donderdag 30 april, 2009
Trieste balans van wat een feestje zou zijn
Waarschijnlijk was ik nog net thuis, had op dat moment geen idee van narigheid. Stap op mijn oranje fiets en ga de drukte in. Nergens heb ik iets opgevangen van het drama wat zich op dat moment in Apeldoorn afspeelt. Dat is heel bizar, nieuws verspreidt zich als een lopend vuurtje en bij activiteiten rondom Koninginnedag is er alleen maar feest.
Op het moment dat ik thuis kom weet ik gelijk anders. Niks meer feest. Wat feest had moeten zijn is voorbij.
Eerlijk gezegd had ik eerst last van ongeloof... want wie doet zoiets? waarom? Wat voor mens ben je als je zoveel leed zaait op 30 april. Die dag moet voor altijd een feest zijn........
Sterkte voor al die mensen die hierdoor getroffen zijn.
EIGENLIJK BEN IK ALLEEN MAAR BOOS, HEEL ERG BOOS
Neneh @ 01:43 pm
nou zeg al
9 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 28 april, 2009
Water zaken en natte mouwen
Het was wat vandaag. Nat was het en nog meer nat. Om maar niet te spreken van nog meer hemelwater. Het mooiste van dat alles is dan toch dat niemand er zich iets van aantrekt. Echt niet. Regenjassen zijn uit, een paraplu kan nog net, een capuchon zeker niet. Natte sokken, natte broeken, natte jassen. Het water drupt in je nek en .... oh ja, als je zoals ik iets aan wilt wijzen in het water en dit iets te enthousiast doet dan kun je daarna droge kleren gaan zoeken. Ok, het was leuk. De kids vonden het leuk, de papa's en mama's vonden het ook leuk en leerzaam.
Lieve help, wist ik veel van wat er leeft in de vijver..... *grote grijns*
Ik heb goudvissen en goudwindes en de groene kikker in de vijver bij huis. Daar zullen ook heus wel larven van libelles in rond zwemmen want die leven de eerste jaren van hun leven in het water en ik zie ze regelmatig op het water rondhangen als ze uit het water komen. Vooral die mooie blauwe. Misschien dat ik nog wel meer beestjes in de vijver heb maar die ken ik niet. Nog niet.
Vandaag heb ik in ieder geval veel geleerd. Over de geelgerande watertor. Dat is de rover in de vijver. Niets is veilig. Het mooiste was dan ook dat er bij 1 groepje kinderen de geelgerande watertor voor mannequin ging spelen en zich werkelijk van de beste kant liet zien. Ehm, ik had het beestje echt nog nooit gezien en ik schrok van de afmeting van de tor. Ik had toch even gedacht dat zoiets groots niet bestond in Nederland...
Natuurlijk zijn er kinderen die alles willen weten wat ik ook nog moet leren en als we er samen uitkomen is het nog leuker. Ik bedoel, er is zoveel informatie het moet wel ergens staan dus zoeken we ons een weg door de pootjes, loopt het op het water,is het plat, heeft het bekdraden of een stekel?
Gekke vis was er ook, maar dit keer iets minder goed zichtbaar. Het is nog koud in het water en er werd natuurlijk behoorlijk in geroerd. De vis moest eigenlijk laten zien hoe goed/slecht het zicht was in de vijver. Het ging goed met de gekke vis. We zijn hem niet vergeten toen we op gingen ruimen.
Een klein detail wat groots had moeten zijn.... de muizen hadden zich te goed gedaan aan de grote parasol de afgelopen winter, wij moesten dus heel creatief zijn .... in de regen, in de regen, in de regen..... dat was de watersafari, vrijdag mag ik weer, wie weet is het dan droog.
Morgen is er een droge activiteit... dan maken we een insectenhotel met een vlinderbar! Het is maar dat u het weet en wie weet kom ik jullie wel tegen........
Neneh @ 04:38 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 25 april, 2009
Van die zaken die doorspoelen maar niet lopen
Meestal zit het mee, soms zit het tegen. En als het dan lang meegezeten heeft dan komt er een dag dat het tegenzit. Mooi dan, je kunt er op wachten maar je weet echt niet wanneer het komt. Natuurlijk komt het dan ongelegen, dat is namelijk een wet. Wie het heeft verzonnen weet ik ook niet maar zo is het.
