« 10 dingen, deel 2 | Main | Slakkenspoor »

donderdag 3 december, 2009

Brothers

Als de film begint zit je na een paar minuten al met kromme tenen, het moet huisje boompje beestje zijn, lief zijn voor elkaar, elkaar steunen maar onderhuids zit er van alles. Beschadigd door oorlog, door opvoeding, door wat dan ook. Het zit overal in de film. Twee broers, 1 is de soldaat, de kanjer, degene die vecht voor zijn land. Hij heeft een vrouw en 2 kinderen en gaat weer naar Afghanistan. Nee, papa, niet gaan. Maar papa gaat. Hij haalt eerst zijn broer nog bij de gevangenis weg. Broer, de mislukkeling, de nietsnut. Ja, wrijf het er nog maar een keertje in. Zo begint de film. Kromme tenen.
De flarden van het thuisfront en van het strijdtoneel. Het wisselt elkaar af. Geen verkeerde beslissing om het strijdtoneel in korte stukjes tussen de rest te plakken. Het gaat er heftig aan toe en de boodschap die het thuisfront uiteindelijk krijgt is de ergste. Sam is dood. Broer ontwikkelt zich als een echte vriend. Hij gaat helpen waar hij kan, speelt met de kinderen van zijn broer en wordt langzaam verliefd op de moeder van de kinderen, de vrouw van zijn broer. Zij mist haar Sam en voor ze elkaar in de armen vallen staan ze alweer met beide benen op de grond.
Wij zien in de film dat Sam niet dood is. Hij is gevangen genomen en wordt uiteindelijk bevrijd. Hij, hij alleen kan het navertellen. Degene die bij hem was, in de gevangenschap, kan het niet meer navertellen. Het is te erg voor woorden wat ze hebben meegemaakt, waaraan ze zijn blootgesteld en wat er uiteindelijk van komt. Onbegrip en woede wisselen elkaar af als je er naar zit te kijken.
Hij komt terug en dan pas wordt steeds duidelijk wat de oorlog met mensen doet. Dat er veel meer slachtoffers zijn dan alleen de mensen dichtbij. We zien hoe iedereen afzonderlijk met de terugkeer van Sam omgaat. Hoe de kinderen reageren, de vader, de broer, de vrouw van. Ze zien dat het niet goed gaat met Sam en de uitbarsting is een feit.
Aan het eind is er de keuze 'als jij niet zegt wat er met je is gebeurd daar dan zie je mij nooit meer terug', haar woorden. Hij huilt en vertelt.

Indringend gefilmd.

Brothers

Neneh @ 03 december 2009 21:00

Comments

Plaats reactie