« 't weertje van gisteren | Main | Het kleine vogeltje »

maandag 27 december, 2010

In de sneeuw........

We rennen maar heen en weer. Door de sneeuw, door de mist, door de natuur. We rennen zelfs waar het niet hoeft en toch rennen we.

Ik snap er echt helemaal niks van. De bovenste zin gaat niet over ons, over jou en mij. Het gaat gewoon over anderen die rennen. Nou ja, ook niet echt rennen. Meer haast maken dan nodig is en een ander het gevoel geven dat ie stil staat. Dat...

Waarom? Geen idee. Wij van de stempelpost hebben ons er over verbaasd. Dat deden we in de zomer al en nu zaten we weer over ons stempelkussen gebogen en verbaasden we ons weer...

Wat dan zal je denken. Het begint om 10 uur, je kan inschrijven tot 13 uur en je kan er uren over doen. Genieten van de omgeving, lees natuur, en jezelf en de gast die naast je loopt en waar je mee kunt babbelen..... dat dus.

Voor 11 uur komen de eerste gasten al opzetten, ze hebben de reis er bijna opzitten. 'Nee, de 10 kilometer, doen we elk jaar'

Ik zet een stempel, naast de eerste, voor de derde. Nog een klein stukje en dan is het derde stempel gehaald, het vaantje in de kast en dan maar wachten tot de volgende tocht.

Ze rennen, vergeten dat het een gezellige wandeltocht is, eentje die dwars door de natuur gaat, eentje die rust moet brengen in het hoofd, rode wangen, beslagen brillen, koude vingers in de handschoenen... zo een.

Het allerleukste wil je natuurlijk nog weten. 'We hebben 3 stempelkaarten teveel meegenomen bij de vorige stempelpost, per ongeluk. We komen er net achter.' 'Laat maar bij ons liggen, ze komen wel langs en we geven ze wel terug aan de rechtmatige eigenaar.'

Zo gezegd, zo gedaan.

Veel later, echt veel later kwamen ze binnen. Rode wangen, beslagen brillen en sneeuw achter de hakken. Zo mag ik het graag zien. 'We willen wel graag een stempel, maar we zijn onze stempelkaarten kwijt. We moeten ze kwijt zijn geraakt bij de vorige stempelpost maar echt, we hebben gezocht en gezocht maar niet gevonden.'
'Wij hebben ze'
'Echt?'
'Echt!'
'Gelukkig maar, we hebben echt alles afgezocht.'
'Dan verdienen jullie 2 stempels, jullie hebben veel meer kilometers gemaakt.'

Waarop ze me glazig aankeken en ik moest lachen....... en stempelde!

'Fijne dag nog!'

Neneh @ 27 december 2010 23:09

Comments

Plaats reactie