« Alles draait door en zo is het maar net...... | Main | Kamer van handel »

woensdag 24 juni, 2009

Zoeken naar de juiste balans en dan denken dat het snel lukt

Na het weekend een week geleden gaat lief weer aan het werk, daarvoor ook wel, maar toen lag ik in het ziekenhuis en hij was natuurlijk graag bij mij. Zijn gedachten zaten in het ziekenhuis en niet bij het werk. Daar had dochter ook heel erg last van, gedachten, niet bij het werk dan maar bij mij. En nu was ik thuis, helemaal. Eens kijken wat ik uit kon halen zonder moe te worden. Ik werd niet moe. Of toch wel. Van al die mensen die willen weten hoe het gaat, goed bedoelt natuurlijk. Alle adviezen, ik snap het wel, al die verhalen, iedereen heeft wel iets gelezen of kent iemand en oh ja, vlak internet niet uit.

Maar de week lag voor mij en ik mocht het invullen zoals ik dacht dat goed was. Pas aan het einde van de week moet ik weer naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken voor de volgende afspraak. Elke dag is er eentje en elke dag doe ik iets. Het is voor zover ik kan overzien wel een lekker weekje. Iedere dag belletjes, iedere dag post, iedere dag bezoek. Een van mijn oud collega's komt niet alleen op visite maar geeft aan ook mijn huis schoon te willen houden tot ik het zelf weer kan. Ik ben er stomverbaasd over. Het is geweldig. Het voelt geweldig, ik voel me goed.
Maar soms komen de gedachten, de sombere gedachten. Wat als er meer aan de hand is, wat als ik nu teveel doe, wat als ik het weer krijg en wat als....... Het is dus bijna eng als ik me goed voel. Als ik de verhalen moet geloven klopt het ook niet, eigenlijk zou ik moe moeten zijn.

Aan het einde van de week laat ik bloedprikken en vertrek weer naar huis. Volgende afspraak, maandag 22 juni. Maar het gaat even anders. Ik word gebeld dat de afspraak niet doorgaat. Ik reageer verbaasd. Waarop dus verteld wordt dat ik die dag voor hartkatheterisatie wordt opgeroepen. 'Fijn dat ik het ook weet', roep ik in de telefoon.
Ze zullen van opname nog wel bellen, zo niet dan moet ik zelf even bellen maandagochtend. Ze bellen me niet op de vrijdag, dus sta ik in de startblokken maandagochtend. Om 9 uur kan ik bellen, wel handig om toch even te horen wanneer ik nu waar moet zijn.......

Om kwart voor 9 gaat de telefoon, ik had net 2 plakjes brood op de plank gelegd, lekker ontbijtje maken.
'Kunt u direct komen? Misschien is het mogelijk dat u direct komt dan kunt u gelijk geholpen worden!'
Omschakelen, mijn sterkste kant! 'Als jullie even wachten dan ga ik douchen en aankleden en kom ik eraan.'
Geen punt, het kwam niet op een minuut aan.

Daar ging ik dus maandagochtend, 1 kopje thee, 2 kiwi's en een stapel medicijnen achter de kiezen.... op weg naar het ziekenhuis

Ik had geen tijd meer om onrustig te worden, ik was het al maar nu ging het allemaal zo snel dat de onrust overging in berusting

Neneh @ 24 juni 2009 11:54

Comments

Plaats reactie