vrijdag 26 september, 2008

Zool

"Kan ik helpen", vraagt ze vriendelijk.
Ik knik en begin mijn verhaal ondertussen wijzend naar mijn schoenen.
Ze begrijpt me helemaal.
"Wil je S of M".
Ze heeft me helemaal te pakken. Ik heb nooit een maat ik heb alleen maar een steuntje nodig in de schoen. Ik leef op grote voet dus zal het wel M zijn. Vind ik nog bescheiden eigenlijk.
Ik sta hardop te filosoferen en ze moet lachen. Ik doe ondertussen mijn schoen uit en ... 'Wat is dat nu?'
Ik til mijn schoen omhoog en trek de binnenzool eruit. Gelijk steek ik het onder mijn neus waarop de verkoopster mij met afgrijzen aankijkt. Ik moet lachen op de manier waarop zij mij op dat moment beoordeeld. 'Ach, zeg ik, als het stinkt dan is het mijn eigen lucht". Ik moet ook wel lachen om die opmerking want het stinkt niet, het ruikt lekker en ik kan het niet plaatsen. Die hele vreemde plek die mijn binnenzool er zo onappetijtelijk uit laat zien.
"Zweetvoeten", oppert ze nog.
"Nee, joh, ik heb geen zweetvoeten", maar ik ben er ook niet helemaal gerust op. Ik ruik en ruik.
Het is natuurlijk geen gezicht.... zo met de zool onder de neus midden in de schoenenwinkel.

Tot ik opeens weet wat het is. "Wasmiddel, vloeibaar wasmiddel, waarschijnlijk heeft het gelekt."
Ik had nog even de binnenzool onder haar neus willen duwen maar bedacht me net op tijd.............

Neneh @ 10:55 am
nou zeg al 6 keer gebabbeld.

donderdag 25 september, 2008

Koekebakker ....

Klein mannetje wordt groter en groter, net als de buik van de mama van klein mannetje want .... er zit 'a little drummer inside'.
Klein mannetje en zijn mama zijn lekker bezig! Echt wel.
Gisteravond kwam er een pakketje met een strikje erom. 'Van klein mannetje voor Opa, Ivo en Oma'.
Hij was druk aan het werk geweest........ heel druk!!!

Er liggen dus koekjes.... om opgegeten te worden maar ze zijn haast te lief om op te eten :)

Neneh @ 10:49 am
nou zeg al 6 keer gebabbeld.

dinsdag 23 september, 2008

16

"goedemorgen zoon, gefeliciteerd, je mag zo douchen"
*kreun*
*bromstem* "dankjewel"

Na het douchen komt bij naast me staan. "Ga eens rechtop staan, zegt hij tegen mij. Dat is niet zo moeilijk en samen staan we voor de spiegel. Hij kijkt in de spiegel en ik kijk naar hem.
"Yes, ik ben groter! Ik ben groter dan jij bent.... gna gna"

Ik feliciteer hem nog een keer en geef hem een kadootje en een klein kusje.
16 vandaag.... gedachten dwalen over de afgelopen 16 jaar. Over de groeipijnen, over de baard in de keel, over de eerste liefde, over.... hem

16 vandaag en moe... is niet meer de grootste thuis!

Neneh @ 11:45 am
nou zeg al 10 keer gebabbeld.

maandag 22 september, 2008

Einde

"Zo, dat waren dan mijn pantoffels....."

ik heb echt een critter in huis

Neneh @ 08:05 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld.

dinsdag 16 september, 2008

Nee toch

Ik zet behoedzaam de fles op de toonbank.
Zij kijkt mij aan en zegt 'Die heb je toch niet echt nodig? Je kunt je toch nog wel even redden?'
Ik kijk haar een beetje verbaasd aan. Heb ik dit met zorg uitgezocht en dan krijg ik dit. Ik bedoel maar, ik ga naar de winkel om iets te halen en zoek me ongans tot ik het juiste heb gevonden dan dit.
Ik kijk haar met grote ogen aan.
'Ehm......', zeg ik
Nee, je hebt dit nog niet nodig. Je kunt je nog wel redden tot dinsdag.'
Ik krijg een onbehaaglijk gevoel.... voor 2 seconden. 'WAAR BEMOEI JE JE MEE', zou ik willen roepen. Maar dat doe ik niet.
Zij begint weer, ze haalt onder de toonbank de folder voor volgende week en wijst op de voorpagina. '4 flessen voor een spotprijs', zo verteld ze.
Inmiddels kijk ik een beetje glazig...
'Dat is echt wel goedkoop..' grmblllll
'Daarom zei ik het ook, zo begint ze weer. Toch dom als je het nu koopt.'
'Heel dom', zo besluit ik en schuif de fles aan de kant.
Ik reken af wat nog staat en vertrek
'Tot volgende week, roept ze me na, prettig weekend nog!'

