze klaar zijn, moet mijn eten op eten omdat zij vinden dat ik nu moet eten..... maar ik weet het heus wel. Ik weet heus wel wat ik straks eet......

Als het kan dagen achter elkaar. Lekker in de zon, voor de tent. Ik snap heus wel dat het veel tijd kost om alles goed in te pakken en dat alles netjes schoon moet zijn enzo........

Maar kunnen we nu eindelijk vertrekken?

Neneh @ 09:18 pm
nou zeg al 9 keer gebabbeld.

maandag 9 juli, 2007

Zo gezegd

zo gegaan.....

Daarom laten we ons ieder uur door de buienradar op de hoogte brengen.

Om van nat naar droog te gaan.
Alhoewel hier de hele ochtend de zon al schijnt
terwijl in het westen des lands het weerhuisje op de kop staat.......

Neneh @ 11:55 am
nou zeg al 5 keer gebabbeld.

zondag 8 juli, 2007

Ja....... daarom

De liefde is een raar ding, ik zag hem voor het eerst en ik was verkocht. Dat het langer zou duren dan een maand kon niemand bedenken. Hij moest zich wel bedenken. Niet na één maand maar wel na een maand of 10. Ik zou toch een andere weg inslaan, dan maar alleen, maar zeker niet zoals het op dat moment was. Het voelde niet goed.... ondanks de plannen die we al samen maakten. Het duurde 2 weken voor hij bedacht had dat ik het was en niet iemand anders met wie hij toch verder wilde. Ik was er blij mee ondanks het feit dat er zeker andere zaken mee gingen spelen in de relatie. Zijn ouders hadden andere plannen met hun zoon. Plannen zonder .... liefde
Maar liefde is een raar ding, het komt wanneer je er echt niet op verdacht bent. Het maakt je slap en kwetsbaar.
Ik kan het ook anders zeggen, het maakt je sterk maar kwetsbaar. Helemaal als je besluit om liefde te bezegelen met een ring. Dan ben je helemaal kwetsbaar. Helemaal als je besluit een gezinnetje te stichten, dan ben je super kwetsbaar. Dat zijn van die dingen die niemand je verteld als je verliefd wordt tot in je tenen. Als je met knikkende knieën kijkt naar degene waarvan je denkt 'als hij sterft, dan sterf ik ook'
Beginnen aan een relatie is een constant gevecht met de ruimte om je heen. Geven en nemen, meer geven dan nemen. Liefhebben en je territorium verdedigen, liefhebben en de ander de ruimte geven, om te ontwikkelen, te ontplooien. Het blijft een boeiend spel.
Liefde is belangrijk in dat spel. Het spel wat wij bezegelden met een ring duurde precies vandaag 30 jaar. Vandaag beginnen we officieel aan ons 31ste jaar. En als ik terug kijk op die jaren ….. op de afgelopen week. Een week vol plezier met elkaar, ons gezin, onze schatten om ons heen. Hoe kwetsbaar we zijn, hoe lief we elkaar hebben, hoe we kunnen genieten van het goede wat het leven ons geeft dan ben ik zo ongelofelijk blij……. dan weet ik dat dit alleen maar kan als je elkaar de ruimte geeft om te leven, om lief te hebben.

Op de laatste avond van onze ‘samen’ weg week met de kinderen liepen we hand in hand over het strand. De kinderen waren allemaal in de auto gestapt en wij gingen lopen…. een kilometer of 5, het grootste deel over het strand…
Niets dan zand, niets dan hier en daar een spoor van voeten, een groep zingende kinderen rond een kampvuur, niets dan wij hand in hand
Kijkend naar de luchten die zich achter ons kleurde…. alsof het wil laten zien dat er donkere periodes zijn en lichte, warme kleuren die in ons hart passen en sombere kleuren die in ons hart kwamen……. geen liefde zonder lichte en donkere periodes, geen liefde zonder warmte en licht

We tekenen voor nog meer goede jaren…….. we hopen er voor elkaar te zijn

Neneh @ 09:20 pm
nou zeg al 13 keer gebabbeld.

Vakantie......

'Ga je nog loggen tijdens je vakantie', vroeg ze vanmorgen.......

ehm........

Neneh @ 04:52 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld.