zaterdag 30 april, 2011
Van rood wit blauw naar oranje en terug.....
De tandarts gooide gisteren mijn dag in de war. Nee, niet waar. De kiespijn gooide gisteren mijn schema in de war. De tandarts had gelukkig tijd voor mij en ik lag anderhalf uur in de stoel. Praten met een lapje over je mond, vastgeprikt aan de kies die de problemen veroorzaakte... 'da s langglden' wil echt niet. Maar hij is het gewend en verstond mij prima. Ik had deze nieuwe manier van behandelen nog nooit meegemaakt. Ik kom wel bij de tandarts, maar verder als de controle en 'ok, tot over een half jaar' kom ik al jaren niet. Dat is mooi. Maar nu was ik de klos. Ik had kiespijn en dan weer niet en dan weer wel en dan weer niet tot vrijdag toen werd het pillen tijd en heb ik maar eens gebeld. Dus.....
Hoe dan ook, toen ik weer thuis kwam had ik even nergens zin in. Niet in koken, niet in eten, niet in boodschappen doen. Terwijl dat wel had gemoeten want er heerste nogal een 'het is op' in de kast.
De nacht bracht rust, zowel in de kies als in mijn lijf en ineens was het Koninginnedag. Langzaam op gang komen, kopje koffie drinken, was aan de lijn. Boodschappen doen.
Thuis de boel opruimen, nog meer was aan de lijn. Het droogt als een gek met die wind, laat ie fijn zijn.
Dan naar de markt en oranje tompouces halen.
Uitverkocht! dan maar zonder oranje tompouces!
120/365
Neneh @ 08:48 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 29 april, 2011
Zo, in het voorjaar is er nog al veel te regelen......
Met een vakantie die vandaag begint voor heel veel mensen, met een ranavirus in het ven, een vol activiteitenrooster en hopelijk een hoop bezoekers in het vooruitzicht beginnen we ons als vrijwilligers bij het bezoekerscentrum in het Dwingelderveld wel langzaam druk te maken. Mijn 'visdag', de activiteit waar ik me erg op verheug gaat niet door. Ik had er al rekening mee gehouden. Gelukkig zijn de kikkers, die pas dood gevonden zijn en getest op het ranavirus, niet besmet gevonden door het ranavirus. Een geluk. Maar het ranavirus is er nog steeds in het ven en om wat daarin leeft te sparen en niet onnodig te belasten gaan de activiteiten rondom het ven niet door. Dus moeten we op zoek naar nieuwe dingen, nieuwe activiteiten, zodat mijn 'visdag' een 'natuurdag' wordt en ik toch lekker aan de slag kan! Daar heb ik namelijk wel weer zin in.
Een blik in het ven leert me wel dat er genoeg beweegt, bergen donderkopjes zo te zien. Gelukkig maar.
Tijdens mijn tocht rondom het bezoekerscentrum zie ik ineens een nestje waarvan ik denk dat het bovenop het riet is gemaakt maar dit is toch niet het geval. Het hangt toch aan het plafond en ik heb geen idee wat voor nestje dit is, van welk vogeltje......
Het winterkoninkje heeft er zijn nestje gemaakt. Ik vind het prachtig.
119/365
Neneh @ 10:49 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 28 april, 2011
'Voor Mama' zei kleinzoon....
In een vaasje in de keuken staat 2 bloempjes, geplukt door de kleinzonen. 'Klein mannetje' zag een bloempje staan en bedacht zich geen moment. 'Voor Mama' zei hij voor ik er iets van kon zeggen. 'Ik heb geen pluktuin' zou ik zeggen. Of iets van 'ehm, niet doen toch'. Maar te laat... de bloem lag al in zijn handjes. Hij zag iets verder nog eentje staan en die moest er ook aan geloven...
Even later lag er eentje in mijn hand en de ander verdween onder een tafeltje. Het bloempje paste wel door een kiertje.
