« Voor de liefste oma. | Main | Geen 55 meer »

dinsdag 15 februari, 2011

Waarom ik een grote kop koffie nodig had...

Het afhandelen van het collectegebeuren is ook een hele klus en ik was er samen met een collega maar weer heel druk mee..... tellen, tellen, tellen...
Tot de handen stinken... bah, vies geld. Ieuww, als je er over nadenkt.
Maar goed het hoort erbij. Dus wij tellen en tellen en tellen...
Mis ik nog een aantal bussen en moet ik daar weer achteraan. Mensen collecteren en vergeten het dan weer... (nee, snap ik niks van) (ik bedoel, daar wil je toch vanaf) (ik wel) Dus ik mail en bel en ja hoor, vanavond heb ik alles binnen. Met minder collectanten hebben we weer meer geld binnen gehaald en alles was ons gunstig gezind. Zonnetje erbij, mooi weer en pas aan het einde van de week regen... niks aan de hand. Prima weer.... prima collectanten! Mooi klaar.

Ik zit dus vanmiddag net even bij te komen als 'grote opschepper' helemaal overstuur binnenkomt. Hij ging de honden uitlaten en ik hoorde wel een hoop tumult in de straat maar geen idee... hij struikelt over de woorden en ik vlieg in de benen, zo de deur uit, de straat op en sta daar bij een poes die er echt heel slecht aan toe is. Net overreden door een auto. Midden op de straat sta ik daar met de handen in de lucht. Het is een vreselijk gezicht, het is afschuwelijk. Ik denk er de poes van de buren, naaste buren in te herkennen.. maar weet het niet zeker.
Er komt een mevrouw bij de poes staan zodat ik iets kan halen. Het beestje moet van de straat af dat is duidelijk. We laten auto's langzamer rijden en iedereen is in rep en roer. Als ik de poes uiteindelijk oppak is er geen leven meer.........

Ik breng de poes bij huis, haal water, spoel de straat en later de stoep schoon. En bel eens aan bij de buren. Niemand thuis. Ik ga bellen.
Als ze een poosje later voor me staan heb ik het er nog te kwaad mee.. stel dat het wel hun poes is... oh bah
Zij wil niet kijken, haar vader gaat kijken. Ja, het is hun poes....

.......

Hij gaat een doos halen en komt terug zonder doos. 'Je hebt geluk, zegt hij, jouw poes ligt in de mand binnen'.
Dan is het de poes van de buren nog een huis verder, die 2 lijken op elkaar en dat moet wel zo zijn....

Die zijn niet thuis, pas later. Hoe triest, 4 jaar oud en boem... dood

Als ik eindelijk klaar ben buiten ben ik door en door koud, geen jas aan natuurlijk. Niet aan gedacht. Ik ga zitten..... en bedenk dat ik echt een hele grote beker cappuccino ga maken. Een dubbele! In mijn favoriete beker.

I love you! Zo is dat. Ik sla mijn koude handen om je heen.....

Neneh @ 15 februari 2011 21:44

Comments

Plaats reactie