« Niet van de pillen... | Main | Die gedichten die doen het........ »

dinsdag 30 november, 2010

Op de fiets

In het mandje voorop de fiets ligt mijn tas, ik pak mijn fiets en manoeuvreer de schuur uit. Dit moet in de achteruit want draaien in de schuur is zo simpel niet. Eenmaal met het achterwiel naar buiten kan ik voorzichtig een draai maken en eenmaal met voorwiel buiten de deur is de draai compleet en sta ik met het voorwiel richting straat. Ik wil opstappen nadat ik de deur achter me dicht heb gedaan maar bedenk op tijd dat de andere deur ook nog op slot moet. Slechte wereld, slechte gedachten, ik wil het er niet gemakkelijker op maken. Mijn fiets gaat naar rechts, die richting zou ik ook kiezen anders fiets ik om. Rechtdoor de straat uit, oversteken en weer rechtdoor. Het is nog rustig op de straat, de fiets weet dat want die maakt snelheid. Bij de boekhandel slaat de fiets rechtsaf, niet helemaal rechts maar met een hele schuine oversteek. Er staan nogal wat obstakels op de straat en die moeten allemaal omzeild worden. De fiets is er handig in, ik doe maar wat. Nee, ik zorg dat de trappers vooral rond blijven draaien! Het duurt niet lang of er is weer een oversteek, maar bij die oversteek gaat de fiets naar links en rijden we bijna tegen het gemeentehuis aan. Niet helemaal natuurlijk want het fietspad wijst de weg aan de linkerkant van het gemeentehuis. De fiets heeft er zin in, nog steeds een tandje harder en de wind in de rug. Bij de stoplichten is het remmen om vervolgens weer keihard te gaan trappen want wat rood is staat ineens op groen. Ze doen het erom denk ik wel eens. De vaart zit er al weer goed in. Mag ook wel want voor me doemt een viaduct op. Categorie bolletjestrui winnaar. Mijn fiets wil wel, ik niet meer. Bovenaan de top ligt de hartslag ruim boven het gemiddelde maar dan ben ik boven en niet meer in te halen! Fiets, als ik van je zou kunnen houden dan deed ik het, maar ik vind je te koud. Helemaal in deze tijd van het jaar. Niets aan jou straalt warmte af. Alhoewel, als ik fiets, straal ik dubbele warmte. Misschien moet ik dat als argument gebruiken om te kunnen houden van een fiets. 'Het moet niet gekker worden.'
De fiets maakt vaart, heuveltje af gaat altijd alsof je door een plakje cake snijdt! Zo soepeltjes. We zijn er.
Onderaan, bedoel ik.

Als ik afstap is mijn fiets nog even koud en ik..... pffff

Neneh @ 30 november 2010 09:44

Comments

Plaats reactie