'Oma's grote vent' zat op school maar was niet al te lekker dus die kwam eerder uit school. Maar eens even zien hoe 'niet lekker' eruit ziet. Het viel me mee en hij had wel zin in een boterham. Toen we uiteindelijk in de tuin belanden want de regen was ver weg en de zon deed z'n best zag ook hij een bloem. Zonder pardon stapte hij over de stapstenen zover als hij kon. Keek mij even aan en zei 'Die bloem ga ik plukken voor Mama'
Dus staan er nu 2 bloempjes in een vaasje bij mij in de keuken. Schijnpapavers klappen er van dicht als ze geplukt worden en mijn kleine schatten zijn de bloempjes allang vergeten......
118/365
Neneh @ 10:24 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 27 april, 2011
Het lijkt niet zo, maar het is het wel.... droog
Lekker een paar uurtjes gelopen ....... Dwingelderveld!
117/365
Neneh @ 10:15 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 26 april, 2011
Om 2 minuten voor 7 bedacht ik ineens....... oh ja, burgervader
We hebben een nieuwe burgervader, eentje die ik alleen nog maar ken van de foto's uit de krant, hij is er nog niet zo lang, ik ga hem nog wel eens zien of spreken bij gelegenheid. Dat denk ik dan. Maar vanavond was de burgervader in de straat waar ik woon! Ineens, we zaten nog aan tafel, bedacht ik dat er om 7 uur een happening zou plaatsvinden in de straat. De burgervader ging een tegel leggen (ja haha, die lag er echt al hoor) Een tegel versiert door zijn eigen dochter. Die zou er vanavond 'gelegd' worden. De rest van de tegels, ontworpen door de kinderen uit onze straat, komt er later. De kar lag vol met mooie tegels....... dat wordt tellen geblazen.
Knallllllllllll....en de ballonnen gingen de lucht in! De tegel werd langzaam zichtbaar
Mooi gedaan, dochter van onze burgervader! Mooi gedaan
116/365
Neneh @ 10:29 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 25 april, 2011
Een dag met zon en heel veel foto's
Een lens uitproberen en nog veel meer foto's maken! Dat was tweede Paasdag
115/365
Neneh @ 10:31 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 24 april, 2011
Naar het schijnt.......
Vandaag geen paaseieren in de tuin, maar wel de eerste schijnpapaver in bloei. 'Koninginnedag' riep ik
114/365
Neneh @ 03:16 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 23 april, 2011
Net als je denkt dat doe ik even....... niet dus
Er zijn al heel wat uurtjes in een nieuw project gaan zitten. Een insectenhotel in de tuin! En dan niet zomaar eentje.
Lief trekt alle hout uit de 'voorraad' en begint aan een uitdaging. Hij begint eraan en weet niet waar het toe gaat leiden.
Maar na uren prutsen, zagen, boren, schaven, graven, knippen, timmeren....
Het is nog niet officieel geopend want nog niet helemaal af. Maar als er gasten komen... wij zeggen niks. De deuren staan open.
113/365
Neneh @ 09:41 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 22 april, 2011
Er staat nooit bij hoe het komt, het is er gewoon...
Vanmorgen, toen ik mijn broodje ging smeren was mijn boodschappenbriefje omgedraaid en was er door zoon en lief een andere boodschap geschreven. Als ze het briefje gelijk weg hadden gehaald had ik niet geweten dat er een spin zijn tent had opgeslagen in de koelkast. Ik had er dus geen idee van gehad. Maar briefje lag er nog. Er was een spin, daar komt het ongeveer op neer. Met nadruk op was. Want de spin was verwijderd. Ik had gelijk mijn 'foto van de dag' want ik vond het wel hilarisch. Het briefje liet zien dat er iets was geweest en ik had het niet gezien. Ik had dus geen idee van de grote van het beestje, of hoe eng het er wel niet uitzag. Misschien van die grote harige poten, misschien wel met .........
Heel de dag moest ik aan de spin denken tot lief mij kon vertellen wat voor spin het was geweest.
Klein.... een klein spinnetje. Zo'n klein spinnetje. Maar toen lief het spinnetje ging vangen zag hij in de koelkast ook een mug. In de koelkast...
