zondag 30 augustus, 2009
Da Vinci
ze waren weer prachtig....... die levende beelden
Neneh @ 09:23 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 28 augustus, 2009
Melancholie.....
Melancholie is een gemoedstoestand die neigt naar depressie en zich kenmerkt door een verdrietige kijk op het verleden of een onvervuld verlangen.........
Het overviel me ineens, 'out of the blue' eigenlijk. Ik zat terug te denken aan 30 jaar geleden. Zomaar uit het niets en toch ook weer niet. Ik liep me hoogzwanger te zijn en zou ergens begin september bevallen. Het was mijn eerste zwangerschap die eigenlijk redelijk normaal was verlopen. Ik was nauwelijks gegroeid en door mijn lange lijf viel heel die zwangerschap niet zo op. Dertig jaar geleden droeg je soepjurken, heel wat anders dan er nu gedragen wordt bij een zwangerschap. Ik had wat nu is ook heel fijn gevonden. Vooruit met de buik, laat maar zien hoe mooi je bent. Het werd geen begin september, het werd eind augustus. Dertig jaar geleden, mensch waar blijft de tijd. Ik dacht niet zomaar aan die tijd, ik zat te graven in de foto's van voorbije vakanties, van een eerste keer naar Bretagne met alleen, een toen nog kleine, grote opschepper.
Hij was zo'n heerlijk joch en eigenlijk is hij dat nog wel maar het kleine is er echt helemaal af. Er vormt zich een mooi baardje rond de kaaklijn en hij is in lengte zijn moeder voorbij. Lange benen, lange rug. Hij heeft de vakantie van zijn leven achter de rug. Vanaf zijn eindexamen tot aanstaande maandag. In die achterliggende periode heeft hij nog wel 4 weken gewerkt, niet omdat hij dat zo nodig vond maar om zijn moeder te plezieren denk ik. Hij wordt groot. Waarom ik nu weer aan hem denk. Omdat ik zijn foto tegenkwam tijdens mijn graafwerk in de foto's van voorbije vakanties. Hij 'grote opschepper' gaat dinsdag beginnen met zijn nieuwe opleiding. Precies dertig jaar nadat zijn papa begon bij het zelfde bedrijf, precies dertig jaar later. En onze oudste is dus dan, eind augustus, dertig jaar.
Melancholie, het is geen onvervuld verlangen, ik heb geen treurige blik, ik heb geen depressie en geen ongelukkige kijk op het verleden. Ik had heel even een weemoedig gevoel....
Neneh @ 06:03 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 26 augustus, 2009
Woensdag gehaktdag
Vanmorgen was ik voor de eerste keer sinds 5 weken met de auto naar het ziekenhuis. Nog steeds is het 3 x per week trainen. Kijken waar de grenzen liggen en vooral conditie opbouwen. Althans dat is de bedoeling. Afgelopen maandag had ik weer geen goede start, na 15 minuten moest ik echt weer gas terug nemen. En dat is niet omdat mijn benen niet willen want die willen wel. De rest van het lijf wil niet. Er ontstaat een druk op mijn borst en ik krijg het zo onvoorstelbaar warm dat ik op ontploffen sta. Het is dus niet zo simpel allemaal. Het vergt heel veel energie en ik ga dan ook een tandje lager terwijl de benen best een tandje hoger kunnen. Ik bespreek mijn zorg. 'Ik had gedacht dat ik iedere dag een stukje meer zou presteren maar niets in minder waar. Zodra ik echt inspanning lever moet ik even later afhaken en weer minderen.' Ik heb ook geen vergelijkingsmateriaal. Niet van mezelf en niet van een ander. Ik heb bij de revalidatie geen vrouw gezien, alleen mannen. Allemaal mannen, en niemand is gelijk dus iedereen presteert naar eigen kunnen. Ik ook, maar ik ben er niet blij mee. Ik ben al helemaal geen sporter maar ik wil toch wel vooruitgang zien. Dus ik was afgelopen maandag redelijk in mineur. Dat spreek ik ook uit als ik 's middags in gesprek zit. Als je namelijk een hartinfarct hebt gehad dan kun je alle hulp van de wereld krijgen en om het psychisch een beetje te kunnen verwerken en bijbenen leek het mij een goed plan om dit maar te doen. Ik hoef niet zo nodig een middag bij te wonen om informatie te krijgen over stress of diëten maar de psyche is wel belangrijk. Balans is belangrijk voor lichaam en geest. Ik spreek het dus wel uit, ik maak me zorgen over mijzelf. Eens niet over een ander. ..... ja, het wil echt wel iets zeggen over mij.
