« Op zoek naar het grote genieten | Main | Bij de wilde konijnen af.... »

vrijdag 30 oktober, 2009

Wij besloten dat het echte liefde moest zijn.

De Storm draait nog wel en zij wil de film graag zien. 'Ik haal wel kaartjes, ik kan het nog wel een keertje aan', zo zei ik haar. Zo ging het dus. Wij gingen naar 'de Storm', zij voor de eerste keer en ik voor de 2de keer. 'Het is geen 'Mama Mia', daar kun je kan ik met gemak nog wel een keer naar toe. Nee, dan 'de Storm', die is best wel heftig. Eerst durfde ze niet 'vindt ze de baby wel terug of gaat ie dood?'. In grote lijnen vertel ik wat er gebeurt en dan besluit ze te willen kijken.
Aan haar linkerzijde zit een vreemde snuiter met z'n vriendin. Hij heeft babbels, ook tegen haar. Ze kruipt wat dichter naar mij. 'Vervelende kerel', zegt ze.
Aan mijn zijde zit een jong stelletje. Grote bak popcorn voor de snufferd en kijken maar. Ik ben wel nieuwsgierig, wil wel graag horen wat ze beweegt. 'Ik heb niets met deze film' zo verteld de jongen. Ik draai me eens naar hem toe 'wat nu dan?' 'Zij wil er graag heen {hij kijkt naar zijn vriendinnetje}, ik hoef niet zo nodig, dit is niet mijn film.'
'Zo gaat dat, zegt zij naast mij, je moet iets voor je meisje overhebben. Dat moet wel echte liefde zijn.'
'Ja, zeg ik, dat moet wel zo zijn.'

Neneh @ 30 oktober 2009 23:30

Comments

Plaats reactie