« Ik schrijf je een bloem | Main | Spreek »

maandag 11 januari, 2010

Oma, ik heb een prikje gehad mag ik nu bij jou....

Oma's grote Vent was de afgelopen donderdag gewoon weer een dagje bij Oma. Gewoon zoals de laatste jaren bijna iedere donderdag. Het begon een paar jaar geleden met 'ik ga kijken of het lukt naast mijn werk' en vervolgens bleef hij komen op de donderdag. Sinds een jaar helemaal geen probleem meer omdat Oma stopte met haar werk. Maar Oma werd ziek en 'Oma's grote Vent' vond het allemaal maar niks. Oma ook niet. Dus zo snel het weer kon was hij er weer en ze hadden het goed. Hij en oma. Beetje een dagje lekker niksen met Oma is natuurlijk ook wel fijn als je het verder in je jonge leventje druk hebt. Op de fiets naar de bieb en wekelijks langs de nootjeskraam op de markt, jawel, het zelfde recept en het liefst een zak vol. Samen een broodje eten, boekje lezen, filmpje kijken en afgelopen donderdag voor het eerst samen Mario Kart spelen. Wat zoveel inhoud dat Oma moet rijden en hij kijkt want als hij rijdt dan moet hij alle dozen pakken en is altijd te laat over de finish. Hij gaat het snappen maar dat element is nu nog niet belangrijk. Ze hebben dikke lol samen.

Maar zoals dat gaat met kinderen en dus ook met kleinkinderen, ze groeien. Trots als Oma dan is, alweer een mijlpaal, alweer een sticker, alweer een maat groter. 'Jongen toch, wat word je toch groot.'

Ineens is het een donderdag in januari 2010, bijna 4 jaar later en er staat alweer een mijlpaal aan te komen. Het was de allerlaatste oppasdag bij Oma, zomaar even naar de bieb, even samen naar de markt.

Vanmorgen belde schone-dochter, 'ik heb Nick naar school gebracht'

Proefdraaien
4 worden
groot groeien
loslaten
loslaten
loslaten......

Ik denk eens een jaar of 26 terug .... die eerste stappen in een nieuwe wereld. Zoon was er wel aan toe en ik ook. Het was spannend, zowel voor hem als voor mij. Want wat doe je...... loslaten en nieuwe mensen leren kennen, hij en ik.


Nu komt er dus een andere donderdag, eentje van halen en brengen en nog snel naar de bieb en de markt is al leeg dus dat moet anders, dat moet Oma goed regelen. Hij wordt groot, 'Oma's grote Vent' wordt zo groot.

Schone-dochter heeft foto's gemaakt en ik mag ze hier zetten. De spanning op het gezicht van 'Oma's grote Vent' is er vanaf te lezen... en ik smelt. Wat een grote Vent ben je toch.

basisschool1.jpg
*klik*


Om 12 uur belde hij en vertelde hij dat het heel leuk was, eigenlijk struikelde hij bijna over zijn woorden, zoveel indrukken, zoveel nieuws

Nog 6 nachtjes slapen en er staan 4 kaarsjes op de taart

Neneh @ 11 januari 2010 14:55


Comments

En dan begint het echte leven. Het leven waarin ze zoveel moeten. Nog even genieten van deze leeftijd, het gaat allemaal weer zo snel voorbij.

geschreven door pascal - 12 januari 2010 11:57

mooi, dit!

geschreven door Irene - 12 januari 2010 15:06

@ Pascal: Ook de volgende levensfases hebben hun bekoringen. Blijf dus genieten!

geschreven door ton - 12 januari 2010 15:24

Wat een koppie, wat een verwachting. Mooi hoor :)

geschreven door Josephine - 12 januari 2010 22:01

Plaats reactie




Gegevens onthouden?