Gisteravond dacht ik, toen ik in bed lag, 'morgen bel ik af'. Ik had er ineens geen zin meer in. Wilde niet nog meer frustratie over mijn eigen lijf. Nog 2 onderzoeken te gaan begin september, ik wacht die wel af. Mijn conditie is toch niet goed en ik wil er niet aan onderdoor gaan...... zo viel ik in slaap.
Maar ik werd anders wakker. Ging douchen, aankleden, de honden uitlaten, eten en in de auto naar het ziekenhuis. De auto moest mee want op de terugweg wilde ik de boodschappen doen. Vandaag moest ik weer op de loopband. Ik zou er toch nog vrienden mee kunnen worden. Als ik terug denk aan de eerste keer dat ik erop moest........ toen kon ik wel janken, nu lach ik erom. Ik loop mijn 20 minuten uit. Heb lichte klachten, mijn hartslag is niet hoog en ik voel me wel goed als ik eraf stap. In de 20 minuten die ik daar loop hebben de therapeut en ik het over wat er in mijn hoofd zit. Nu is hij geen cardioloog maar hij weet er wel veel van anders mag je geen therapie begeleiden bij hartpatiënten. Hij bekijkt het van een andere kant. 'Jij wilt meer maar misschien zit dat er gewoon niet in. Je moet wel meerekenen dat je veel medicijnen moet slikken en je weet echt niet wat die allemaal doen met je lichaam. Vlak dat niet uit. Wacht nu het volgende onderzoek nog maar af. Dat moet duidelijkheid verschaffen of je hart voldoende zuurstof krijgt en als dat wel het geval is dan moeten ze misschien verder kijken naar de medicijnen.' Hij vergelijkt mijn gegevens van het lopen met de keer ervoor. 'Misschien zit er wel meer in maar voor het moment is het dit en het is voldoende. Je zit wel aan de goede kant.' Hij geeft me nog meer opbeurende verhalen en ik verlaat de ruimte weer met een beter gevoel. Het is natuurlijk net twee en een halve maand geleden, iedereen roept 'trek er een jaar voor uit Grietje', waarom is dat dan zo moeilijk? Waarom is het zo moeilijk te accepteren dat wat je wilt niet meer kan. Althans voor nu niet.
NOTE TO MYSELF: Voor nu niet Grietje..... knoop het in je oren, voor nu niet!
Neneh @ 10:33 am
nou zeg al
9 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 25 augustus, 2009
"als je je altijd aan de regels houdt, mis je een hoop lol"
Neneh @ 04:25 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 24 augustus, 2009
Ja, een beetje laat met alles maar ik had vakantie.
'De bel gaat! DE BEL GAAT'.
De bel ging dus en lief doet de deur open. Even later staat hij voor mijn neus met alweer een groot boeket bloemen. Ik kijk ernaar alsof ik ....... waar is die nu weer van. 'Sorry' ik wil helemaal niet ondankbaar overkomen maar het is zo warm, overal in huis en buiten en dan komt er een boeket bloemen. Dus ben ik wel ondankbaar want zo mag ik niet denken. Deed ik toch. Ik frut tussen de bloemen voor een kaartje. GL... ha, politiek ook nog. Nee, niet eens in de kleuren rood en groen maar paars en groen.
Waar zal ik beginnen, vorig jaar zomer, hitte, en een vergadering van een op z'n gat liggend bestuur van de plaatselijke GLfractie. Ik ben een beetje een aanhangsel, wil wel iets doen maar vanwege mijn werk kan ik niet veel beginnen. In de steunfractie wil ik al helemaal niet. Nee, de website en de penningen, ik laat me overhalen voor de penningen. Ik wacht wel af tot de spullen bij mij zijn. Zo gaan we ook uit elkaar. In een jaar tijd kan er heel wat gebeuren en er gebeurt niets. Ja, wat telefoontjes heen en weer over de stand van zaken. Ik krijg in de mail de inloggegevens en wacht maar af.
Tot ik terug kom uit het ziekenhuis begin juni. Daar is hij, de Glinkser. Hij heeft een boodschap, de penningen zijn geregeld, het webgebeuren kan starten, 'wanneer kunnen wij om de tafel?'
Dus niet. Nu niet, misschien wel helemaal niet. Ik heb nu de handen vol aan mijzelf en zo namen we ook weer afscheid. Tot ik dus een boeket bloemen ontvang, tot hij, de Glinkser, belt. Van hoe is het met je tot ......... en zo namen we weer afscheid. Hij heeft niet stil gezeten, hij heeft mensen op het oog. Gelukkig maar want de gemeenteraadsverkiezingen komen eraan en de campagnes kunnen wel wat frisse krachten gebruiken.
Neneh @ 08:54 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
Naast elkaar door het leven.
Mijn hand ligt op mijn been, in rust. Zijn hand schuift langzaam over mijn hand, wij vangen elkaars blik. In alle rust. Maar schijn bedriegt en de rust is de buitenkant. Wat binnen zit komt er maar moeilijk uit. De tijd zal het leren..........
Neneh @ 04:22 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
Taka Tuka Land met een kippenhok en pipowagen
Wie kent haar niet, die Pippie Langkous met haar staartjes links en rechts, haar aapje, haar altijd en eeuwig creatieve geest, haar huis vol hoekjes en gaatjes waar je als kind eindeloos kan spelen. En dan die tuin van haar, al die verstop plekjes, al het plezier wat je daar maar kunt verzinnen. Dat is ook mijn beeld wat ik heb bij de naam Pippi Langkous.
Mijn oog valt nog niet op detail, mijn oog valt op het woord 'hoog Pippielangkousgehalte'. De fantasie slaat op hol want als iemand dat opschrijft dan moet er iets bijzonders aan de hand zijn. Dan doet het er niet toe of het strak in de verf zit of dat het schoon is. Nee, dan is er tijd voor het spelen. Daarna kijk ik wel verder, lees over fruitbomen, een vijver, een moestuin en de ruimte om te wonen. Ik wil meer weten over het Pippielangkousgehalte, ik wil gewoon meer weten en zien waarom dit plekje een hoog Pippielangkousgehalte heeft.
Wij maken een afspraak, we rijden erheen, we maken kennis en kunnen eigenlijk maar één ding verzinnen. 'Dat zoiets echt bestaat'
Nu is het dus wikken en wegen, meten en passen, plannen maken, huis verkopen, inpakken........... en wie weet over een tijdje uitpakken op een plekje waar ik alleen maar van durfde dromen
Maar natuurlijk moet er nog heel wat werk verzet worden voor het ooit zover zou kunnen zijn. Reëel blijven is de kunst. Want er moet nog heel wat water door de rivier voor we zijn waar we uit willen komen.
Neneh @ 10:49 am
nou zeg al
10 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 23 augustus, 2009
Woord van de dag
Woord van de dag:
hoog "Pippilangkousgehalte"
Soms staat ineens je leven op de kop door één woord.
Neneh @ 11:01 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 22 augustus, 2009
Er is zelfs een 'Statues by Night' dat wordt dubbel feest
Er zijn zo van die dingen in het leven die moet je ondergaan, andere kun je ontwijken, sommige moet je voelen, sommige moet je zien. Ik en jij, wij zijn daarin niet verschillend. Maar jij en ik zijn wel verschillend in het ervaren van al die dingen in het leven.
Wat dus voor de een geweldig is kan de ander als beklemmend ervaren. Het is niets nieuws. Zover was jij ook al met je gedachten. "Waar wil ze heen", denk je. Geef het maar toe. De titel heeft niets met de eerste zinnen te maken, dus je twijfelt om verder te lezen.