Als het komt dan is het ook altijd op een vrijdagavond, in ieder geval in het weekend. Zo ook dit keer, het was vrijdagavond en het gebeurde. Natuurlijk waren er al tekenen aan de wand, maar die hoef je niet te zien. Het zal wel loslopen, of in dit geval doorlopen...
Gisteravond kwamen wij om half 12 thuis, we hadden de zwarte nachtpoets nog op de wangen zitten maar we hadden genoten, we hadden echt in de hei gelegen, in het pikkedonker. We hadden geluisterd naar een verhaal over de kleine en de grote beer en over die andere heldere ster. Hij en ik lagen languit in de hei en keken naar de sterren. Het was er een perfecte avond voor. De maan was niet zichtbaar, 2 weken geleden had ik de volle maan wandeling en nu liep ik met de nachtwachter mee. De nachtwachter doofde de lamp bijna en toen werd het stil. Iedereen genoot op zijn/haar manier. Want genieten moet je wel. Wanneer is het zo stil om je heen? Wanneer kun je ongestoord in het donker het bos in gaan...?? (dat laatste kun je wel doen, maar doe je niet! Bang voor de wilde dieren, je wilt het niet toegeven maar het is zo!)
De wandeling was ook echt niet voorbij voor we stuk voor stuk 10 minuten op onszelf waren aangewezen in het donkere bos. Alleen te zitten op het mos met enkel grassprietjes en hoge bomen om je heen. De mug verstoorde mijn geluk, ik ging maar staan en maaien met de armen en hoopte dat ze me snel kwamen halen. Niet bang, nee, echt niet maar die muggen... bah, stoorzenders zijn het. Ik hoorde de kikkers kwaken, de blaadjes knisperen, de takken groeien, de scholekster .... ehm, wat doet een scholekster eigenlijk? In ieder geval laat de scholekster zich niet van de wijs brengen door dag en nacht maar wel door eb en vloed. Wat wij volgens mij op de Drentse hei niet echt meemaken, de scholekster heeft een andere mening. Met maanstralen en krekelgeluidjes maken we elkaar van alles wijs en uiteindelijk gaan nachtwachter en zijn gevolg uit elkaar. Het is goed, de nacht gaat zonder ons ook wel verder en wij gaan naar huis. De zwarte nachtpoets zat nog op de wangen en dat wat door moest lopen was verstopt.......
Er staat een woord te lezen op het voorhoofd van lief 'Rioolontstopper'
En 'grote opschepper' schept aardig op vandaag... zand wel te verstaan, zand en stenen en bouwpuin. Volgens mij hebben ze 500 jaar geleden alles gedumpt wat ze maar kwijt wilden en komen zij het nu tegen. Dat zijn van die zaken die doorspoelen maar niet lopen, zo in het weekend! Heerlijk....
Neneh @ 01:16 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 22 april, 2009
Voor als het niet warmer wil worden dan het was..
Ik heb gloeiwangen van de koude wind. 'Wat een verschil in temperatuur hé' is iets wat ik vandaag meerdere malen heb gehoord. 'Heb je het niet koud met de deur zo open' vraagt er iemand aan de juffer achter de toonbank. Dat heeft ze zeker weten maar van de baas mag de deur niet dicht zegt ze er ook zachtjes achteraan. Wij weten nu allemaal dat het afzien is bij deze bakker. Verdikkeme, als je je personeel ziek wilt hebben moet je dit doen. Het is echt koud, koude wind. Ik trek mijn jas nog iets verder dicht en stap weer op de fiets. Ik laat haar achter, kan nog net zien dat ze de mouw van haar shirt over haar handen probeert te trekken. Laat dat ook niets helpen. Als je het zo koud hebt dan ril je van binnen.....
