« Het park om de hoek | Main | Niets is wat het lijkt »

zondag 3 oktober, 2010

Bonkie's huisje

'Mag ik de foto zien', vraagt 'Oma's grote vent' na iedere foto die ik maak van hem. We zijn in het bos om de kabouters te zoeken. Regelmatig doet zich een moment voor waarop ik hem even op de foto zet. Hij is fotogeniek en heeft een rijke fantasie. We lopen de route zo hij verzint en niet wij. Wel een beetje natuurlijk anders liepen we er nu nog. Dat weet ik zeker.

Deze foto werd niet goedgekeurd, het moest overnieuw en toen was het wel goed.

We liepen en liepen en kwamen heel veel paddenstoelen tegen. 'Kan je die eten' vroeg 'Oma's grote vent' dan. Waarbij ik vooral aangaf dat er best wel champignonnetjes gegeten kunnen worden en dat het daar dan even bij blijft. Voor de veiligheid doe ik dat want om zoiets uit te leggen daar is hij echt nog veel te klein en te kladdig voor.

Hij heeft oog voor het moois om hem heen, vraagt waar de bordjes voor dienen, hoe het zit met de suiker op de paddenstoel en 'waar zijn de kabouters, kan jij ze roepen Oma'. Hij is niet tevreden met mijn antwoord 'pas als het een beetje donker wordt komen de kabouters want anders trappen wij erop als ze nu tevoorschijn komen'. Hij is er niet helemaal gerust op.......

De mooiste rood met witte stippen paddenstoelen komen we tegen en om de hoek roept opa 'kijk nou eens'. Hij gaat kijken en is even stil. 'Bonkie'

Dat is toch ook wat, Bonkie woont in het bos onder een paddenstoel. Volgens 'oma's grote vent' is het niet mogelijk maar hij speelt mee. Hij pakt Bonkie en verteld Bonkie dat dit niet de bedoeling is.

Ha, een wandeling met 'oma's grote vent' is natuurlijk heel leuk!

Neneh @ 03 oktober 2010 23:44

Comments

Plaats reactie