« Wie is de Mol | Main | Collecteren voor Amnesty in de winter schept een band »

zondag 7 februari, 2010

Vrijheid

'Ha, zie je wel, bekend gezicht, ik dacht het al toen ik je naam hoorde.' Er stapte een oudere man de keuken binnen. Hij kwam op kousevoeten want bij de achterdeur stonden zijn klompen. Eigenlijk komt niemand via de achterdeur en al helemaal niemand die ik uitgenodigd heb om de collectebus te halen. Maar goed, hij was binnen en voorlopig nog niet klaar. Ik nodig hem uit om verder te komen en vertel wat hij allemaal van mij krijgt. En waar hij mag collecteren, want daar gaat het om. Hij was degene die de afgelopen week aan de telefoon riep 'Als u iemand anders weet dan vind ik dit prima, ik hoef niet zo nodig met die bus op pad. Ik heb me laten strikken maar als u iemand anders heeft, dan graag.'
Maar nee, ik was het daar helemaal niet mee eens, 'ik ga schuiven in het stratenplan en u gaat in uw eigen straat lopen.'
De boodschap is duidelijk, u mag een bus halen. Dus stapt hij via de achterdeur ons huis binnen.
Als hij al zijn spullen heeft hij nog wel iets te vragen en te vertellen. Hij wil weten of het een beetje loopt voor Amnesty of er begrip of onbegrip is. 'Je moet zeker veel uitleggen?', zo redeneert hij. We hebben het erover. Over ervaringen, ik doe dit nu voor het achtste jaar en dan heb je wel iets te vertellen.
Eenmaal bij de achterdeur schuift hij weer in de klompen en zegt 'Mag ik eens vragen waarom je dit doet?' en hij wijst naar de tas die hij in de hand heeft.
Amnesty, waarom ik collectecoördinator voor Amnesty ben.

'Ik hou van mijn vrijheid', zei ik.

En daar is eigenlijk alles mee gezegd. Amnesty betekent voor mij alles wat met vrijheid te maken heeft. Vrijheid van meningsuiting, zonder te kwetsen want met kwetsen beneem je de ander de vrijheid, vrijheid in geloof, vrijheid in ......

download de poster hier

Neneh @ 07 februari 2010 13:41

Comments

Plaats reactie