De buurman heeft zijn mobiele huis weer uit de berging getrokken en loopt zich helemaal in het zweet te poetsen. Opknappen maar weer, banden op spanning en rijden maar. De vakantie zit eraan te komen en iedereen heeft ergens wel een dagje vrij. Als het goed geregeld is tenminste. En ik, ik heb nog steeds vrij. Voel het inmiddels ook als vrij. Kom echt heel langzaam tot rust en wat nog belangrijker is, ik kom in een ander ritme. Langzaam gaat de druk ruimte maken voor rust. Daarom zet ik vandaag de slaapkamer op de kop, maak schoon, poets, ruim de winter op en voeg de zomer bij de lente in de kast. 'Oh, heej, dat jurkje had ik ook nog, en dat fijne shirtje. Helemaal vergeten hoe heerlijk bloot zomer kan zijn.' Het zijn zo van die dingen waar ik eigenlijk nooit meer tijd voor had en altijd alles overal tussen moest prakken. Ik bedenk nu dat het bijna is zoals de tijd dat wij net getrouwd waren, die eerste tijd, met alleen een hond waar we voor moesten zorgen. Het huishouden zo aan kant en wat deed ik dan toch... nu is er een 'grote opschepper' die zich prima redden kan. Hij kwam maandag thuis na het afsluiten van het eerste gedeelte van zijn examen en riep 'ik heb 3 weken vrij'. Ik schrik er haast van. Hij was 9 jaar toen ik buiten de deur ging werken en nu is hij eindexamen aan het doen en ben ik weer bij huis. Het voelt wel goed, ik kan me nog steeds prima vermaken. Dat was nooit het punt. Soms moet je ook niet vragen wat ik zoal doe een hele dag, ik kan het niet navertellen. Ik doe soms van alles en soms niets maar toch altijd bezig.
Volgende week, als de scholen vakantie hebben, begint er voor mij weer een drukkere tijd aan te breken. Mijn nieuwe vrijwilligerswerk dient zich vooral aan in de vakantieperiode. Vrijwilliger bij het bezoekerscentrum in het Dwingelderveld. Dus als je eens op watersafari wilt, of een insectenhotel mee wilt maken dan kom maar op!
Inmiddels schijnt de zon weer volop, de was wappert, mijn wangen gloeien....... ja, mijn wangen gloeien
Neneh @ 03:10 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
Lieve Mama die overzee in de kou zit
Lieve Mama, jij mist mij en ik mis jou. Ik kan het nog niet zeggen natuurlijk en echt, ik wil niet lachen maar moet wel de hele dag lachen. Als ik aan jou denk dan word ik al blij. Gisteren was ik bij Oma. Toen ik binnen kwam was ik nog steeds wakker. Papa had echt wel goed voor mij gezorgd hoor, hij heeft ook 's nachts de fles gemaakt en 's morgen had ik echt heel veel lol om alles er ....... ach ja, Papa moet ook iets te doen hebben als jij weg bent. Bij oma was het gezellig hoor. Ik hoorde jouw stem in de voicemail. Toen jij belde waren wij lekker buiten. Het was heel mooi weer hier, van papa hoorden wij dat jij het koud had, zo'n 12 graden. Ben je ver weg en heb je het nog koud ook. Wij zijn lekker gaan wandelen in de zon. Omaoma ging ook mee, zij moest nieuwe kleren en schoenen en ik kon dan mooi een slaapje doen. Ik ging over jou dromen... jij ruikt zo lekker mama.....
Oma vindt mij maar een druktemaker... die oma. Ik heb het ook wel druk hoor als ik wakker ben. En dat ben ik natuurlijk ook bijna de hele dag. Ik doe de beentjes in de lucht en dan moet oma even knijpen in mijn dikke billen en moet ik alweer lachen. Ik krijg er geen genoeg van. Papa kwam mij om half 6 halen maar oma had lekker eten en zo duurde het nog even voor wij naar huis gingen. Zij zaten buiten te eten en ik lag nog even met mijn beentjes te spelen. Natuurlijk ook buiten.... hatsjoe mama, ik moest heel vaak niezen van de zon.... Nick was er ook. Die had nog meer honger dan ik, kan jij je dat voorstellen? Lieve mama, nog 2 nachtjes slapen en dan kan ik je weer ruiken.... ik mis je
Lieve Mama, ik doe echt heel erg mijn best, ik heb 2 dagen heel fijn gespeeld buiten. Het is zo lekker weer en ik moest de pet op want de zon deed pijn aan mijn oogjes. Ik mis jou ook, papa kan een heleboel, hij kan echt wel goed op ons passen maar hij is natuurlijk nooit mijn mama. Als jij terug komt dan zeg je 'wat ben jij gegroeid en wat ben je lief en ik heb je gemist' en dan geef ik jou de grootste en dikste knuffel.
