« Het perfecte weertje voor een tukje in de tuin | Main | uitgeteld »

woensdag 30 juni, 2010

Lieve help en bedankt dan

ehm, die ene boodschap ben ik dus vergeten, domweg vergeten en nu moet ik dat toch nog even halen. Ik stap op de fiets en even later sta ik er alweer naast. Voor de snelle boodschap is er wel een winkel in de buurt. Niet mijn favoriete winkel maar voor een klein dingetje wel weer handig. Ik pak voor de goede orde een mandje. Tas om de schouder, mandje aan de arm. Welk pad zal ik kiezen, waar moet ik zijn. Allereerst alle augurken, volgende pad. Lijkt mij voor de houdbare melk en de limonade. Het volgende .... wijn. Eentje verder dan. Nee, te ver. Weer terug en ja hoor, aan de andere kant van de wijn, de koffie. En thee. Maar ik kom voor de koffie. Ik stap het gangpad in en wordt tegengehouden door een mevrouw. Ze kijkt een beetje benauwd, ze kijkt een beetje hulpeloos. 'Ik moet een fles wijn hebben'. zegt ze. En daarmee legt ze haast haar hele ziel en zaligheid in de winkelkar. Lieve help, een fles wijn. Ik moet eerst eens even lachen en zij besluit het ook te doen. Dat helpt. Lachen helpt als je in een vreemde situatie zit. Zij heeft mij in haar situatie getrokken en ik moet er met haar weer uit zien te komen. 'Een fles wijn, zeg ik, ik ben niet zo'n wijnkenner'. 'Ik ook niet zegt ze.' Dat is overduidelijk, anders ga je echt niet zo hulpeloos bij de wijn staan te kijken tot ze in je mandje vallen. Maar goed, ik moet nu aan het werk en zeg 'eigenlijk weet ik er echt niet zoveel van. Ik drink liever een witte wijn. Maar dan nog weet ik er niet veel van.' Of wel een beetje met 'muscat' als codewoord. Ze wil een fles rode wijn weggeven. Aan iemand die ze kent en die wijn lekker vindt. Ik had haar bijna gevraagd waarom ze in vredesnaam geen bosje bloemen koopt. Lekker makkelijk. Maar waar bemoei ik me mee. Ze wil een probleem opgelost en ik ben haar hulpje. Op goed geluk loop ik langs de wijnen tot ik 'iets' bekends zie. Cabernet,Bordeaux, Merlot..... 'doe maar een Merlot, zeg ik, altijd goed'. Ze kijkt me lachend aan en ik grimas graag terug. 'Waarom niet, zeg ik, lijkt me een goeie wijn'. Ze twijfelt nog even tussen duur en duurder en neemt de fles in de hand die ik aan heb gewezen. Ze bedankt me duizendmaal, opgelucht loopt ze richting kassa en ik zoek de koffie.

Daarbij bedacht ik dat dé koffie zoeken net zoiets is al dé wijn zoeken. Best moeilijk

Neneh @ 30 juni 2010 20:53

Comments

Plaats reactie