Wekenlang hing hier een jas over de stoel. Eentje die niet op de kapstok hoorde want er moest een knoop aan, er was een draad en naald voor nodig. Die naald en draad zijn er wel, ze liggen in de la. Naast de schaar en het speldenkussen. Allemaal geen punt en niets nieuws ook. Alleen de naald plakt aan de vingers, de draad werkt niet mee dus alles blijft liggen en hangen waar het hangt. Tot donderdagochtend. Toen kon de jas aan de kapstok en maakte ik mij op voor de heetste dag.
Het was afzien bij het fietsen, het trainen, de revalidatie. 'Je bent goed bezig', zei ik af en toe tegen mijzelf. Moest wel, was niet te doen haast. Ik ben dan ook blij met het weekend en de koelte.
Dochter sms'te 'het waait hier knetterhard, vandaar dat je waarschijnlijk stiekem dik verbrand.......', hoe zat dat ook alweer met de zonnebrandcrème en de voorzorgsmaatregelen? Nu moet ze opzoek naar antibrand. In Griekenland. Ze redt zich wel. Daar hoef ik me geen zorgen over te maken. Ik kan haar volgen via de webcam. Maar dan moet ze wel in de buurt van het zwembad zijn. Dat zal nu even niet zo zijn denk ik. Verbrand...... ieuw
Tot mijn grote blijdschap zie ik dat het nog 7 nachtjes slapen is. Nog 7 nachtjes en dan is het weer zover
Dat is fijn. Dat is dubbel feest dit jaar.
Neneh @ 11:17 am
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 16 augustus, 2009
Onderbroekenlol
'Iedere keer denk ik dat er een slipje op het aanrecht ligt. Eentje met bloemetjes'
Neneh @ 12:16 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
Keutelkonijn en blauwe knieën
Allebei zaten we voor het konijnehok. We hadden het over konijn en andere zaken. Eigenlijk weet ik het niet meer precies, we hadden het in ieder geval ergens over. Waarschijnlijk ging het over Griekenland, het land met de witte huizen en de blauwe zee. Althans dat is de bedoeling. Ze heeft er zin in. In Griekenland bedoel ik. Vanmorgen kwam ze op de fiets van A naar H en dat is zo even een kilometer of 30 zonder TOMTOM. Af en toe moest ze even bellen want dan was ze de weg kwijt. Wat zoveel betekende als dat ze met de rug naar borden stond. H nog 12 kilometer en oh, dat schiet niet op. Het kwam ook uit het niets, dat plan om van A naar H te fietsen. 'Ik heb vakantie dus ik ga alleen leuke dingen doen. Heb ik besloten,' zegt ze er vol overtuiging achteraan. We kijken elkaar aan en schieten in de lach. ' Leuke dingen, nou ja, het leek me leuk om van A naar H te fietsen, ik fiets morgen wel terug. Dat had ik al bedacht.'
En zo zitten we daar, ik op de knieën voor het hok. Het hok inspecteren en verschonen moet ook gebeuren. Ondertussen vertel ik haar dat konijn achter de honden aan naar binnen loopt en dat er daarom een plankje voor de deuropening staat. 'Oppassen hoor, waarschuw ik, ik ben er zelf ook al ongenadig over gestruikeld en dat is niet de bedoeling dus.' Als het hok klaar is pak ik de zak uit de vuilnisbak en loop ik ermee naar de bijkeuken om het in de grote bak te mikken. Zij loopt achter mij aan, ik til mijn benen keurig op en zij niet.
Het volgende moment hoor ik alleen een hoop lawaai en kan ik haar van de grond oprapen.
Niks terug fietsen dus......
Neneh @ 10:40 am
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
Woord van de dag
Woord van de dag:
Snavelcontact
Wat is er dan aan de hand met snavelcontact: lees hier meer
Neneh @ 10:29 am
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 14 augustus, 2009
ik pas vandaag op oma (deel 1)
Vorige week duurde het een uur voor ik door had wat 'oma's grote vent' op z'n T-shirt had staan. Ineens snapte ik ook de opmerking van Opa want hij had het direct gezien. 'Zo, jij gaat op oma passen vandaag....'
Ik schoot dus in de lach en begon 'oma's grote vent' te knuffelen. 'Wat ben je mooi', riep ik.
Hij schudde zijn hoofd...... en wilde weer mijn volledige aandacht.
'Mama zegt dat jij met mij gaat spelen, ga je met mij spelen Oma.'
Neneh @ 11:04 am
nou zeg al
8 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 13 augustus, 2009
ik pas vandaag op oma (deel 2)
Oma heeft het er maar druk mee, de beestenbende in toom houden, 'Oma's grote vent' bezighouden. Bellenblazen, 'nee, mag niet' roepen, koffie drinken, was ophangen, vest aan, vest uit, 'Nee, Micka, laat konijn met rust', roepen, 500x uitleggen waarom iets wel mag en iets niet, filmpjes maken, foto's maken. Vooral foto's van 'Oma's kleine man' en als ik dat niet doe dan veegt hij zijn hand wel voor de lens.
Ha, hoezo 'ik pas vandaag op Oma', ik pas vandaag op 'Oma's grote vent'
Neneh @ 10:56 am
nou zeg al
8 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 12 augustus, 2009
Slechte verliezers hebben altijd iets te zeuren
Misleidend noemen 'ze' de reclame van de Staatsloterij. Er zou nergens staan dat een jackpot op een 5de lot kan vallen. En dat er dan maar één-vijfde wordt uitgekeerd.
Volgens mij ben je dan een zeurklont en een slechte verliezer.
Neneh @ 01:04 pm
nou zeg al
9 keer gebabbeld.
Tweet
Italianen doen er dan veel suiker in.
'Ik heb een klus in de buurt morgen, kan ik misschien komen eten. Ik ben niet alleen, heb een assistent bij mij.'
'Tuurlijk kan dat.'
Ik sta dus in de keuken van alles in elkaar te draaien als zoon binnenkomt met in zijn kielzog een klein opdondertje, vergeet even niet dat ik een stel lange benen heb. Hij stelt zich voor, heeft een stevige handdruk en ik hoor een accent. Geen hallo maar een hello, I'm ...
Ik prut nog even verder in de keuken en als we aan tafel zitten vraagt de gast ineens 'Everywhere I look I see chickens, how come?'
Crisis in het kwadraat, hoe ga ik nu zeggen dat ik een Kip ben en daarom een huis vol kippen heb. Dat dochter het Kuken is en ik de Kip. Maar het lukt en hij trekt alleen zijn wenkbrauw omhoog en doet in ieder geval alsof hij het snapt. Zoon verteld dat moeder en dochter ook een website hebben waarin ze hun ei kwijt kunnen. Over Kuken en Kip dus. 'You like it!' zo weet zoon hem te verzekeren. Maar of een Italiaan nu iets heeft aan een Nederlandstalige Kuken&Kip is nog maar de vraag.
We babbelen nog wat Engels en Italiaans Nederlands. What's a typical Italiaans dessert bijvoorbeeld. 'Tiramisu', lijkt mij het beste op dat gebied. Hij verteld dat het er thuis nooit echt van is gekomen om het zelf te maken. Vers fruit is meer het ding, toetjes na dat is niet echt Italiaans. Net zoals cappuccino drinken.
'If someone aks for a cappuccino after 12 than we knows it's a foreigner' ..... ehm, je kunt mij er voor wakker maken wil ik roepen. Ik zeg niets. Na 12 uur geen cappuccino meer. Wel espresso, dat dan weer wel. Maar dat is maar zo'n klein slokje. Dan zal ik dus kiezen voor een Doppio, een dubbele espresso. Italianen doen er dan veel suiker in. Dat is dan weer minder.
Daarna halen google earth van stal en wijst hij ons de mooiste plekjes.
Neneh @ 11:36 am
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 11 augustus, 2009
Tot 21:00 uur kun je bieden op de twitterveiling
Het uur van de waarheid komt sneller dan gedacht. Tot 9 uur vanavond kan je nog bieden op de eerste Twitterveiling. Als je nu achter je oren moet krabben omdat je niet weet wat Twitter is dan krab je maar. Maakt niet uit.
Je moet naar de veiling site.
Welkom bij de (Twitter)Veiling!
Aanbieden of meebieden voor scholing in Afghanistan en vrouwenhuis in Kabul!
één team één taak
De vraag van mijn man, gelegerd in Afghanistan? "Kun jij iets verzinnen om ons te helpen zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het door ons gekozen goede doel". Het doel? Schoolsupport4Afghanistan.
Op 10 juli jl ontstond daarop op Twitter een briljant idee: een echte Twitter veiling, uniek in Nederland! En zoiets geweldigs delen we graag met de rest van het land!
Jessica, alias Kaat Mossel, heeft een Twitter veiling in het leven geroepen.
Via deze Twitterveiling help je mee om
* schoolgebouwen te herbouwen
* boeken, schriften en pennen te kopen
* leraren op te leiden
* een naaiatelier op te zetten
* een bakkerij te starten
* een cateringbedrijf te openen
Dus, laat je verleiden en neem een kijkje bij de Twitter veiling..
Neneh @ 06:19 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 10 augustus, 2009
Help mijn man is een klusser
Lief is druk, al dagen, hij heeft vakantiedrukte. Klussen.
En dan wil het nogal eens voorkomen dat de boel op de kop staat of dat er geluiden gemaakt worden die je zeker niet 's nachts moet maken. Dat doen anderen wezens wel, katten enzo. Dus hij klust en rondom het huis ligt vanalles. Zo ligt er ook een stuk afdekfolie, oranje. Lag het vanmorgen nog over de planken, nu ligt het op de grond. Niets aan de hand hoor, het ligt er goed.
Konijn, logeerkonijn, is er blij mee. Konijn maakt er een speelplaats van. Konijn nam eerst een duik in de vijver, waarom weet ik ook niet want het is echt geen vis, en vervolgens maakt konijn de tuin onveilig. Micka en Twist vertrouwen het maar niets en rennen als een stel dwazen achter konijn aan. Konijn heeft the time of his life. En hij heeft een oranje kleed in de tuin, aan de ene kant kan je naar binnen en dan als een spook door de tunnel (spontaan ontstaan) lopen en aan de andere kant kan je er weer uit. Konijn heeft het helemaal zelf verzonnen en is er heel druk mee. Micka en Twist houden het voor gezien en zijn er bij gaan liggen.
Konijn niet. Die vindt het veel te leuk.
Het klussen schiet wel op alleen de dagen zijn te kort.
Neneh @ 02:13 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 9 augustus, 2009
Als het stof is opgetrokken.....
Op de plaatselijke opvliegers na is het weer te doen. Die opvliegers ga ik op www.marktplaats.nl zetten. Gratis af te halen, dat is volgens mij nog de beste manier om ervan af te komen. Alle pillen ten spijt, wat voor kleur of smaak ze ook hebben, ze werken niet en de opvliegers blijven hinderlijk en net zo hevig. Dus op ... www.marktplaats.nl. ermee.
Daar hadden we gisteren ook onze auto te koop aangeboden, 3 uur later was hij verkocht. Ik moet nog wennen aan het idee dat het rode monster straks niet meer op de oprit staat. Beetje vreemd idee want ik was behoorlijk verknocht aan het monster. Altijd een lekkere auto om mee weg te rijden. Maar aan het einde van de week is het de beurt aan iemand anders om ermee weg te rijden. Hij kan nog wel een aantal kilometers maken. Aan het einde van de week kunnen wij onze nieuwe auto halen......... een hybride, een Prius, een donkergrijze en geen rode Volvo meer voor de deur.
Het voordeel aan deze nieuwe auto:
inparkeren, a piece of cake! Druk maar op het knopje en echt, ik kan mijn nagels gaan lakken!
