« Wat na de schrik en weinig vertrouwen. | Main | Inmiddels kan ik zwemmen in de bloemen... »
maandag 15 juni, 2009
weet je wat ik eigenlijk moet zeggen
Kijk, ik schrijf het allemaal, eigenlijk schrijf ik altijd wel over mezelf of de wereld om me heen maar nu is het echt persoonlijk. Het heeft mij geraakt, mij en mijn familie, mijn vriendinnen ver weg en dichtbij, mijn logvrienden al voor jaren, mijn lezers, mijn ....... jullie dus ook.
Kijk, ik schrijf het allemaal, over dat wat ongevraagd mijn leven op de kop zette, en het leven van mijn lief en alle schatten om mij heen. Daar schrijf ik over en jullie schrijven terug, reageren zoals je bent. Renesmurf zoals ik hem ken uit het lezen, Gadisa zoals ik haar ken, Hansje en Hanscke, zoals ik jullie lees, Bloem die zo ongerust begon met lezen, Ton die ineens bedenkt dat het wel heel veel met je kan doen, Zeppo die ongerust een mailtje stuurt, Me! die altijd en eeuwig reageert, net zoals hij schrijft. Linda die oog heeft voor anderen ook al krijgt ze het allemaal zelf niet kado in het leven, Ebelien die af en toe eens langs komt. Zoon uit Haarlem die nu liever dichterbij zijn moeder wil zijn, Tijdtussendoor, ook al zo betrokken, Jannie op afstand. Ik heb geprobeerd je te bellen maar je was niet thuis. Martha die zelf ook al aardig wat voor de kiezen heeft gehad en weer een nieuwe balans heeft gevonden, Jan-Karel die ik ken door de fotografie, Sandra, ondanks haar verhuizing en alle emotie die momenteel in haar leven is, Danimama, Zussie die meeleeft, Aukje, Kees, Jenny, Marc VC......
Of je nu leest, reageert of meeleeft.... het voelt goed en ik wil het delen omdat ik het moet schrijven. Jullie zijn er voorlopig nog niet vanaf. En ik bedank jullie voor de reacties, het voelt goed
Neneh @ 15 juni 2009 22:36
Tweet
Comments
Och lieverd. Wil hier geen aandacht eisen.
Maar voel je zo.
Het was zo zuiver zakelijk tot het zo emo werd. Weet je dat kaartje van de bloemen?
weet je nog van........dat ik zei.....
Laat los zei je tegen mij, laat gaan..........
Tegen wie sprak je toen?
Nieuwe balans? elke dag is het zoeken
Maar weet je , moest je die niet zelf maken?
Hoe vaak kwam dat voorbij, die onderliggende toon tussen jou en mij.
Die veel verder ging dan.
Kan je niet vertellen hoezeer ik met jou en de jouwen meeleef.
Want idd........die kiezen he.
Dikke knuffel, en toch nooit uit gedachten.
XXXXXXXXXXXXXX
Het is ook niet niks, toch. En je mag dat best allemaal hier neer schrijven. Wellicht is het een les voor ons.
geschreven door Me! - 16 juni 2009 07:51Knap hoe je doorleeft en beschrijft, je anderen jou nog beter leert kennen op die manier. Wat dat betreft durf ik na een lange periode ook weer wat meer.
Je bent een inspiratie, op meerdere manieren. Alsjeblieft :-)
...
geschreven door Bloem - 16 juni 2009 17:53
En eigenlijk ben ik dus juist zo stil deze week. Normaal weet ik wel wat ik wil zeggen. Maar nu niet...De gedachten vormen ineens geen hele zinnen meer. Alleen ik heb je lief, en da's voor nu even genoeg.
geschreven door Danimama - 15 juni 2009 23:13