« Even een wave vanaf het strand.... | Main | Over logeerkonijn en mooie herinneringen »
donderdag 20 mei, 2010
In het kader van de 100
Ik ben er wel achter, ik loop niet met de neus naar de grond, ik loop met de neus in de lucht. En nu is de neus mooi bruin, met sproetjes. Voor de 100 moest er een enveloppe in het schrift met daarin de schatten die ik op de grond zou vinden. Ik vond niets. Ja, als ik in de natuur loop dan vind ik van alles. Niet op straat of op de stoep. Tijdens de wandeling met de honden vond ik ineens een knoop en later toen ik met de gids door de eendenkooi wandelde vond ik een krullerig veertje en later op de fiets kwam er een pluk wol op mijn pad. Ik kan wel verzamelen maar niet zomaar. Ik moet in de natuur zijn! En dat ben ik.
Neneh @ 20 mei 2010 10:20
Tweet
Als je wilt kan je altijd wat vinden. Maar daarvoor moet je wel naar beneden kijken, maar eenmaal genoeg gevonden kan de blik weer omhoog.
geschreven door Renesmurf - 21 mei 2010 00:29