« Als je om je heen kijkt zie je dat de wereld gekleurd is | Main | een lange dag zonder lange mouwen... »

zondag 4 april, 2010

Paasbest

Ik kon het maar net dragen om mijn nek maar het was zo mooi en uiteindelijk oh, zo lekker. Maar waarom ik met Pasen een gehaakte net, een soort van kerstsok, om mijn nek kreeg en waarom er onderin een dikke oranje sinaasappel zat dat weet ik niet. Ik ga nu naar mijn moeder en zij gaat mij dat nog maar eens uitleggen. Waarom wij Pasen toen zo vierden....

Dus vroeg ik haar waarom wij als kinderen vroeger met Pasen een mooi gehaakt netje om onze nek kregen met onderin een dikke sinaasappel. Ze keek me aan en zei "zo hadden wij het als kind ook, een netje met daarin een sinaasappel en een hard gekookt ei en walnoten. 1ste Paasdag liepen we de hele dag trots met het ding om onze nek en 2de Paasdag gingen we naar het oude bos, toen nog een heel mooi bos, en daar aten we de sinaasappel en pelden we ons ei. Een sinaasappel was toen wel heel bijzonder hoor, niet zoals we nu sinaasappels eten."
Het was dus geen antwoord want ze wist niet waar het vandaan kwam, het was haar beleving als kind die zij aan haar kinderen door heeft gegeven. Daarom liepen wij, mijn broer en zusje met een netje om onze nek met daarin allemaal lekkers. "Jullie hadden de striemen in de nek, zei mijn moeder, dat weet ik nog wel."

En 'Ruiter te paard" waar kwam dat vandaan dan? Ik zie mijn vader namelijk nog zo zitten met zijn grote knuisten vol walnoten. Hij schudde zijn handen en riep 'Ruiter te paard, ruiter te paard, met hoeveel man, ra dan" Wij moesten dan raden hoeveel walnoten er in zijn handen zaten en als we het goed hadden dan was de buit van ons en hadden we het mis dan moesten we het verschil bijleggen. Ik vond het een heel leuk spelletje. Waarom? Ik weet niet waarom, het hangt nog in mijn hoofd. Net als het netje met de dikke sinaasappel en de paaseitjes met de gaatjes, ze smaakten trouwens zuur, die je aan een draadje kon rijgen voor de Palmpaasstok. En dat is iets wat ze nog steeds maken op scholen, een stok met groen en versiersels en bovenop een broodhaantje.

Pasen is een feest van opstanding, van nieuw leven, van een nieuw begin.

Nieuwe kleren, blote benen na een lange winter, gezonde walnoten en een sinaasappel. Maar waarom in een netje om je nek en niet gewoon in een schaaltje op tafel?

Neneh @ 04 april 2010 12:36

Comments

Plaats reactie