Ik heb lekker gegeten bij oma, er was iets met banaan en chipjes en bami wat zij dan allemaal weer nasi noemen. Ik vind het best, ik heb oma's schaaltje bananen bijna leeggegeten want toen zij nog een stukje wilde pakken was het schaaltje bijna leeg. Papa zei dat ik dat had gedaan, maar ik ging heel onschuldig kijken en nam nog snel een hapje bami. Lieve mama, nog 2 nachtjes slapen en dan ben je er weer, ik zal echt nog goed op papa en Noël passen. Oh, en ik ga goed eten want ik moet groeien.
Dikke knuffel voor mama die overzee in de kou zit.........
Neneh @ 10:17 am
nou zeg al
6 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 19 april, 2009
Van kleuren, geuren, kwasten en wieken
Neneh @ 09:34 pm
nou zeg al
6 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 17 april, 2009
Over wat dobbert en schommelt
Aangezien de bruine kikker zijn kruit al heeft verschoten is het nu erg druk in de sloot. Het wemelt van de kikkervisjes. 
Wemelen is wel een mooi woord vind ik persoonlijk. Je kunt het niet zo heel vaak gebruiken dat maakt het speciaal.
De groene kikker is nu aan de beurt. De speciale lokkwaak is echt een feest om naar te luisteren. Ze maken er echt een feestje van. Als je goed kijkt zie je tussen het groenbruin een lief klein groen kikkertje 
Het kwaakte niet, het genoot van de zon.
Kwaken is ook een mooi woord, het gaat totaal anders dan kakelen.
Aangezien er van alles te zien is hebben ze (bezoekerscentrum Dwingelderveld) regelmatig een activiteit die watersafari heet. Dat daar creatieve geesten over waken mag duidelijk zijn. Zelfs de 'gekke vis' was van de partij.
Ach en wee, de gekke vis verdween weer in zijn bedje volgens de boswachter en vrijwilliger. Kleinzoon nam er geen genoegen mee.
Hij moest kijken, onder water, boven het water en het liefst ook in het water maar dat mocht niet van zijn oma!
Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet..........
En na gedane werken is het goed schommelen
Schommelen is wel een leuke bezigheid.
Schommelen...... wemelen...
Neneh @ 01:26 pm
nou zeg al
7 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 15 april, 2009
Even een vraagje tussendoor......
Doe jij je capuchon af als je een winkel binnengaat?
UPDATE: En waarom ik dit nu wilde weten. Omdat er ene mevrouw Verdonk de capuchon wil verbieden.....
Ik heb ook een capuchon, die gaat op als het regent en/of waait en af als het droog is. Trouwens ik heb ook een muts. Maar dat is weer een ander verhaal!
Neneh @ 11:37 am
nou zeg al
15 keer gebabbeld.
Tweet
Mooi weer en wat daarmee samenhangt
ho ho, Pasen is voorbij, weg met die oude eieren het is tijd voor ander nieuws.
De buurman probeert terwijl ik dit schrijf zijn lege blikjes in een zak te proppen, het maakt niet alleen veel lawaai het gaat ook mis. Zoals ik de buurman ken weet ik dat hij daar niet tegen kan. Hij kan er niet tegen als het iets anders gaat dan hij wil. Hij weet namelijk ook altijd precies hoe hij het wil en waar hij last van krijgt, als hij het nog niet heeft dan krijgt hij het zeker, hij heeft namelijk overal last van. Daar hebben we al regelmatig mee te maken gehad. En het mooie hiervan is dat zijn vrouw, onze buurvrouw dus, altijd achter hem staat te sussen. 'Het valt toch wel mee!' en later, als ze ineens alleen voor mijn neus staat dan kan ze nog eens zeggen dat hij best wel moeilijk is en dat we het niet zo zwart/wit moeten zien. Doen we ook niet hoor, zeg ik dan, we passen ons wel een beetje aan. 'Hij moet om zijn hart denken en ik wil niet op mijn geweten hebben dat hij het met z'n hart krijgt!'
