« Utopie | Main | Gratis.... »

woensdag 3 september, 2008

Ik kan het wel........

Soms heb ik een baan die echt te achterlijk voor woorden is. Soms, maar dat soms was de laatste tijd te vaak en alles waar te voor staat is niet goed. Dat was de laatste tijd ook al ver voor de vakantie toch te bizar voor woorden.
Ben ik ooit begonnen met de mededeling 'ik zoek werk maar niet voor de hele week' (mijn 'vrije' tijd was me echt wel heilig) werd ik toch voor tijdelijk aan het werk gezet voor.... ja, je raadt het al 5 dagen in de week.
Ach, wil wel, is maar tijdelijk. Personeel ziek enzo... er zijn veel mensen die deze kreet kennen.
Maar goed, 'kleine opschepper' wordt groter en ik kan steeds gemakkelijker aan de slag buiten de deur. Het wordt 15 uur, het wordt 20 uur en vervolgens wordt het 25 uur in de week. Wat met mijn baan neerkomt op 25 uur betaald en de rest is 'liefdewerk oudpapier'.
Ook dat kennen veel mensen.....dat hoor ik tenminste toch regelmatig. Helemaal in de branche waar ik me in beweeg. Het is hollen en hollen en echt nooit stilstaan. Er is altijd iets!
Maar goed, het ging nog wel en het lukte wel... tot er een nieuwe collega kwam die wel mooie praatjes had maar mij alleen maar meer werk bezorgde. Bakken vol werk. De directie had er uiteindelijk geen vertrouwen meer in en daardoor kwam er nog meer werk op mijn pad. Einde oefening, nieuwe collega. Weer iemand inwerken, weer alles oppakken wat eigenlijk niet mijn werk was. Wat ik doe?
Ik doe het, ik wil dat iedereen rustig de tijd kan nemen om zich te verdiepen in de nieuwe baan, dat iedereen daar ook rekening mee houdt...
En ik.... ik kan het wel.
Het is de meest beroerde tijd om te starten, vlak voor het vaste personeel met vakantie gaat en je een week of 7 alleen maar met invallers werkt..... de meest beroerde tijd en ik liep nog een stapje harder.
Ik kan het wel..... echt heus.
Tot mijn vakantie begon en ik niet echt in vakantiestemming kon komen. Tot mijn vakantie voorbij was en ik weer aan het werk zou. Tot mijn lijf mij iets vertelde.......

Ik kan het wel!

Donderdagavond kwam er voor de zoveelste keer een sollicitant. Aan de telefoon leek het nog iets... het was niets
'Ik kan het wel, zei hij, ik kan het heus!'
(ik had al gesprekken gehad met allerlei mensen die me helpen om aan personeel te komen waar ik ook echt iets aan heb!!! 'Ik zoek personeel wat wil werken',zeg ik dan)

En toen kon ik niet. Ik heb de directeur gebeld en gezegd 'tot hier en niet verder!'

Ik kan het wel! Dat is zeker... alleen dan moet de baan niet te achterlijk voor woorden worden.


Neneh @ 03 september 2008 20:38


Comments

Soms houdt het echt op... en dan heb je de poppen aan het dansen.

geschreven door Me! - 03 september 2008 23:17

je weet waarom er grenzen bestaan toch?
Doet me denken aan een gesprek in de zin van: Zolang je het maar doet.......
en aan jezelf denken en zo......
en leren nee zeggen.
wanneer en met wie was dat toch?

Soms moet je idd gewoon laten weten waar die grens is, want ze zijn daar zo "makkelijk"
daarboven in die grote stad.

Pas goed op jezelf !
Omdat je het waard bent........

geschreven door Martha - 05 september 2008 00:25

Plaats reactie




Gegevens onthouden?