« Pure Air..... | Main | Als je jarig wordt..... »

zondag 15 februari, 2009

Geven....

Het leven bestaat voornamelijk uit geven. Althans zo kan ik het zien. Ik wil geven, ik ben een geefmens. En dan bedoel ik niet alleen goederen, een pakje geven is ook leuk, ik bedoel geven van een woord, een schouderklopje, een luisterend oor, een handdruk een noem het maar op.
In mijn leven tot nu toe heb ik ook heel veel mensen leren kennen die dat ook goed kunnen. Die ook veel meer geven dan nemen. Die ruimhartig zijn, niet meten naar vermogen maar meten naar kunnen. En van daaruit leven.
Waarom begin ik hier dan over. 'Het zit toch goed' denk je misschien.

De laatste maanden zijn voor mij met name geef maanden geweest maar ook van ontvangen. Uit onverwachte hoeken, soms zomaar uit het niets komt er weer iets.
Vanmorgen nog. Een mail van een oud-medewerkster die me uitnodigt om met haar te chatten. Niet dat ik naar nu 1.2.3 op zit te wachten, het feit dat zij dit vraagt zegt mij genoeg. Of dat kaartje gisteren met de mededeling dat ze me veel rust en geluk wensen maar tegelijkertijd aangeven dat ze me missen. Dat kaartje wat ik totaal niet had verwacht. Of die mail die ik vrijdag kreeg van iemand die ook echt geen afscheid wil nemen. Niet nu.
Dit heeft dan te maken met mijn keuze om te stoppen met mijn werk. Mijn keuze zodat ze niet meer van mij kunnen nemen wat ze allang hebben genomen.

Mijn geven heeft met liefde te maken. Liefde voor mijn lief, voor mijn kinderen, voor mijn familie, voor mijn collega's, voor mijn werk, voor mijn hobby's, voor mijn doelen. Zoals dus maar weer de afgelopen week voor Amnesty. Ik moet er namelijk niet aan denken om gevangen te zitten en dan niet eerlijk berecht te worden. Ik moet er niet aan denken dus geef ik.
Ik moet er ook niet aan denken dat ik mijn lief moet missen, of mijn kinderen. Ik moet er niet aan denken dus ik geef mijn liefde en wil het laten weten ook. Al sta ik echt niet dagelijks te roepen dat ik van ze houd. Dat ben ik niet. Ik ben iemand die vaak door een gesprek duidelijk probeert te maken dat ik om ze geef, me zorgen maak, of juist heel trots ben, of blij. Blij met mijn schatten. Ik moet er niet aan denken... maar je kunt elkaar zo kwijt zijn zonder dat je hebt kunnen zeggen dat je van ze houdt.

Gisteren was het Valentijnsdag. Je kunt er van zeggen wat je wilt, je kunt het commercie vinden, of verafschuwen of juist fijn vinden. Die dag is er niet voor niets, net als een vader of een moederdag. Onzin om te zeggen... ja, hoor eens, als het van die speciale dag afhangt om iets extra's te doen dan ben je verkeerd bezig. Maar dat kleine beetje extra's maakt het net zo leuk. Als je kan geven, geef het dan.

Lief en ik lagen nog wakker te worden toen 'grote opschepper' de slaapkamer binnen kwam. Hij zou de honden wel uitlaten.
Wij keken elkaar aan en vroegen wat er in hem gevaren was want het was zaterdag en nog vroeg en .... en...
Maar hij gaf aan dat hij vakantie had en wakker was en dat hij vond dat wij best nog even mochten blijven liggen.

Als dat geen geven is.... dan eet ik vandaag mijn taart op!

Neneh @ 15 februari 2009 11:36

Comments

Plaats reactie