Zoiets is dat hier met de buurman die nu weer binnen is. Het is gelukt met de blikjes en hij kan rustig aan de koffie gaan.
Maar ja, hoe gaan die dingen. Wij hebben nogal een stormpje over H gehad bijna 2 jaar geleden. Downburst noemden ze het. Ik stond als aan de grond genageld, in schock te kijken naar al het water wat zowel binnen als buiten naar beneden kwam. Om later te zien dat er heel wat groen naar de Filistijnen was gewaaid. Het was dus ineens kaal rondom het huis. Wij hebben zelf geen grote groene dingen in de tuin staan maar rondom bij buren links en rechts was dat wel het geval en er was dus flinke schade.
Buurman had er iets op verzonnen. 'Ik zie het wel zitten om achterlangs wat leilinden te plaatsen', zo opperde hij. Achterlangs... ok. Buren links en rechts wilden wel meedoen en wij zitten er middenin. Wij willen eigenlijk ook wel mee doen maar dan niet helemaal achterlangs........ in de hoek is de vijver en een leilinde moet je kunnen snoeien en bij de vijver wil dat niet. Dus voor ons niet achterlangs maar meer de hoek om.
Fout
Helemaal fout
Buurman heeft er ervaring mee, hij komt helemaal in de schaduw.
'Ach, zegt buurvrouw, dat valt toch wel mee, pas als de zon echt ondergaat dan merk je dat, eerder niet!' 'Toch', zegt ze er nog achteraan.
Ik draai me om......
Neneh @ 09:21 am
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 11 april, 2009
Van nieuw leven en alles wat bloeit
Ik wens jullie fijne Paasdagen.........
Neneh @ 10:05 pm
nou zeg al
6 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 10 april, 2009
als je jarig bent
'Ik kan me nog herinneren dat het 28 jaar geleden ook van dat mooie weer was. De krent bloeide en de natuur barstte letterlijk uit zijn voegen.'
Het was even stil....
'Vanwaar dat je nog weet wat voor weer het was 28 jaar geleden?'
Toen werd onze 2de zoon geboren.... het was een mooie dag, niet zo warm als vandaag, maar mooi.'
18 jaar geleden was het ook mooi weer, toen werd jij dus 10 en hadden wij net met elkaar afscheid genomen van ons jongste kind, jouw zusje. 5 dagen na elkaar, 5 dagen na elkaar met zoveel emotie als je maar kunt verzinnen. Het past bijna niet in één huis, al die emotie. Dan ligt verdriet en blijdschap zo dichtbij elkaar, net als leven en dood. Alleen daar denk je niet aan...... waarom zou je ook. Leven wil je, ouder worden, dingen bereiken, dingen doen...... leven.
Zoon, grote zoon. Een doos vol voorspoed vraag je voor je verjaardag..... als er iets is wat ik iedereen gun dan is het voorspoed en geluk en gezondheid en liefde..... en dat laatste kan ik geven.
Neneh @ 11:17 pm
nou zeg al
6 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 9 april, 2009
Van nevelen en een volle maan....
Wanneer is het Pasen? Oh, dat heeft te maken met de stand van de zon en de maan.... wordt er dan gezegd. Maar na vanavond maakt niemand mij meer iets wijs. Mijn eerste Volle Maan Wandeling zit er op.
Het plaatje was compleet met maanzaad, maandrop, maanblad, nevelen, nieuw leven in de vorm van een bezoek aan de lammetjes in de schaapskooi, een prettig gezelschap wat ook rustig kon worden van de werking van maanzaad. Nee, het was perfect want het was niet alleen volle maan, hij was er ook bij vanavond...
