« In een bedje van hangop drijft een abrikoos in stukjes | Main | Wie is de Mol »

woensdag 12 januari, 2011

"Druilperenweer", zegt lief vaak als het regent. Hij kan het weten!

Meestal, en dan bedoel ik echt meestal want ik doe het maar een paar weekjes per jaar, is lief de eerste die buiten de deur komt elke dag. Voor hij naar zijn werk vertrekt loopt hij het rondje met de hondjes. En dan volgen daarna de weerberichten.
Het is glad, of het waait hard, of koud, of nat, of mistig of niet zo koud. Brrrr... Ik bedenk nu net dat in de zomer het weerbericht minder interessant is. Maar goed, hij is dus de eerste en ik hoor het wel... wat moet ik anders dan luisteren.
Vanmorgen was het droog ofzo, ik heb hem niet weer gezien en de wekker ging en liep wel door tot de telefoon ging en ja, toen moest het toch maar gebeuren. Grauw was het buiten. Ik heb nog gezocht naar iets spannends maar niet gevonden. Tot het ging regenen. Ik zat in de auto en moest aan lief denken 'Druilperenweer' zou hij zeggen.

Maar waar dat opslaat... geen idee

Eenmaal thuis bedacht ik dat er toch wel een foto moest komen en ik heb een tijdje staan turen naar de tuin. Twee tortels in de tuin, 5 spreeuwen aan het hakken, een kauwtje die nog wat van de tafel snabbelde, een flinke kluit mussen die van hapje naar hapje vlogen of hipten. Maar net waar ze uithingen op dat moment. Ik heb de lens gewisseld, geprobeerd er iets van te maken maar nee, dit zou het niet worden. De hyacinten leveren nu ze een paar dagen staan ook mooie plaatjes op maar dan heb ik weer bloemen en ik wil 'druilperenweer' op de foto. Naar buiten dus.

Want als het 'druilperenweer' is dan kan je niet met bloemen aan komen. Of het moet voor de goede zin zijn. Dan past het wel!

Neneh @ 12 januari 2011 21:38

Comments

Plaats reactie