Ik moet deze week maar eens mooie nagellak zoeken
Neneh @ 02:53 pm
nou zeg al
8 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 7 augustus, 2009
Pareltjes, zelfs tussen de borsten
Sorry, het moet toch even, echt even van mijn hart. Het verzwaard het hart vooral en dat is met deze temperaturen helemaal niet fijn. Ik moet even klagen. 'Jij klaagt niet gauw?', werd er vanmorgen eigenlijk als stelling aan mij gehangen. 'Nee, zei ik, liever niet. Als ik het in mijn eigen soep klaar kan stomen dan klaag ik niet.'
Maar nu ga ik klagen en als jullie het niet willen lezen dan lees het maar niet. Dan pak maar een goed boek of een film. Ik vind het best. Ik haat klagende mensen namelijk. Dus nu ook mezelf. Dat ik er zo in zwelg. Begon ik maandag vol goede moed aan de nieuwe week, aan de nieuwe ronde van revalidatie. Natuurlijk begon ik goed, lekker weertje koekepeertje. Lekker op het fietsje. Middenin de week had ik eigenlijk de handdoek al in de ring willen gooien maar ja, dat doe ik dan weer niet. Donderdag was 'Oma's grote vent' natuurlijk bij oma en toevallig of niet, ook bij opa. Hij is een lekker ventje en zorgt voor flink veel afleiding maar de warmte werd niet minder. Het bad in de tuin moest voor afkoeling zorgen maar de kleine man vond het maar niks in het water. Hoeft niet, alles mag zolang het leuk is. Boekje lezen dan maar. En ijsjes eten. Ik had het aan het einde van de dag helemaal gehad. Maar dan ook echt helemaal. Ik ga de revalidatie afbellen.
Heb ik niet gedaan. Ik ben wel weer gegaan vanmorgen en heb het nog niet zo zwaar gehad. Pudding in de benen, lood aan de schoenen, het ritme was ver te zoeken. Mijn hartslag en bloeddruk waren eigenlijk wel in orde maar oh.......... pareltjes
Overal.
De hele dag
Ik ben spuugzat van dat hete weer, maar dan ook echt spuugzat.
Ik ga douchen, en als het mij weer beter gaat dan meld ik me wel weer.
Neneh @ 08:26 pm
nou zeg al
10 keer gebabbeld.
Tweet
Echte mannen eten geen kaas
Het boek lag hier nog, moest weer verder maar ik moest het eerst maar even lezen. Echte mannen eten geen kaas gaat over loverboys. En het gaat al mijn gezonde verstand te boven. Hoe is het mogelijk dat een meisje van 12, 4 jaar lang vast zit aan een griezel van de bovenste plank en dat niemand ingrijpt. Blijkbaar kan dit in Nederland??
Nee, geen fijn boek om te lezen maar wel een eyeopener
thanks to Sjakie, die gewoon kaas eet, nog meer verhaal over het boek, over Maria
Neneh @ 08:17 pm
nou zeg al
6 keer gebabbeld.
Tweet
Op een kwade dag.........
Een andere aanrader in de bijzondere films: The Bird Can't Fly
Misschien had ik iets meer van de spanning tussen de mensen willen zien, maar de beelden dwingen je te blijven kijken.
Neneh @ 08:12 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 6 augustus, 2009
Go with the flow
Na een inleidend praatje waarin nogmaals aangegeven wordt dat het geen 'feelgood' movie is, beginnen we aan de film, "my sister's keeper". Het verhaal is niet zo simpel want je volgt 5 mensen in een gezin. Moeder, vader, zoon, 2 dochters. De jongste dochter, Anna, heeft de hoofdrol. Zij is een samengesteld kind zoals ze het zelf beschrijft, zoals zij het bedenkt. Baby's zijn ongelukjes, worden toevallig gemaakt. Maar zij is samengesteld, zo voelt ze dat. Bij de oudste dochter (Kate) wordt leukemie vastgesteld, ze is amper 2 jaar oud en het noodlot slaat toe. Er is geen goeie match tussen dochter en ouders of broer(Jesse) maar de dokter heeft een oplossing. Hij mag het niet voorstellen, doet het toch, en de moeder hapt direct. Alles mag op het spel gezet worden om dochter Kate beter te maken. Dus wordt ze zwanger van een samengesteld kind die alles in zich heeft wat haar zus beter zou kunnen maken. We zien de zussen samen, we zien de broer. Het is, als je niet beter weet, een leuk stel. Ze zijn gek op elkaar. Zus en zusje maken heel wat mee in het ziekenhuis. Allemaal om zus beter te maken. We zien flarden, genoeg om je de rillingen te bezorgen. Wat is er nu erger dan kijken naar zieke kinderen, kinderen die niet willen, huilen, bang zijn, roepen om de moeder en de vader. Dus die flarden in de film zijn genoeg.
