« Post van fanclub en met het snot op de lip........... | Main | Als je thuis komt en de wasmachine draait dan wordt het duidelijk »

zondag 21 juni, 2009

Een week later lijkt het een boze droom ......

Na de fietstocht tegen de berg op kwam ik met een brede lach de zaal op. Ik had het hem toch maar geflikt en niks geen gedoe ook. Gewoon trappen en op het moment dat ik dacht "ja, hallo, nu ben ik toch wel een keertje boven", mocht ik uitvieren. Soort van een feestje op de fiets, helemaal in je upje. Het ding had trouwens een rottig zadel. Echt een vervelend ding. Toen ik dat later besprak op de zaal was ik niet enige met die ervaring en er was er eentje die het nog bonter maakte. De verpleging bleef er bijkans in en ik ook......
Maar goed, dat was dus goed gegaan en de woorden 'U mag morgen naar huis', klonken als muziek in de oren.

Of toch niet helemaal. Natuurlijk wilde ik wel naar huis. Meer dan graag zelfs, gewoon weer in mijn eigen bed, in mijn eigen tuin, achter de pc. Tuurlijk wilde ik het wel.

Maar de bezorgdheid om mij was groot en ik voelde het als een belasting. Straks gaan ze roepen dat ik moet gaan zitten, dat ik moet gaan rusten, dat ik kalm aan moet doen, dat ik me niet druk mag maken. En als één het zegt is het nog tot daar aan toe, maar als iedereen dat gaat doen dan moet ik mezelf steeds verdedigen en dat wil ik niet. Daarbij komt dat ik het eng vind. Eng om naar huis te gaan. Daar werd ik zo ziek, daar kreeg ik het zo benauwd, daar ligt het nog en daar heb ik het gevoel nog niet opgeruimd. Ik spreek het uit, ik vertel dat ik er tegenop zie en ze proberen mij te begrijpen.

Het komt ook wel goed, natuurlijk komt het wel goed. Ik wil dit niet meer meemaken.

De arts komt langs en hij verteld wat ik eigenlijk al wist. "u mag naar huis, maar we gaan wel verder kijken of er misschien nog meer aan de hand is?"

Zo kijk ik 's avonds voor de laatste keer naar de roeken die terug komen bij de nesten. Als de dames op de zaal hun gehoorapparaat uit doen kan ik praten wat ik wil er is toch niemand meer die me hoort. Ik ga slapen en de volgende ochtend komt lief mij halen. Ik ga naar huis........ ik ga naar huis

Neneh @ 21 juni 2009 22:22

Comments

Plaats reactie