En Pasen is het de eerste zondag na Volle Maan die er voor het eerst is na de eerste lentedag. Dus na 21 maart.......
Maar dat wisten jullie allemaal allang!
Neneh @ 11:46 pm
nou zeg al
6 keer gebabbeld.
Tweet
Creatief en van die natte zaken....
'Kijk eens Oma'
Oma kijkt en ziet dat vriend Noonoo, de stofzuiger van de Teletubbies, op de kop in het glas limonade staat te blazen....
Hij, Oma's grote vent, had Noonoo meegenomen en zal buiten spelen. In het water.... maar aangezien Oma besloot dat het nog te koud was voor een waterspel buiten moest de creatieve geest even verder denken.... want als hij iets in zijn hoofd heeft dan zit het niet ergens anders....... nergens anders
Neneh @ 09:19 am
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 6 april, 2009
Uit de wachtkamer en goeie herinneringen
Wat me er toe deed besluiten om 2 tijdschriften mee te nemen uit de winkel weet ik niet. Ik lees die dingen al jaren in de wachtkamer van arts of kapper. Graaf altijd in de lectuurbak tot ik de Libelle vind en als het niet anders kan de Margriet. Ik heb zo m'n voorkeuren. Maar goed, nu lagen er dus 2 aan elkaar gekoppeld en ik besloot om ze mee te nemen. Niet dat ik er direct thuis mee op de bank ging zitten. Nee, dat niet. Het duurt nog een paar dagen voor ik de Margriet meeneem naar buiten. Lekker weertje, luie stoel, zonnetje, zonnebril en ....... ik val in slaap.
Uiteindelijk blader ik toch door het blad. Een blad vol Mies. Van de tv programma's, vol van de altijd lachende Mies. Ik heb daar ook wel herinneringen aan. Dat mijn moeder vertelde over de grote actie 'Open het Dorp', ze had iets met luciferdoosjes gedaan. Ik weet dat niet meer precies maar het heeft indruk gemaakt zo klein als ik was. Een etmaal tv met een actie die z'n weerga niet kende destijds. Geld inzamelen voor ' het Dorp', een dorp met woningen voor mensen met lichamelijke beperkingen. Een Dorp met overdekte straten die als een 'gewone' wijk in Arnhem te boek zou staan.
Het toeval wil dat ik jaren later, als groot meisje met lange slungelbenen en een lange rug, aangenomen word in dat zelfde Dorp. Dat ik daar werkzaamheden mag gaan doen die ik nergens anders mocht doen omdat ze mijn rug te kwetsbaar vonden. Het was een jaar later niet mijn rug die opspeelde maar mijn kwetsbare zieltje. Als Dorpsmeisje met lange slungelbenen in een grote stad in een ander Dorp aan het werk gaan is nu eenmaal niet zo simpel geweest als iedereen ooit heeft gedacht. Ik kwam me zelf goed tegen zeg maar.
Toch heb ik er goeie herinneringen, ik heb er mijn lief leren kennen. Ik heb er andere lieve mensen leren kennen en nog jaren en jaren contact mee onderhouden..... tot... tot het ophoudt, zo ineens. Niets meer laten horen. Ik dus, ik liet niets meer horen. Te druk, te veel, te alles soms en dan komt contact in het gedrang. Hoe dan ook, ik denk er wel veel aan maar als de jaren verstrijken lijkt het haast onmogelijk om weer contact te maken. Je weet immers niet meer hoe het iemand vergaat en misschien is diegene wel dood. Ik wist het niet. Maar nu weet ik het wel. Mies gaat in gesprek, is op bezoek bij mijn naamgenoot en praat met haar. Ik zie de foto's. Oh, ze is het nog helemaal en inmiddels al 80 jaar oud. Ze is toch wel de meest bijzondere mens die in het Dorp is komen wonen.
Nu weet ik dat ik een kaart ga maken, dat ik haar ga vertellen hoe leuk ik het vind dat ik haar in de Margriet heb gezien met Mies. Dat ik nooit een Margriet koop en dat ik nu ineens oog in oog sta met Grietje.