Ik begin te twijfelen aan de koelkast...... want er staat nooit bij hoe het komt, het is er gewoon
112/365
Neneh @ 10:22 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 21 april, 2011
Geuren die de neus niet kan laten staan...
Elke ochtend als ik de gordijnen open doe zie ik dat de tuin weer groener is geworden, zelfs in de nacht ontpoppen de knoppen zich tot blaadjes. Groen is het dit jaar heel snel. Met verbazing bekijk ik die snelheid.... straks hebben we in augustus herfst als het in dit tempo doorgaat. 'Geniet ervan' denk ik steeds. Vergeet niet te genieten want dit is ineens voorbij.....
Voor het eerst komen er bloemen in de blauwe regen... mooi. En de sering bloeit sinds vandaag. Natuurlijk moet ik overal van niezen maar die geur van de sering, de wilde sering in het bos, de geur van een stuk zeep wat je tussen de lakens vindt in een oude kast... die geur kan de neus niet laten staan. Dan maar een keer vaker niezen
Aanschouw de eerste bloemen van mijn sering. De boom zit er vol mee.
111/365
Neneh @ 09:49 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 20 april, 2011
Een avondje genieten met Claudia die niet op de foto wil!
Dus bleven de hele avond de gordijnen dicht want iedereen zat klaar met een fototoestel of telefoon.... want tegenwoordig ben je nergens meer veilig.
Natuurlijk niet! De gordijnen gingen open en Claudia was alweer sterker dan vorig jaar. Ik hou er wel van. Die scherpte op het leven.
'Oma, was jij goed of fout tijdens de Hete Vrede?'
Ik moet bekennen.... als oma....
110/365
Neneh @ 07:12 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 19 april, 2011
Het spel van zand, wind en droogte
109/365
Neneh @ 10:05 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 18 april, 2011
Nieuwsgierige Aagjes op 4 benen!
Ze kwamen gelijk aanlopen, nieuwsgierig naar het glimmende apparaat wat ik in mijn hand hield natuurlijk. Muggen hielden mij gezelschap, dat kan het niet geweest zijn. De zon was aan het zakken, de temperatuur was nog heerlijk......
Wat een weertje, wat een weertje... 'Zullen we de zon in het water laten zakken', vroeg lief. Het had gekund vandaag....
108/365
Neneh @ 10:13 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 17 april, 2011
Van witte poeder naar sporen in de modder.....
Hing ik gisteren nog in een bakje 15 meter hoog boven de grond, vandaag werd er weer hard gewerkt met beide benen op de grond. De 'Wilde Buitendag' begon om 11 uur en voor die tijd moest alles wel pico bello voor elkaar zijn. Met nog geen idee wat de dag zal brengen, hoeveel kinderen komen er meedoen en hoe gaat de activiteit..... het weer werkt bijzonder goed mee want het is echt fantastisch buiten. Zo tegen 11 uur verschijnen de eerste kinderen, ze starten bij mij aan de tafel. We gaan gips sporen maken. Aan de hand van prachtige voorbeelden maken we afdrukjes in nat zand, doen daar gips in en laten het drogen. In de tijd dat het droogt kunnen de kids de rest van de route lopen en allerlei opdrachten uitvoeren.... om uiteindelijk hun gips spoor op te halen. De tafel verandert in een slagveld en ik sla ook hier en daar wit uit.
Maar het was leuk! En de reacties ook. Het weer ook en volgende keer doe ik weer mee........
107/365
Neneh @ 09:23 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 16 april, 2011
Ik zie je heus wel, ik doe alsof.....
106/365
Neneh @ 10:04 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 15 april, 2011
Nestelijke zorgzaamheid
105/365
Neneh @ 10:42 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 14 april, 2011
De brug over, een nieuwe weg inslaan.....
