« 10 dingen, deel 6 | Main | Gedichtendag »

maandag 25 januari, 2010

Vanaf de bank komt er een lief stemmetje

Eigenlijk maak ik plannen, maar niet teveel. Heel vaak komt er toch niks van want ik kan me zo laten verleiden tot een ander plan. Zo werkt het met mij het beste tegenwoordig. Ik kan namelijk heel hard werken als de zon schijnt en het is een graad of wat hoger dan het nu is. Dan werk ik echt mijn plan af zeg maar. Nu is het geen graad of wat hoger, het is een graad of wat lager en ik begin dus niet bovenaan de lijst van plannen. Ik begin de ochtend met een mailtje naar dochter. "Kuken, het vriest buiten en voelt als min 10 graden! Kleed je lekker warm aan."
Ze leest het mailtje 's avonds dus dat schiet lekker op. Maar voor ze weer met een pegel aan de neus binnen komt stuiteren op het werk omdat ze totaal overvallen is door de kou, het zekere voor het zekere. Mailtje dus.
Ik wil de kachel aansteken, mis de aanmaakhoutjes en de asla is bomvol. Dan eerst maar thee en een broodje. Lief haalt een zak aanmaakhoutjes van buiten en mikt de asla leeg. Kachel aan, brood eten, thee drinken. Douchen dan maar. "Grote opschepper" vertrekt naar zijn 'daggie' school. Hij is nog thuis als de les begint maar dat boeit niet.
"Doe je voorzichtig, het kan glad zijn."
(ik kan het niet laten)
De douche is aan de beurt. Ik ook en dan de douche of andersom, het maakt niet uit, alles moet schoon. Dan is het tijd voor warmte. Doordat we een houtkachel gebruiken, in de winter, is de rest van het huis nu net niet helemaal je van dat. Met andere woorden, in de rest van het huis moet je niet zijn, het is er koud. Alleen de kamer en keuken zijn behaaglijk. Er komt verandering binnenkort, er zijn grote plannen. In de kamer liggen de twee honden languit voor de kachel. Ze genieten van de warmte en dat doe ik ook. Het zonnetje begint langzaam tussen de sluierbewolking door te breken en het wordt binnen nog warmer. Ik besluit eerst maar eens naar logeerkonijn om te kijken. Met deze kou bevriest het water wel sneller. Jas aan, sjaal om en op de pantoffels naar buiten. De vogeltjes krijgen ook een flinke laag voer. Ze hebben het wel even druk met de hapjes. Logeerkonijn zit er nog lekker warm bij. Hij vermaakt zich nog steeds ondanks de kou. Dan een kopje koffie en de telefoon gaat. Schonedochter vraagt hoe mijn dag eruit ziet. Wat mijn planning is. Ik had wel een planning maar die gaat acuut de prullebak in als ik hoor wat er aan de hand is. 'Oma's grote vent' die nu net één week 4 jaar is en ook net 5 dagen naar school gaat heeft vandaag weer een andere juf voor de groep, de derde sinds een week. Ik weet het, overmacht ect. Een sterfgeval in de familie kun je niet plannen maar voor 'Oma's grote vent' is het net genoeg. Hij vindt het niet leuk. Maar is toch gewoon op school en als hij tijdens het maken van een werkje ineens op de grond zit ipv op de stoel belt de juf geschrokken naar mijn schonedochter. 'Hij viel ineens van zijn stoeltje'.
Ja, dus?
Hoe dan ook, schonedochter gaat kijken en neemt hem mee. Naar Oma. Want dat wil hij graag en ach, het lukt best. Boodschappen doen kan ook wel later of hij gaat mee. Schonedochter was niet echt ongerust, hij heeft geen koorts en het is al de derde juf in 5 dagen, hij vindt het niet leuk.. Hij wil zo graag naar Oma. Ik grijns eens even. Het is toch wat.
De 'deus' is iets verstopt en verder gaan we ons vandaag vermaken. Hij is blij dat hij lekker bij oma mag zijn. Gewoon een spelletje doen en wat lummelen met oma. Heerlijk. Als hij op de bank zit hoor ik ineens

"oma ik vind jou heel lief'

Ik smelt een beetje, iedere keer smelt ik al een beetje, nu een beetje meer.

Zo'n lief klein stemmetje met zo'n lief zinnetje. Wie heeft er dan nog plannen? Ik niet.

Neneh @ 25 januari 2010 21:10

Comments

Plaats reactie