Wat me er toe deed besluiten om 2 tijdschriften mee te nemen uit de winkel weet ik nog steeds niet maar ik ben blij dat ik dit wel gedaan heb.
Neneh @ 10:33 am
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 5 april, 2009
Geschoten worden en diepgang
Als je laag vliegt........
Vang je altijd iets........
Neneh @ 10:54 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 4 april, 2009
10
1 wolken, regen, nat, wind, wolken
2 examenrooster
3 examencijfers (als je een 4,3 haalt is het goed)
4 zon...... huh zon
5 ruiken aan de voorjaarsbloemen, hatsjoe
6 Kuken en Kippraat...
7 zon... nog meer zon
8 ICLAUDIA ipv IPOD en het was goed (verslag staat hier)
9 zonniger kan niet. En de voorjaarsmarkt is voorbij, mijn in elkaar geprutste kipjes waren eigenlijk al uitverkocht voor de verkoop begon (Had ik nu maar iets harder gewerkt dacht ik nog)
10 huishouden, bewolking, ontkalken en uiteindelijk oppassen... het leven is leuk!
Neneh @ 11:11 am
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 3 april, 2009
Gekraakt en van muizen die huizen
Ze grijpt de blokken hout uit het houthok en gooit die in de mand. Het is nog koud en de kachel is bijna leeg. Ineens staat ze oog in oog met een bouwwerk. Muizenwerk, huis van muis...... blaadjes, takjes, poepjes, papiertjes, zelfs een folie van de paaseitjes. Bruut heeft ze de huisvrede in het muizenhuis verstoord. Ze kan het niet laten, ze moet zien wat er beweegt onder het dak van blaadjes en takjes....
Voorzichtig tilt ze het op, nog een stapje verder en ze staat in de keuken ..... nog een stapje verder en ze staat in de kinderkamer. 4 kleine, piepkleine, donzige grijze muisjes, 2 centimeter lang en lekker rond. Net grijze knikkers maar dan van zacht materiaal. Ineens bedenkt ze dat ze geen huiszoekingsbevel heeft en dat ze moet maken dat ze weg komt voor pamuis thuis komt. Of moemuis. 1 van beide is verdronken in de emmer, dat weet zij nog wel. Nu is het helemaal zielig. Ze weet nu dat er een eenoudergezin huist in het houthok. Dat pa of moe is verdronken en dat pa of moe het nu alleen moet doen.
Voorzichtig stapelt ze het dak weer op de wankele muren en maakt er een mooi cadeautje van. Aan alle kanten nog ingestopt met wat hooi om zo de kou het hoofd te bieden. Zo, rust in het hok. Om verdere schade te voorkomen zet ze het geheel af met een hek en dan is het maar afwachten.
Vandaag moest ze even kijken. Het muizenhuis is leeg, ze zijn allemaal vertrokken... van schrik natuurlijk
Neneh @ 07:14 pm
nou zeg al
7 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 2 april, 2009
Wat verschoven werd want stem was kwijt
'Vergeet je niet dat we donderdag naar Claudia gaan?' vraag ik nog even voor de zekerheid. Maar nee, wel vergeten, nooit meer aan gedacht en nu zal ik vast niet kunnen, kun je iemand anders vragen, wat stom en zo gaat het nog wel even door.
'Wat goed dat ik je toch nog even herinner!'
en
'Kun je nog vrij krijgen denk je?'
Dus zal ze proberen vrij te krijgen en als ze verteld dat ze naar Tineke Schouten gaat krijgt ze onmiddellijk vrij want Tineke daar is iedereen fan van en die is leuk en veel plezier en nog meer van dat soort onzin.
'Ik heb vrij, zo verteld ze aan de telefoon, maar ik heb gezegd dat ik naar Tineke ging en volgens mij klopt dat niet.'
'We gaan naar Claudia, naar Claudia de Breij!', roep ik. 'Wat moeten we bij Tineke als Claudia komt. Ze was de stem kwijt maar die is weer terug!!!!'
Neneh @ 10:09 am
nou zeg al
7 keer gebabbeld.
Tweet