Als Anna 13 jaar oud is neemt ze een besluit. Ze gaat haar ouders aanklagen over over de rechten van haar eigen lichaam. Vanaf dat moment staat alles op de kop. Vooral het leven van haar moeder (Cameron Diaz) die advocaat is en zich nu gedwongen voelt die draad op te pakken. Alles voor een nier van dochter Anna voor haar zieke dochter Kate.
Kate voelt inmiddels dat zij dood gaat, ze voelt het, ze weet het.
Flarden uit haar leven komen voorbij, zij wordt verliefd en gaat voor het eerst zoenen, maar ze is ziek en haar vriendje is net zo ziek. Hij gaat dood en zij voelt het ook. Het is confronterend, het wordt overtuigend gespeeld en de emoties lopen hoog op.
Als moeder en dochter Anna tegenover elkaar staan in de rechtbank verteld Jesse wat er aan de hand is. Dat Kate aan Anna heeft gevraagd te kiezen voor haar eigen leven en niet voor dat van haar. Dat ze dood gaat, dood wil gaan.
Dit komt nog harder aan dan de rest, de moeder geloofd het niet, wil het niet, kan het niet accepteren.
In die nacht sterft Kate.
Niks feelgood, maar wel een prachtige emotionele film, een met een draad, eentje die je laat zien dat je allemaal recht hebt op een leven, een mooi leven, zonder ziek, zonder ellende. Dat dit toch niet voor iedereen weggelegd is en aan het einde van de film kan je alleen maar opgelucht ademhalen voor Kate en Anna.
Neneh @ 08:19 am
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 5 augustus, 2009
zowel morele als ethische vragen
Van de de makers van "the Notebook", staat er vanavond een nieuwe film op mijn programma "My Sisters Keeper".
Zal ik me schrap zetten of is het 'go with the flow'
Gezien de temperaturen zal het wel 'go with the flow' zijn.
Neneh @ 03:58 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 3 augustus, 2009
Als je er drie neemt dan is het 4
'Dus je loopt 2 trappen', vroeg de therapeut, toen ik de lift instapte. 'Ja, zei ik, je moet toch ergens beginnen.'
'Heb je nog wakker gelegen van de ervaring op de loopband', wilde hij weten. 'Nou, wakker gelegen niet, maar ik kreeg het maar moeilijk uit mijn hoofd, ik was er toch behoorlijk ontdaan van', vertelde ik hem.
Dat was het ook, ik was ontdaan vrijdagochtend, dat de loopband zo met mijn lijf aan de haal ging. Maar ja, nieuwe week, nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ik begin weer vooraan bij de apparaten en pas eind volgende week ga ik weer op de loopband. Eerder niet.
Vanmorgen ging het fietsen goed, het voelde veel beter dan vrijdag. Tot woensdag maar weer.......
Ik stap na het fietsen niet gelijk weer op de fiets maar loop van de 6de naar de BG via de trappen. Dan pas stap ik weer op de fiets. De benen moeten toch even iets anders doen dan rondslingeren op de trappers. Van het ziekenhuis naar de bakker, ook alweer een mooi tochtje. Ik geef mijn bestelling door..... 'u wilt er geen 3'. Ik kijk de verkoopster aan. 'Op maandag is het drie voor 4'.
'tja, dat verandert de zaak, doe maar 3, wist ik niet', zei ik nog.
'Daarom zeggen wij het altijd.'
Wat ik dan op zich wel weer aardig vind.
Op het fietsje naar huis, tijd voor koffie en een krentenbol.
Neneh @ 09:59 am
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet