« Herfst op Ameland | Main | Stuiterbal »

vrijdag 17 september, 2010

Home sweet Home

Natuurlijk willen we niet naar huis, net nu we onze draai echt hebben gevonden en het nog veel te leuk vinden op het eiland willen we echt nog niet weg. Toch begint het inpakken, gedeeltelijk, al op donderdag en bij mijn laatste bubbels in het bad spoel ik ook gelijk het laatste zand van het strand mee. Afscheid nemen kan je op veel manieren, ik vind dit wel rustgevend. Bij het wegspoelen van de bubbels spreek ik de wens uit dat ik snel terug kom.
Om te bubbelen!
Op vrijdag, na een rumoerige nacht met veel wind en regen, beginnen we aan de eindstrijd. Inpakken en schoonmaken. Zodra we 1 ding in de auto zetten beginnen de honden in koor te piepen, allebei. Gek word je ervan. Als we even gaan zitten om een kopje koffie te drinken, liggen ze rusteloos op de mat naar ons te kijken.
'Ze hebben ons door'
We vertrekken, varen in de stromende regen de haven uit, rijden in de stromende regen over de Fryske Dyken en eenmaal Friesland uit lijkt het toch droog te kunnen zijn. Het heeft ook zo z'n voordelen om naar huis te gaan.
Op het moment dat wij uit de auto stappen komt jongste zoon aanscheuren op zijn fiets. Grijns van oor tot oor want hij is zo blij dat we weer thuis zijn. In het huis een slagveld treffen we rust en het is er schoon. Of het is bedrog want de afwasmachine staat vol borden en er is geen mes meer schoon... het geeft te denken.
Zoon lacht.
Hij vertelt nog eens over zijn ervaringen met de kapotte vriezer. Wat een werk hij er mee gehad heeft. Zoiets kan dus gebeuren als we er niet zijn. De vriezer (een hele flinke) is anderhalf jaar oud dus daar moet een monteur bijkomen. Jammer van alle spulletjes die erin zaten. Jammer, alles weg.

De honden vinden hun mandjes, de tuin is nog meer herfst dan het was, alles staat vol water, zelfs de 300 liter waterton is weer gevuld (voor de derde keer deze zomer)

We pakken uit, ruimen in. Bedenken dat we niet zomaar een pizza uit de vriezer kunnen trekken en steken de houtkachel aan.
Home sweet home......

Tot ik in bed lig. Dan mis ik het ruisen van de zee...... ik hoor nu weer het racen op de A28

'Ik mis Ameland', zeg ik tegen lief

Neneh @ 17 september 2010 23:40

Comments

Plaats reactie