Morgen mijn verhaaltje, nu naar bed. Maar de foto zet ik natuurlijk wel klaar. Teveel indrukken moeten eerst even verwerkt worden
Het was een bijzondere avond gisteravond. Een informatieavond van de IVN natuurgidsencursus. Veel te veel mensen in een kleine ruimte met als doel iets meer te weten te komen over de IVN cursus. Ik had me al behoorlijk ingelezen en me zelfs al opgegeven voor de cursus, na vanavond weet ik het zeker, het lijkt me zo leuk. Ik sta dus aan het begin van de brug, ik sta aan het begin en in twee jaar tijd sta ik aan de andere kant... als ik tenminste mee mag doen :)
104/365
Neneh @ 11:00 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 13 april, 2011
PS: Stoppen met duimen!
Dochter heeft een nieuwe baan! 1 mei... mooi, mooi, mooi
Gefeliciteerd Kuken.... dit is een geweldige mooie uitdaging. Flink oefenen met pitriet is aanbevolen
Neneh @ 09:31 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Opvliegers en ander ongemak!
'Het lijkt wel of ik bij een woelmuis in bed lig', zei lief vanmorgen. Ik voelde me eigenlijk meer een woelolifant, als dat al zou kunnen. Heet, koud, heet, koud. Deken over, deken af.... tot ik totaal wakker ben. Geen koel plekje meer te vinden in bed. Bah...... zucht. Blegggghh, zo waardeloos. Maar wakker zijn we! De dag begint al vroeg en dat is geen probleem als je uitgeslapen bent maar zoals ik slaap raak ik niet meer uitgeslapen..... zucht.
Hoe dan ook, ik ga naar de kapper, doe een boodschapje, haal een struik. Voor de nieuwsgierige onder u... een Vuilboom. Dat lijkt minder boom als je het dichtbij bekijkt. Meer een struik, de blaadjes beginnen te komen en ik ben er wel blij mee. Die moet nog in een hoekje in de tuin. Onderweg kom ik ook nog een clematis tegen en een vlinderstruik. Het kan niet op. Dan snel naar huis, boodschappen opruimen, was ophangen, kopje koffie, mailtjes lezen en schrijven en dan op de fiets... sporten! Vandaag wil het niet, niet zoals gisteren. Ik moet gewoon weer eens een nachtje slapen... zucht
Snel een boterhammetje en dan naar de dame die weet hoe ze mijn hoofd weer koel kan krijgen. Naaldjes, acupunctuurnaaldjes! 'Au'
Maar goed, het helpt, de ene keer meer dan de andere keer. Ik wil zo graag een nachtje slapen..... zucht
Als het geprik gestopt is ga ik nog eens een paar uur praten bij een vriendin... we praten de middag weg en als de regen begint te tikkeren bedenk ik dat mijn was nog buiten hangt. Als ik thuis kom heeft lief de was van de lijn gehaald, zo lief. Na de maaltijd is er een krant te lezen en.. pffff... heet.
Ik vlieg in mijn vestje naar buiten, even bij de vuilboom kijken. En de rest natuurlijk. Het ziet er alweer zo groen uit, ik word er blij van. Als ik me omdraai en omhoog kijk zie ik de maan. Nog 5 nachtjes slapen en het is weer volle maan. Prachtig
Ik bedenk ter plekke dat dit foto 103 wordt en als de foto gemaakt is ben ik weer afgekoeld.
Er staat alleen niet bij voor hoelang ... zucht
103/365
Neneh @ 08:55 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 12 april, 2011
Blauw bloempje voor dochter!
Het is geen klavertje vier maar wel heel blauw...... 'duimen, duimen, duimen draaien! Dan kan ik goed.
En iedereen die hier leest gaat nu ook duimen draaien tot ze blauw zien! Dochter wil een nieuwe baan. Het liefste morgen.......als het meezit!
Duimen, duimen, duimen, allemaal mee duimen
102/365
dochter haar lievelingskleur is natuurlijk blauw! Daarom
Neneh @ 10:09 pm
nou zeg al
7 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 11 april, 2011
Ik kan niet kiezen.......
Want wat is het geval? Vanmiddag was ik mee met de boswachter. Op de fiets, daar fietsen waar je 'normaal' niet mag komen. Daar dus! In de rimboe. In het Dwingelderveld, daar waar ooit ijs was, of zand, of heide en toen bos of ontginning van de heide. Waar verhalen liggen en bomen staan die echt niet ouder dan 100 jaar zijn, maar wel meegegroeid met de bewoners van weleer. Er is zoveel te vertellen en zoveel te zien. En er zijn zoveel meningen. Aan alles zit een keerzijde, zo is het gewoon. Bomen weg? Nee, want de bomen horen er. Is altijd zo geweest. Dat is niet waar, het is mooi. Dat is het. Het is beleving. En er is al zoveel gekapt, dat ook. Waar mensen wonen en werken wordt ruimte gemaakt voor industrie en huizen. Waar dieren wonen moet ruimte gemaakt voor die dieren. De een praat over herstel, de ander over vernietiging. Ik zie heel veel veranderen, kan me al haast niet meer voorstellen dat er ooit boerderijen stonden, mensen woonden, koeien graasden. Nu racen er tractoren, van links naar rechts, van zandberg naar zandberg... er wordt gewerkt aan een groot, nat(ter) heideveld. Er wordt gewerkt aan een geluidswal van afgeplagde landbouwgronden. Teveel mest, teveel van het goede en de heide kan daar niet in aarden. De aarde moet verarmen. De bomen moeten wijken voor de ruimte, het zicht, de verte. De landbouwgronden moeten wijken voor heide, voor venen en poelen. De kamsalamander......
Ik dwaal af, en toch niet. Vanmiddag heb ik uren gefietst en ontzettend veel gezien. En nu kan ik niet kiezen. Welke foto zal het worden.
Foto 1 kan heel goed foto 101 worden want vandaag is gestart met het verplaatsen van al die bergen afgegraven landbouwgrond. Daar wordt langs de A28 een geluidswal van gemaakt. Er wordt dus ontzettend veel gegraven en zand verzet de komende tijd.
Foto 2 is natuurlijk het logische gevolg van de bovenste foto. Dwars door de bossen, over fiets en wandelpaden, over de straat wordt door tractoren met megakarren de grond van de ene naar de andere kant gebracht. Stofwolken door de lucht, het verdrijft de geur van de lariks die aan de overkant begint te ontwaken, lentegroen wat misschien vannacht wordt schoongespoeld als het eindelijk gaat regenen. Het is zo droog. Nu was dat vandaag tijdens de fietstocht niet erg... maar een flinke bui zou geen kwaad kunnen.
Jullie mogen dus zelf weten welke foto je kiest. Ik kies ze allebei!
101/365
Neneh @ 07:58 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 10 april, 2011
Het is een bijzondere dag, dag 100
Wat zal ik dan fotograferen vroeg ik aan dochter die naast me in de zon zat. Het is een speciale dag, we zijn 100 dagen in 2011...
'Al 100 dagen?'
'Ja, de tijd vliegt, met en zonder foto'
'Maar wat zal ik nu vastleggen', vroeg ik nog een keer en keek om me heen of ik iets kon vinden wat de 100 waard was.
'Vergeet-mij-nietje', zei dochter
En ik kon vanuit mijn luie stoel een vergeet-mij-nietje vast gaan leggen, de eerste blauwe bloempjes bloeien net.
'Dan hoef ik niet zo ver te rijden, dat is naast de stoel. Zo klaar.'
Maar het kwam er niet van, dochter ging naar huis en andere kinderen kwamen de tuin verbouwen..... ik dacht heel even niet aan de foto en onder het eten verzon ik ineens dat ik de zonsondergang ook wel wilde fotograferen. Dat was ook wel een mooie afsluiter van de eerste 100
Dus togen we voor de 2de keer deze dag naar het Dwingelderveld en liet de zon zich nog een klein beetje zien voor ze helemaal verdween achter de horizon........
100/365
Neneh @ 10:00 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 9 april, 2011
Wat kan een rustige dag veranderen.....
Niet zo heel lang geleden nog werd er hier om de hoek iemand neergeschoten. 'Dat gebeurt echt niet hier, dat gebeurt alleen in de grote stad', dacht ik toen en vele met mij. Vandaag werden er hier een eind vandaan 6 mensen doodgeschoten. 'Dat gebeurt echt niet hier, dat gebeurt alleen in het buitenland'. 'Droom maar lekker verder Grietje, de wereld is bruter dan jij denkt en het gevaar ligt op de loer. Ik denk eens even na over mijn wandelgangen van vandaag. Mooi weer, drukke winkelstraten, blije mensen, even op het fietsje een boodschapje doen, later met de benenwagen nog een keertje de winkelstraat door....... gewoon, heel gewoon een lekker dagje met de doorsnee zaterdagse dingen en een dochter aan mijn zijde.....
Het gebeurt echt niet hier....
En de natuur laat zich door niets stoppen, vandaag staat mijn krenteboompje in bloei! En morgen staat het boompje er heus nog...
Maar wat kan een rustige dag veranderen in een chaos en een drama, die rustige dag die voor heel veel mensen nooit meer dezelfde zal zijn. Ik wens ze alle sterkte toe.
99/365
Neneh @ 08:49 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 8 april, 2011
Reisinformatie: Om 19:13 ben ik er
Dochter komt een weekendje thuis.... ze neemt lekker weer mee!
98/365
Neneh @ 09:11 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 7 april, 2011
mijn oog.....
'Klein mannetje' zit op mijn schoot en hij wrijft in zijn ogen, vecht tegen de slaap of het lijkt maar zo. Ik pak mijn camera.
'Doe jij oma?'
'Ik ga een foto maken van jouw oog.'
'Is mijn oog!, ondertussen slaat hij driftig met zijn handje op zijn buik. Is van Noël,' voegt hij er aan toe om het goed duidelijk te maken
'Ja, is jouw oog', zeg ik
'Mijn oog' en weer dat handje op zijn buik.
Hij is om op te vreten en zijn ogen zijn de mooiste die ik ken!
97/365
Neneh @ 08:41 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Lieve engeltjes
Vandaag is een bijzondere dag, geen dag zoals alle andere. Gisteren was ook een bijzondere dag, gisteren was het 20 jaar geleden dat onze dochter Gaby geboren werd. Twintig jaar geleden was er een berg verdriet in ons leven. Een hele berg die we moesten nemen omdat Gaby niet meer leefde zo vlak voor de geboorte. Het heeft een stempel gedrukt op het gezin, het is door iedereen in het gezin anders beleefd en het blijft zelfs nu 20 jaar later iets wat we nooit vergeten en altijd herdenken. Ik heb er wel vaker over geschreven, soms moet ik er over schrijven. Het is goed dat te doen. Ze hoort bij mij, bij ons. En 20 jaar later zijn er heus geen momenten meer dat ik er verdrietig van wordt, dat ligt ver achter mij. Die scherpe kanten zijn er helemaal af. Ik kan genieten van iedere zwangere vrouw bij mij in de buurt, kan genieten van het kijken naar baby’s zonder helemaal in verdriet te verzinken. Ik heb de tijd genomen en gekregen om te verwerken wat ik graag zo anders had willen beleven. Soms gaat het zo. …. dat is het leven.
Nu 20 jaar later is er weer een bijzondere dag, vandaag is onze kleindochter geboren. Onze kleindochter leeft niet meer, ook hier is er verdriet. Want iets anders kan je er niet in verzinnen. Verdriet, verdrietig. Het is een bijzondere dag, zo 20 jaar later. En ik heb de laatste dagen al een paar keer gehoord ‘waarom nu net in deze periode’
Ik heb geen idee, ik weet het niet. Twintig jaar geleden heb ik vaak gezegd dat ik dit niemand toewens. Dit is verschrikkelijk om mee te maken. Wie bedacht toen dat er al die jaren later mijn eigen kinderen in dit verdriet terecht zouden komen? Ik niet.
Maar door mijn verdriet van toen kan ik handelen in het nu en daar ben ik maar wat blij mee. Ik heb een oor om te luisteren, een mond om liefdevolle woorden te spreken, handen om vast te houden en vooral veel liefde te geven. Met liefde heb ik gisteren een kleedje gemaakt voor mijn kleindochter Lieve.
Gaby en Lieve zijn samen…..
Neneh @ 10:01 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 5 april, 2011
Sommige dagen stralen, andere dagen niet
95/365
Neneh @ 09:47 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 4 april, 2011
Geurtjes die alleen in de lente te ruiken zijn...
94/365
Neneh @ 10:43 am
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 3 april, 2011
Ach kom, het is maar een spelletje!
Dus speelden we tot in de kleine uurtjes en het was gezellig, muziekje erbij, drankje erbij, brood en spelen. Iets met landen maar geen Kolonisten. Iets met opdrachten die echt niet uit te voeren waren want we liepen elkaar alleen maar in de weg. IJsland was lange tijd van mij. Groot-Brittannië ook en het hele Zuid-Amerika... maar mijn leger was niet opgewassen tegen al dat dobbelsteen geweld en mijn opdracht om ook Azië in te nemen leek verder weg dan ooit. Ik werd praktisch verdreven uit Europa...... tot er een ingreep kwam met het fototoestel en iets met een bril.... Alle legers werden op een hoop geveegd in één seconde...
Bruut kwam er een einde aan het spel, er was geen winnaar dus ook geen verliezer. Maar het was wel laat, kleine uurtjes laat
93/365
Neneh @ 09:20 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
Over het water naar de overkant....
Ergens een paar maanden terug had ik 2 plekken gereserveerd in de fluisterboot van Natuurmonumenten, met eigen ogen wilde ik de Aalscholverkolonie wel eens van dichtbij bekijken. Dat was nog hartje winter en ik dacht dat begin april wel geschikt zou zijn om te gaan varen. Het kan vriezen, het kan dooien, je weet het nooit met het weer. Maar we hadden een potje geluk aan onze zijde. Het weer was te mooi om waar te zijn. Droog, voor zover je in een open boot van droog kan spreken, zonnig en warm. Gewoon warm. Nog geen drukte op het water, hier en daar een boot en veel vogels. Dat was ook wel het doel natuurlijk, vogels bekijken. En tussen de, in de winter gemaaide, rietvelden doorvaren is al een heerlijke bezigheid. De gids kan ontzettend goed vertellen over het hele gebied en hij laat ons kennismaken met de geur van de Gagel. Op de foto hieronder te zien. De mooie bruine kleur steekt enorm af tegen de verder nog kale bomen en de lichte kleur van het gemaaide riet. Het ruikt heerlijk en het verhaal dat de vrouwen dit vroeger tussen de lakens in de linnenkast legden snappen we onmiddellijk. Insecten gaan er voor op de loop.. dat moeten we hebben.
Als de gids verteld over de vele reeën die in het gebied verblijven zien we een dode ree in het water liggen en in de verte eentje lopen. Het was nu niet bepaald de bedoeling van de gids om ons er zo kennis mee te laten maken. Ik moet zeggen, ik zie ze liever lopen... in de verte.
We stappen uit en lopen door een tunnel van rietmatten naar de plaats waar de aalscholvers wonen, leven en broeden. Het geluid klinkt bizar, zal het er ooit stil zijn? Ik kijk mijn ogen en uit en besluit alles te fotograferen wat los en vast zit. Het valt niet mee maar uiteindelijk heb ik op de foto's toch wel een duidelijk beeld van de aalscholverkolonie in de Wieden.
Mij hoor je niet meer klagen.... 2 dagen lang niet!
Neneh @ 01:26 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 2 april, 2011
Geniet, en niet met mate!
Neneh @ 10:17 am
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 1 april, 2011
Een beetje van dit.........
Vandaag kunnen we wel wat vrolijkheid gebruiken........
91/365
Neneh @ 10:47 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet