« Lieve Mama die overzee in de kou zit | Main | Van die zaken die doorspoelen maar niet lopen »

woensdag 22 april, 2009

Voor als het niet warmer wil worden dan het was..

Ik heb gloeiwangen van de koude wind. 'Wat een verschil in temperatuur hé' is iets wat ik vandaag meerdere malen heb gehoord. 'Heb je het niet koud met de deur zo open' vraagt er iemand aan de juffer achter de toonbank. Dat heeft ze zeker weten maar van de baas mag de deur niet dicht zegt ze er ook zachtjes achteraan. Wij weten nu allemaal dat het afzien is bij deze bakker. Verdikkeme, als je je personeel ziek wilt hebben moet je dit doen. Het is echt koud, koude wind. Ik trek mijn jas nog iets verder dicht en stap weer op de fiets. Ik laat haar achter, kan nog net zien dat ze de mouw van haar shirt over haar handen probeert te trekken. Laat dat ook niets helpen. Als je het zo koud hebt dan ril je van binnen.....
De buurman heeft zijn mobiele huis weer uit de berging getrokken en loopt zich helemaal in het zweet te poetsen. Opknappen maar weer, banden op spanning en rijden maar. De vakantie zit eraan te komen en iedereen heeft ergens wel een dagje vrij. Als het goed geregeld is tenminste. En ik, ik heb nog steeds vrij. Voel het inmiddels ook als vrij. Kom echt heel langzaam tot rust en wat nog belangrijker is, ik kom in een ander ritme. Langzaam gaat de druk ruimte maken voor rust. Daarom zet ik vandaag de slaapkamer op de kop, maak schoon, poets, ruim de winter op en voeg de zomer bij de lente in de kast. 'Oh, heej, dat jurkje had ik ook nog, en dat fijne shirtje. Helemaal vergeten hoe heerlijk bloot zomer kan zijn.' Het zijn zo van die dingen waar ik eigenlijk nooit meer tijd voor had en altijd alles overal tussen moest prakken. Ik bedenk nu dat het bijna is zoals de tijd dat wij net getrouwd waren, die eerste tijd, met alleen een hond waar we voor moesten zorgen. Het huishouden zo aan kant en wat deed ik dan toch... nu is er een 'grote opschepper' die zich prima redden kan. Hij kwam maandag thuis na het afsluiten van het eerste gedeelte van zijn examen en riep 'ik heb 3 weken vrij'. Ik schrik er haast van. Hij was 9 jaar toen ik buiten de deur ging werken en nu is hij eindexamen aan het doen en ben ik weer bij huis. Het voelt wel goed, ik kan me nog steeds prima vermaken. Dat was nooit het punt. Soms moet je ook niet vragen wat ik zoal doe een hele dag, ik kan het niet navertellen. Ik doe soms van alles en soms niets maar toch altijd bezig.
Volgende week, als de scholen vakantie hebben, begint er voor mij weer een drukkere tijd aan te breken. Mijn nieuwe vrijwilligerswerk dient zich vooral aan in de vakantieperiode. Vrijwilliger bij het bezoekerscentrum in het Dwingelderveld. Dus als je eens op watersafari wilt, of een insectenhotel mee wilt maken dan kom maar op!

Inmiddels schijnt de zon weer volop, de was wappert, mijn wangen gloeien....... ja, mijn wangen gloeien

Neneh @ 22 april 2009 15:10

Comments

Plaats reactie