« artikel 8 | Main | artikel 9 »
zaterdag 8 december, 2007
Hoofdpijn....
Eerlijk gezegd dacht ik dus dat ik hoofdpijn kreeg van mijn werk, dat ik door de werkdruk en alle gepuzzel om het rond te krijgen een soort van stress tussen de schouders organiseerde. Het begon vanuit mijn schouder.... je weet wel, die zijn breed en kunnen heel wat hebben.
Vanuit mijn schouder ging het recht omhoog.
Zo ongeveer tot aan de oren.... en daar hield het even stand. Heel vervelend en het was niet echt bevorderlijk voor de rest van mijn werk. Dan maar een pil er tegenaan... en nog een, en nog eens twee. Dan maar een paardenmiddel om uiteindelijk echt gevloerd op de bank te liggen. Iedere beweging deed pijn. En inmiddels was het de oorgrens ook al voorbij. Koorts.... rillingen terwijl het naast de houtkachel toch echt goed toeven is.
Dat.... dat gevoel,
heb ik al in jaren niet gehad.
Als ik dan eens ziek ben wat ik praktisch nooit ben dan stopt mijn werk niet. Sommige banen hebben dat, andere banen treuren niet om een ziek personeelslid, dat kan morgen of later ook nog wel.
Bij mij is dat niet het geval... ik krijg met andere zaken te maken. Boze mensen die willen dat het voor elkaar komt en als ik het niet kan doen dan moet iemand anders het maar doen... dat soort gedoe.
Ik probeer met mijn zere hoofd uit te leggen hoe het zit. 'Mijn collega is vrij op vrijdag en er is verder niemand die dit over kan nemen.'
Daarmee geef ik gelijk de kwetsbaarheid aan van mijn werk..... en mijn directie is nu even niet thuis!
Ook niet echt wat je zegt bevorderlijk tegen de hoofdpijn.
Neneh @ 08 december 2007 14:22
----------------------------------------------------------------------------------------Comments
Ziek maar goed uit, beterschap!
Linda @ 09 december 2007 21:59
@ Smurf.... ja, dan hebben ze direct een probleem
Neneh @ 09 december 2007 18:03
Ziek is ziek, daar is niks aan te doen, uitzieken is het enige wat dan kan.
Als je dood bent kan je immers ook niks meer doen.
Renesmurf @ 09 december 2007 17:24
Jou, je werk, je collega , de directie , je inzet en je schouders kennende,
kan ik maar 1 ding bedenken:
OEF, arme Neneh waarom juist nu?
Van Harte Beterschap niet om je werk,
maar gewoon voor JOU.
XXXXXXXXXXX
Martha @ 08 december 2007 23:02
Ik heb mezelf aangeleerd dat, als mensen geen begrip kunnen opbrengen voor dergelijke situaties, je het best je langste vinger in de lucht kunt steken.
Beterschap!
Zoon uit Haarlem @ 08 december 2007 16:53
Oei... dan is even een lekker dagje ziek thuis zijn helemaal niet lekker meer.
Watte... wat doe jij nou eigenlijk precies voor werk? Ben wel nieuwsgierig eigenlijk?
Sana @ 08 december 2007 15:43
De directie geeft meestal niet thuis, het is makkelijk om verantwoordelijkheid bij iemand anders neer te leggen....
Me! @ 08 december 2007 15:12