Neneh @ 11:59 am
nou zeg al 7 keer gebabbeld.

zondag 14 september, 2008

Plaatje......

Languit in de zon en het fototoestel binnen bereik. Het einde van de zomer laat iets moois zien. Micka kijkt en snuffelt en hapt en springt...

ineens bovenop mij. Ik schrik me echt een pizza. De handen om het fototoestel geklemd en ineens zit daar een Micka voor mijn neus. Net zo snel als ze er zit heb ik haar ook weer opgepakt en voor mijn neus weggehaald..... 'Mal beest', zeg ik nog.

Neneh @ 10:07 pm
nou zeg al 5 keer gebabbeld.

zaterdag 13 september, 2008

Ontdekken

Het is het waard, het ontdekken, zeg maar. Door de loop der jaren heen heeft de mens veel ontdekt. Als het goed is stopt dat ook niet. Ontdekken en je dan verbazen.

Ontdekken wij ineens na het verwijderen van de bruine tegels van de toiletvloer dat er een granitovloer zit, weliswaar beschadigd maar toch!. Verbazing dus!

Ontdekken de vogels ineens dat de druiven rijp zijn. Ik heb een dief in de tuin!

En ontdek ik ook dat leeftijd en kledingstijl met elkaar te maken hebben. Dat ik in de vijftig ben maar we wil kleden als iemand van.....

:)

Dat is mijn interne crisis waar ik niemand mee op wil zadelen.
Ik moet wel lachen als ik in de paskamer sta en mezelf zie in de spiegel...... 'grow up', roep ik tegen de spiegel! 'Je bent al Oma' zeg ik tegen mezelf. En mijn gevoel zegt... 'dat staat leuk!', en dan voel ik me goed.
Dat geeft de doorslag. Dat is het waard, het telkens weer iets ontdekken.

Net als dat de experts waarschuwden voor nieuwe lekken in de damwand en dan plotseling ontdekken dat er weer nieuwe tegenslag is in de aanleg van de Noord-Zuidlijn. Is dat dan ontdekken of was dat de kop in het zand steken?

Neneh @ 11:36 am
nou zeg al 5 keer gebabbeld.

donderdag 11 september, 2008

Via

Via de voordeur op blote voeten naar de achterdeur. Sleutel in de broekzak voor het geval de deur niet van het slot is. Dat valt mee en ik ben binnen. Snel schoenen aan, die stenen naast het huis zijn echt niet fijn voor de voeten. Ik heb net in de gang de trap afgeplakt, dichtgeplakt. De deur naar de kamer is hermetisch afgesloten en de deur van de kelder ook. Er zal best ergens nog een gaat zitje dus dat hermetisch valt ook wel mee. Van de kamer kan ik niet naar de gang en mocht ik al in de gang zijn, via de voordeur dus, dan kan ik niet naar boven. Ik moet dan weer via de voordeur naar de zijkant van het huis om bij de buren naar toilet te kunnen. Dat is namelijk wel het allerbelangrijkste wat ik heb geregeld. Naar het toilet kunnen!

Al dat gedoe is natuurlijk niet voor de lol, voor zomaar even de boel afplakken. Nee, de terrazzo vloer in de gang en het toilet krijgt een opknapbeurt! En wat voor een..... schuren, hakken,vullen, drogen, schuren, impregneren......

Op bovenstaande foto klopt niets meer. Zo was het toen wij er net kwamen wonen. Kleine opschepper kan nu over de trap heen springen zo groot is hij, de trap heeft een ander kleurtje, er ligt een keurige loper op de trap, de muren hebben een ander kleurtje en manlief heeft lambrisering geplaatst. Alleen de vloer was nog in oude verweerde en gescheurde staat. Ik kan daar heus mee leven maar op de dag dat de oude tegels uit de toiletvloer werden gehakt en de onderlaag zichtbaar werd riep ik 'oh, dat moeten we laten herstellen!!!'
Lief had een andere mening en hij beloofde een mooi vloertje. Dat zal uiteindelijk ook best wel gelukt zijn maar ik vond de vloer, aansluitend aan de gang, allebei van terrazzo zó zó mooi!

Vandaar via de voordeur naar de achterdeur en voor de toilet via de achterdeur naar de achterdeur van de buren!

