« Waarom, waarom plagen jullie mij ieder jaar zo? | Main | Het pad naar 2011.... »
dinsdag 14 december, 2010
Zal het leren in de wereld veel liefde te ontdekken....
Als een kind steeds de les wordt gelezen
wordt het een kritiekaster
Als een kind dikwijls wordt afgetroefd
wordt het een vechthaan
Als een kind bij herhaling in de hoek wordt gezet
krijgt het een schuldgevoel
Als een kind aanvaard wordt
leert het anderen aanvaarden
Als een kind aangespoord wordt
leert het creatief te zijn
Als een kind gewaardeerd wordt
leert het anderen waarderen
Als een kind recht mag ervaren
leert het rechtvaardig te zijn
Als een kind in zekerheid mag leven
leert het vertrouwen te hebben
Als een kind nu en dan wordt geprezen
zal het in zijn eigen mogelijkheden geloven
Als een kind in liefde en vriendschap mag leven
zal het leren in de wereld veel liefde te ontdekken
Het is al weer een paar jaar geleden, om precies te zijn bijna 5 jaar, dat ik bovenstaande op mijn log had gezet. De reden... ach,'oma's grote vent' die toen een klein mannetje was, pas geboren, 6 weken te vroeg en zo kwetsbaar klein.
Het is alweer een paar jaar geleden, binnenkort is hij 5 jaar en ik zie hem groeien, gevoelig hartje als hij is. Ziek thuis want ook de buikgriep laat hem niet met rust. Hij gaat naar school, hij gaat naar de opvang na schooltijd en in vakantie de hele dag, 2 hele dagen. Zo ging het al die jaren. Eén dag in de week bij mij, ik heb het niet willen missen. Kinderen leren wat ze leven....
Mijn hart huilt bij het het nieuws van de laatste dagen, in Amsterdam en Zuidwolde. Mijn hart huilt om die kinderen, die kwetsbare kinderen. Ons in de handen gegeven om ze fijne volwassen mensen te laten worden...... dat ze leren wat ze leven.
Mijn hart huilt en ik kan met veel moeite mijn tranen bedwingen als ik eraan denk.
De discussie hier in huis is niet van de lucht. Mensenmens als ik ben, ik heb hier zoveel moeite mee.
Ik zou wensen dat ieder kind in liefde mag leven.....
Neneh @ 14 december 2010 23:02
Tweet
Comments
*slik*
geschreven door Anders - 14 december 2010 23:24Ik was ook misselijk, verdrietig, boos. Je eigen kinderen, je hart is vol...Kijk eens naar die koppies, die onschuld, hoe KUN je...?!!!
Er zijn zoveel mensen van slag, zoveel emotionele reacties. Maar wat denk je van de begeleiders op de kinderdagverblijven? Die arme dames waren ZO van slag, tranen in de ogen, twijfelend over hoe er nu aan naar hen gekeken wordt... Er zijn ook mensen die het wel uit liefde doen, de kinderen met eerlijke warmte omringen! Dat mag niet vergeten worden!
geschreven door Danimama - 15 december 2010 07:05Stil...
geschreven door tijdtussendoor - 15 december 2010 13:25ik met jou.
geschreven door martha - 16 december 2010 00:14ik zag de foto's op opsporing verzocht en de beelden lieten me niet los. ik wist dat het mis was. de blik in de ogen van dat jongetje. het was ernstig mis.
en dan even later dat ontzettende nieuws. ik kan er ook niet goed tegen, het idee dat volwassen mensen kleine onschuldige kinderen iets willen aandoen. ongeloof en afschuw. misselijkmakend.
geschreven door karin r. - 17 december 2010 23:27
Ik huil met je mee maar vanwege mn eigen kind en om mn eigen verdrietig...
geschreven door Carmen - 14 december 2010 23:23