« Tweedeling | Main | Voor de liefste oma. »

zondag 13 februari, 2011

één muisje kan geen optocht zijn....

'Klein mannetje' zit naast mij, hij is zo druk als het maar kan. Rennen en vliegen en hij is roekeloos. Hoe anders dan oudste kleinzoon die zo bedachtzaam is. 'Klein mannetje' is druk. Ja, eindelijk weer, ook dat is zo. Hij is toch een paar maand niet echt fit geweest en nu na een kuurtje en het plaatsen van de buisjes in de oren is hij hard opgeknapt en komt de energie snel terug. Ondanks dat er toch weer een verkoudheid bij kwam. Hij heeft er duidelijk weer zin in. Oma's bank is de springplank.....

ho, stop!

Ik ga er maar eens bij zitten en we spelen ons spel. Wilder dan wild.....

'Zal oma even voorlezen?'
Hier heeft hij wel oren naar en op mijn aanwijzen haalt hij het boek uit de kast.
Hij komt weer bij me zitten.... en telt mee

4,7,8 10.... apen en ganzen en vlinders.....

Dan is het geduld weer op en het einde van het boek haalt hij net als hij over de leuning van de bank wegglijdt naar een nieuw avontuur

Neneh @ 13 februari 2011 20:23

Comments

Plaats reactie