« Als het niet door gaat.... | Main | Kristallen in de ochtend »

donderdag 25 november, 2010

Tag: #natuurwandeling

"Nu naar BC! Zie ik je daar?"

Daar begon het mee en ik had nog geen idee. Wist eigenlijk niet precies wat ik ging doen maar BC zat niet in de planning.

"Twitpic gezien?"

Nee, had ik niet gezien. Ik ging kijken, zag de jeneverbesstruiken fier staan te pronken en ik dacht ‘wat zal het ook allemaal, ik ga.’ Snel een hapje eten

"Vanaf 14:00 kan ik een stukje meelopen als je dat wilt."

Dan mag ik wel opschieten dacht ik. Dat red ik echt niet voor 2 uur. Honden in de auto, laarzen aan, schoenen mee want straks zijn de laarzen misschien helemaal bagger. Tegen kwart voor 2 zit ik in de auto, omleiding, het zal ook niet. Gelukkig geen kilometers maar toch… Na tweeën stap ik uit bij het BC van het Dwingelderveld. Naast de auto van Andre. Dat wist ik niet, dat zag ik later. De honden zijn helemaal door het dolle. Normaal ben ik daar nooit met de honden, dan loop ik aan de Kraloo kant van het Nationaal Park. Nu mochten ze mee, dreigende donkere wolken vol natte sneeuw en ander winterse ongein waren nog op afstand. Voorlopig was het nog wel even droog. En anders maar niet. Ik loop naar binnen, zie Andre nog druk in gesprek aan de koffietafel zitten en loop met de honden gelijk weer naar buiten.

‘Ik kom zo meelopen’ roept hij me na.

Het is me een potje nat in het veldje achter de tuin van het BC. De honden draven er doorheen en ik moet echt uitkijken waar ik loop. Als ik terug loop komt Andre net naar buiten. Ik raap nog wat lege pakjes en een dichtgeknoopte plastic tas uit de bosjes. ‘Wat je vol meeneemt naar buiten kun je heus niet leeg mee terug nemen naar huis. Dat flikker je gewoon in de bosjes… grmbl!’ We ruimen het op. Andre wil nog even een rokertje halen in de auto en we stappen richting schaapskooi. De honden zijn bepaald niet rustig. De geuren zijn anders en overweldigend want ze snuiven en snuffelen en laten dan hun eigen luchtje achter…. Je zal maar hond zijn.

We hebben het over de natuur, natuurlijk. Zijn werk, zijn passie. Gewoon van je hobby je werk maken en dat dan al zoveel jaar met zoveel plezier doen. Gedreven is hij, kan ook niet anders als je een groen hart hebt. We hebben het over het bloggen op de website van Natuurmonumenten. Andre en ik schrijven beide onze natuurbeleving om ze vervolgens te plaatsen zodat iedereen ze kan lezen. Andre is er sinds dit jaar mee bezig en ik blog al een jaar of 10. We twitteren allebei en daar vloeide deze #natuurwandeling uit voort. Er is veel te bespreken, waar een groen hart vol van kan zijn. Over de toekomst, het nu en wat is geweest. Over die horizonvervuiler in de vorm van een grote rookwolk die uitgespuwd wordt. ‘We veroorzaken het zelf, ergens moet het afval heen dus dan de fik er maar in.’ We kijken naar de witte wolken richting Wijster.

Andre twittert:
Tweetmeeting met @Neneh op #natuurwandeling op Dwingelderveld <foto>

‘Zou de gemiddelde Nederlander ook zo naar een boom kunnen kijken zoals wij doen.’ (wij zien dus een pracht van een boom)
Of
‘Mijn maag draait om als ik Verhagen hoor praten dat er een tweede kerncentrale moet komen en we moeten er maar aan wennen dat er nog meer komen, we moeten in Nederland minder afhankelijk worden van andere landen als het gaat om energie.’
Ik kijk uit over het veld en hoop het nooit mee te maken dat wij in Nederland de kant van de kernenergie op gaan, dat in onze achtertuin ….

Laten we maar terug gaan.

De honden hebben het naar hun zin, zoveel te snuffelen. Ze willen wel mee terug. Twist neemt een stuk hout mee, zijn lievelingshobby. Sjouwen met een stok! Hoe simpel kan het zijn.

Eenmaal bij het BC praten we nog even na. Zo noemt Andre dat. Maar volgens mij waren we gewoon nog verder aan het praten over alles waar het groene hart vol van is.

Tag: #tweetmeeting #natuurwandeling #BCDwingelderveld #gezellig #voorherhalingvatbaar #bloggen #groenhart
BC = bezoekerscentrum

Neneh @ 25 november 2010 20:45

Comments

Plaats reactie