Neneh @ 08:11 am
nou zeg al 4 keer gebabbeld.

woensdag 10 september, 2008

Sluier

Voor de maan schoof een sluier en ik moest weer denken aan de film van gisteravond. 'Oh ja, joh, een Chinese regisseur, ik wist het, het is niks met die Chinezen.' Ik moest lachen toen iemand z'n mening gaf. Die hield overduidelijk niet van Chinese films. Dochter begon te protesteren maar over de film van dat moment waren wij het eens. Het was niets. Net of overal iets voor zat. De helft van de film in nevelen gehuld. Dus toen ik de maan zag met de nevel die ervoor langs schoof dacht ik aan de film, zei lief dat de straatverlichting weer eens dood was en ik voelde mijn voeten ook die richting op gaan. Moe in de benen en de voeten.
Maar de collecte is gelopen, klaar is ze weer. "waar is die collecte eigenlijk voor?", vroeg een vriendelijke jongeman. Ik begon uit te leggen waarvoor. Deels voor onderzoek, altijd nodig, zei ik ten overvloede, maar ook om de kwaliteit van leven voor de patiënt te verbeteren...
"Kijk, zei hij, dat wil ik horen! Even mijn portemonnee zoeken."
Eigenlijk heb ik bij al die deuren waar ik een bel (sommige mensen hebben een iene miene mutten bel....) kon laten klinken maar drie keer gehoord "NEE, DAAR GEVEN WE NIET VOOR!"
En ik hoop oprecht dat ze geen parkinson krijgen, of in een spast schieten, of ms of een van de andere 600 soorten spierziektes krijgen. Vervolgens ben ik blij dat ik 's avonds moeie benen heb en morgen gezond weer op kan staan..... dat wens ik jullie ook toe

Neneh @ 09:42 pm
nou zeg al 1 keer gebabbeld.

dinsdag 9 september, 2008

Le Voyage du Ballon Rouge

ik ben benieuwd.......

Neneh @ 04:23 pm
nou zeg al 6 keer gebabbeld.

maandag 8 september, 2008

Tatoe...

"Loopt het een beetje, vroeg de dame aan de deur, lukt het een beetje, zijn ze wel aardig?"
"Ik heb niet te klagen", zei ik.
"Ja, maar tegenwoordig zijn de mensen zo onaardig en smijten de deur dicht of zeggen gewoon dat ze overmaken, maar dat doen ze toch niet!"
Zij wist dus zeker dat de 'mensen' die dat zeggeen het gewoon niet doen. Maakt mij niet uit, zij liegen, ik niet. Maar goed de mevrouw ging nog even verder in haar betoog... en nog verder. Ze gaf gul daar kon ik niets van zeggen alleen haar stellige overtuiging dat het nu steeds erger werd... "in de flats doen ze de deur al helemaal niet meer open!"
"Ja, 's avonds niet misschien maar dan moet je overdag lopen. Oudere mensen doen nu eenmaal 's avonds de deur niet meer open....

Heel veel mensen wel... de deur open, lopen vervolgens de gang door, kamer in, uit het zicht. Op zoek naar de portemonnee....
En daar sta je dan, in de deuropening. Alles voor de grijp, kan zo de trap op lopen of een kind uit de gang weggrissen. Zo eentje met snot op de lip of een dooie vlieg tussen de vingers. Of eentje die een blauw blokje op het voorhoofd heeft staan. "Jij bent me lekker gevallen toch, mooie tatoe!, zeg ik. Waarop de moeder, die het laatste net heeft gehoord, inmiddels een portemonee rijker,met een brede grijns op het gezicht, aan een van de drie een euro geeft om in de bus te doen. "ik wil ook", zegt de tweede in rij...."
Waarop ik natuurlijk al weer loop te sussen. (waar bemoei ik me mee) "Er komen nog wel meer collectes, dan ben jij aan de beurt."
Ik groet iedereen en loop weer een deur verder.

Heel veel mensen hebben de tv aan en de deurbel uit. Of een bel die gewoon niet werkt. Voordeuren worden ook schaars in de straat waarin ik loop. Lieve help, ze verstoppen zich achter allerlei muurtjes.
Vreemde mensen toch, steeds meer op zichzelf en oh kom niet in mijn buurt. "Oh, ik ken je, jouw man loopt anders toch altijd?"
"Ja, hij loopt voor Amnesty en ik nu voor deze! Ik kon toen ze me belden geen geldige reden bedenken om het niet te doen, zo vertelde ik."
"Veel succes dan maar."
"Dank u wel."

Neneh @ 09:43 pm
nou zeg al 3 keer gebabbeld.

donderdag 4 september, 2008

Gratis....

Tja, en daar liggen ze dan..... de kaartjes voor een gratis 2de bioscoopkaartje.
Waar zal ik dan heen? Wat is nog een leuke film, een goeie film, een vermakelijke film, een schat van een film.
Wild Child
Wall-E
Vliegen naar de maan.....
the dark Knight
Superhero movie
Star wars - the clone wars
Snuf de Hond
Meet Dave
Mama Mia
Live Opera
Kung fu Panda
Journey to the centre of the earth
Get Smart
Hellboy
Een brief voor de koning
Formule 1....ahum live
Bangkok dangerous......

Afgelopen week zag ik "Mio Fratello è Figlio Unico" en ik weet nu nog steeds niet of ik het een mooie, goeie, slechte, aardige film vond. Het bleef boeien omdat ik wilde weten hoe het afliep. Het bleef boeien omdat het goed gespeeld werd.... maar zoals ik wel eens heb 'DIE film moet ik nog een keer zien', daar had ik nu geen last van

Dan maar naar Mama Mia... met Meryl Streep. Die heb ik nu 2 x gezien en ik blijf erbij dat ik die nog een keer moet zien.
Wie gaat er met mij mee want ik heb een 2de kaartje gratis

Neneh @ 09:26 pm
nou zeg al 17 keer gebabbeld.

woensdag 3 september, 2008

Ik kan het wel........

Soms heb ik een baan die echt te achterlijk voor woorden is. Soms, maar dat soms was de laatste tijd te vaak en alles waar te voor staat is niet goed. Dat was de laatste tijd ook al ver voor de vakantie toch te bizar voor woorden.
Ben ik ooit begonnen met de mededeling 'ik zoek werk maar niet voor de hele week' (mijn 'vrije' tijd was me echt wel heilig) werd ik toch voor tijdelijk aan het werk gezet voor.... ja, je raadt het al 5 dagen in de week.
Ach, wil wel, is maar tijdelijk. Personeel ziek enzo... er zijn veel mensen die deze kreet kennen.
Maar goed, 'kleine opschepper' wordt groter en ik kan steeds gemakkelijker aan de slag buiten de deur. Het wordt 15 uur, het wordt 20 uur en vervolgens wordt het 25 uur in de week. Wat met mijn baan neerkomt op 25 uur betaald en de rest is 'liefdewerk oudpapier'.
Ook dat kennen veel mensen.....dat hoor ik tenminste toch regelmatig. Helemaal in de branche waar ik me in beweeg. Het is hollen en hollen en echt nooit stilstaan. Er is altijd iets!
Maar goed, het ging nog wel en het lukte wel... tot er een nieuwe collega kwam die wel mooie praatjes had maar mij alleen maar meer werk bezorgde. Bakken vol werk. De directie had er uiteindelijk geen vertrouwen meer in en daardoor kwam er nog meer werk op mijn pad. Einde oefening, nieuwe collega. Weer iemand inwerken, weer alles oppakken wat eigenlijk niet mijn werk was. Wat ik doe?
Ik doe het, ik wil dat iedereen rustig de tijd kan nemen om zich te verdiepen in de nieuwe baan, dat iedereen daar ook rekening mee houdt...
En ik.... ik kan het wel.
Het is de meest beroerde tijd om te starten, vlak voor het vaste personeel met vakantie gaat en je een week of 7 alleen maar met invallers werkt..... de meest beroerde tijd en ik liep nog een stapje harder.
Ik kan het wel..... echt heus.
Tot mijn vakantie begon en ik niet echt in vakantiestemming kon komen. Tot mijn vakantie voorbij was en ik weer aan het werk zou. Tot mijn lijf mij iets vertelde.......

Ik kan het wel!

Donderdagavond kwam er voor de zoveelste keer een sollicitant. Aan de telefoon leek het nog iets... het was niets
'Ik kan het wel, zei hij, ik kan het heus!'
(ik had al gesprekken gehad met allerlei mensen die me helpen om aan personeel te komen waar ik ook echt iets aan heb!!! 'Ik zoek personeel wat wil werken',zeg ik dan)

En toen kon ik niet. Ik heb de directeur gebeld en gezegd 'tot hier en niet verder!'

Ik kan het wel! Dat is zeker... alleen dan moet de baan niet te achterlijk voor woorden worden.

Neneh @ 08:38 pm
nou zeg al 2 keer gebabbeld.