« Lege dop | Main | Kijken »

vrijdag 6 augustus, 2010

Tot aan de horizon..

‘Mag ik iets vragen?’ Een oudere dame sprak me aan. ‘Maar natuurlijk, daar zijn we voor.’
Als ik namelijk mijn badge draag en mijn ‘groene natuur shirt’ dan kan het natuurlijk zo zijn dat ze op me af komen. Ik was al vaker aangesproken vandaag maar dat had meer met mijn tv debuut te maken dan met gerichte vragen over de natuur of natuurmonumenten.
Ze begon over de heide. Ze maakte zich ernstig zorgen over de toestand waar de heide in verkeert. ‘Ik zou nu toch best wel een paarse heide willen zien, daarvoor kom ik naar Drenthe, daarvoor kom ik naar hier.’
Het klonk zo zielig dat ik bijna vol schoot. Als je speciaal naar ‘hier’ komt voor de bloeiende heide, voor de paarse pracht en je heb geen idee ……. dat is triest. De heide is ook triest maar voor ‘niets’ komen ook. Ik begon te vertellen over de eindeloze droge periode die eigenlijk in alles zijn tol eist. De aardappels klein, de graanoogst mislukt, de appeloogst mislukt. De heide mislukt, dus mislukt ook de heidehoning. Zonder bloeiende heide geen heide honing. Zo simpel is dat. ‘Is het niet het heidehaantje?’ vraagt ze. Maar dat is het niet. Het is echt de droogte die dit heeft veroorzaakt. De heide is niet kapot, ja ergens zal wel iets dood gegaan zijn maar niet de hele heide. Het herstelt zich wel weer maar we moeten toch een jaar wachten voor er weer paarse heide is. Een heel veld vol. Van hier tot aan de horizon.

Ze bleef staan, ik zag haar denken.

Neneh @ 06 augustus 2010 23:12

Comments

Plaats reactie