« Zien | Main | Stelling: »

donderdag 18 december, 2008

Lief Kleinkind

Met grote spanning in het lijf wacht ik op je komst, lief kleinkind. Werd je broer weken te vroeg geboren, bij jou is daar geen sprake van. Jij zit je tijd uit.. als je het met een gevangenis zou vergelijken. Zo moet het ook haast wel voelen als ik je moeder zie worstelen met haar lijf. Jij kan geen kant meer op, dat kan echt iedereen wel zien. Je wilt wel maar daar heeft zij dan weer last van. Dat gaat pijn doen, schoppen tegen de ribben zoals voetballers de bal proberen te schoppen.
Nee, het is geen pretje de laatste dagen. Jou mama heeft een wit bekkie, en toen ik vanavond jou papa zag leek dat niet veel beter. Ook een wit bekkie. Je laat ze wel lang in spanning, je voert het op naar een hoogtepunt.
Vanmorgen kon ik je nog even bewonderen op de echo. Je mama liet vol trots je bolle wangetjes zien. Ik zag mijn kleinkind, geen bolle wangen, maar mijn kleinkind en dat ben jij.
Dat kleine kerstmutsje wat je mama heeft gekocht zal je goed staan. Lekker warm ook gelijk over die pieterig kleine oortjes. Jouw mama verklapte al bijna 10 keer je naam. Het is Frans, het zijn 4 letters.... wij gissen maar wat. Nee, nee, nee zegt ze. Maar volgens mij heb ik het allang geraden.
Lief kleinkind, alles en iedereen is er klaar voor. Van ons mag je komen, alles staat klaar...........

Zelfs de Kerstboom

Neneh @ 18 december 2008 22:32

Comments

Plaats reactie