« De weg naar verandering | Main | in de lijst van bijzondere ontmoetingen..... »

maandag 9 november, 2009

Verzamelen is niet direct een hobby

Ik ben een verzamelaar. Nee, niet een verwoede maar een gewone. Voor zover een gewone verzamelaar gewoon is. Ik weet ook niet precies wat ik er van denken moet. Ben ik wel een verzamelaar eigenlijk. Ik bedacht het ineens vanmorgen toen ik met mijn neus tegen een kippenkop tikte. Toen bedacht ik opeens dat ik een verzamelaar ben. En eigenlijk ben ik het niet eens vanzelf. Ik ben het geworden door anderen. Er is altijd wel iemand die denkt 'ha dat is leuk voor .... haar, voor mij dus.'
Zo waren het jaren geleden de kinderen die bijna dagelijks met een werkje thuis kwamen. Het was volgens mij een soort van afspraakje wat ze maakten onderweg naar school. 'Vandaag maak ik dit, wat doe jij'. Zo hing de muur altijd vol. Vol werkjes, knutsels, schilderijtjes. Er was zelfs 1 jaar bij dat ik één hele muur vol kon prutten met werkjes die allemaal met kerst te maken hadden. 50 engeltjes aan de muur gemaakt door 3 bengeltjes van kinderen. Door mijn eigen hobby's kwam er nog meer aan de muur te hangen, soms had ik meer werkjes dan muur. Het gaat voorbij zonder dat je het mist. De werkjes verdwenen of in de papierbak of in de doos waar de naam van het kind op stond. 'Leuk voor later doos', daar was ik dan wel weer goed in. Ik het huis vol, zij later ook het huis vol. Ik kan namelijk ook heel goed delen.
Het zal de tijd van het jaar zijn dat ik me vanmorgen bewust werd van mijn verzamelwoede. Ik verzamel dus kippen, maar er was iemand die vond dit niet genoeg en nu heb ik ook een haan in de verzameling. Het kan raar lopen. Ik verzamel ook van die glimmende lintjes die tegenwoordig in ieder kledingstuk genaaid worden. Die lintjes zitten erin om te voorkomen dat het van het knaapje glijdt in de winkel. Ik verzamel ze omdat ze glimmen en mooie kleurtjes hebben. Daarom.
Hartjes verzamel ik ook. Gaat vanzelf haast. Er is bijna geen plekje meer waar geen hartje klopt. Ik ga tegenwoordig zelfs zover dat ik er in slaap. Maar dat was meer per ongeluk dan bewust aan de hand.

En 'Love to sleep' is ook meer toevallig dan bewust. Het past prima in mijn verzameling.
Nadeel van verzamelen is dat ik niet snel iets weg kan doen. Ik bewaar ook alles, soms staat 'iets' ergens waar het echt niet hoort maar dat komt omdat ik nog niet kan verzinnen waar ik het dan wel moet zetten. Dat is net zo met de tafel in de kamer. Die wil ik altijd opruimen en daar blijft het bij want waar moet het heen.
Tijdschriften, boeken, pennen, cd's, post, schrijfpapier, fototoestellen, afstandsbedieningen, telefoons. Alles in het meervoud levert nog meer op.
Nieuws, ik verzamel ook oud nieuws in de vorm van krantenknipsels, of zelfs hele pagina’s gewijd aan iets bijzonders. Zo af en toe kom ik weer een knipsel tegen. Ligt ergens tussen of onder en is allang vergeten. Op die manier breng ik steeds weer nieuw leven in oud nieuws. ‘Wist jij dat nog’, roep ik dan!

Waarom ik dan nog twijfel of ik wel of niet een verzamelaar ben, geen twijfel mogelijk. Ik ben het. Maar al die anderen om mij heen ook, zij kunnen het namelijk ook niet laten mee te verzamelen.

Neneh @ 09 november 2009 10:31

Comments

Plaats reactie