« Iets moois | Main | Explosief geurtje »

vrijdag 19 november, 2010

Dus heb ik een punt

En het leuke is dat er ook reacties komen van een aantal loggers die ik nog nooit gelezen heb. Zo heb ik weer nieuw leesvoer wat me van de straat gaat houden. Echt een verrassing deze week was de mail van Hansje. Zo af en toe word ik ongerust en dan mail ik eens even een blokje rond. De mail naar Hansje kreeg ik onbeantwoord terug. Dat vind ik helemaal niet fijn. 'Hansje waar hang je uit', denk ik dan. Maar zoals dat gaat met telepatie. Hansje bedacht ineens... "O ja, ik had ook nog twitter... Eindelijk heb ik het gevoel dat ik naast het werk ook nog aan iets anders toekom... ;-)" En dat was nog niet alles want Hansje wist ook te vertellen dat er hard gewerkt werd aan een nieuw soeplog. Best fijn om na een half jaar digitaal zwijgen weer te kunnen lezen hoe het in Luxemburg allemaal verloopt. De mail werd beantwoord en vervolgens had ik een reactie van Maria in mijn commentbox. Maria schreef niet zo vaak op haar log maar ik was toch altijd onder de indruk van haar manier van schrijven en ook zij stopte ineens. Het laatste logje uit haar cafe is van mei 2010 en dat was niet eens een verhaaltje maar een foto, daarna werd het stil. Tot er ineens weer een comment van Maria verscheen en ik haar ook eens mailde. Waar ben je, wat doe je, en welk boek ben je aan het lezen.... want ik veronderstelde dat ze wel een mooi boek aan het lezen zou zijn, voetjes bij de kachel met een goed boek...
Het duurde even voor ik antwoord kreeg. Inderdaad iets meer aan het lezen, een nare ziekte in de familie en verdere beslommeringen die van uitstel om te schrijven, afstel dreigen te maken. Maria schreef: Het doet me altijd wat als één uit mijn kleine schare lezers 'n schrijfsels mist. En ergens van binnen wordt er dan toch even een mechaniekje aangeslingerd dat zich afvraagt of er nog een verhaaltje binnen het bereik ligt. Voelsprieten die onder het oppervlak zich verstopt hebben laten de opperhuid iets opbollen.
Ik weet dat ik het nog moet kunnen, ik merk nu bij dit schrijven dat ik het leuk vind om dit zo goed mogelijk te doen

En dat krijg ik in mijn mailbox en ik kan alleen maar hopen dat ze weer, dat ze meer gaat schrijven. Het leest zo lekker weg.

Als toegift krijg ik een verhaal 'De Passant'

Ik zou het u graag laten lezen...... maar dat moet Maria doen.

Dus heb ik een punt als ik schrijf dat ik denk dat weblogs niet minder gelezen worden maar wel dat er minder gereageerd wordt (door de andere mogelijkheden op het www, zoals facebook en twitter) en als ik er over schrijf gaat de toevallige passant in de commenbox kladderen. Wat dus de passant doet.......

Zoals Maria schrijft.... Dág mijn manneke, je ziet me later wel weer terug. En dan zullen we als je wat groter bent, samen een lange tocht maken naar de blauwe bergen achter de fontein.

Blijf maar lekker lezen en reageren en verras mij met jullie schrijfsels. Ik lees ze

Neneh @ 19 november 2010 21:04

Comments

Plaats reactie