« van kippenvel | Main | .... »

donderdag 4 oktober, 2007

Langzaam, zo snel als ze konden.....

Op een dag zwom de walrus met trage slagen langs de rivier de vijver in.
Het was windstil die dag, het water glinsterde in de zon en in het riet rustte de walrus uit. Hij stak zijn hoofd boven water, keek om zich heen en zag de kikker zitten.
‘Neemt u mij niet kwalijk,’ zei de walrus, ‘maar komt het u hier bekend voor?’
‘Ja zeker,’ zei de kikker.
‘Mij niet,’ zei de walrus en hij wrong wat water uit zijn snor.
De kikker keek hem met grote ogen aan.
‘Dat alles zegt mij niets,’ zei de walrus en wees met een breed gebaar om zich heen.
‘Dat is riet,’ zei de kikker, ‘en dat is kroos.’
‘En ik?’ zei de walrus en keek de kikker met een sombere blik aan.
‘Nee,’ zei de kikker. ‘Ik weet niet wie u zou kunnen zijn.’
'De walrus,’ zei de walrus.
‘Ik ben de kikker,’ zei de kikker.
Geruime tijd wisten zij niet wat te zeggen. Toen schraapte de kikker zijn keel en vroeg: ‘Bent u op weg ergens heen?’
‘Nee,’ zei de walrus. ‘Ik zwom zo maar wat rond.’
‘O,’ zei de kikker.
‘Ik ben bang dat ik te veel één kant heb aangehouden.’
‘Zat u aan iets anders te denken?’ vroeg de kikker.
‘Misschien wel,’ zei de walrus.
‘Dat overkomt mij ook zo vaak,’ zei de kikker. ‘Dan ben ik rustig aan het kwaken en dan denk ik aan iets anders en dan kwaak ik opeens de raarste dingen.’
‘Ja,’ zuchtte de walrus.
‘Aan wat voor andere dingen denkt u zo in het algemeen?’ vroeg de kikker. ‘Ik meestal aan kroos of taart of vleugels.’
Bij het woord vleugels gleed er een schaduw over zijn gezicht en zweeg hij.
‘Nee,’ zei de walrus, ‘als ik aan iets anders denk denk ik aan niets of hooguit aan de woestijn.’
‘Aan de woestijn??’ vroeg de kikker.
‘Ja, bestaat die eigenlijk?’ vroeg de walrus. ‘Nu ik u toch ontmoet...’

Toon Tellegen...

Neneh @ 04 oktober 2007 13:05

Comments

sana @ 08 oktober 2007 21:43

Yellow @ 06 oktober 2007 20:35

Yellow @ 06 oktober 2007 20:23

Jenny @ 05 oktober 2007 09:41

Helma @ 05 oktober 2007 08:37