dinsdag 31 mei, 2011
Samen eten
'Daar word ik nu blij van, dat gasten niet binnen gaan zitten maar lekker buiten. Jullie zijn de eerste gasten vandaag. Nee, jullie zijn de eerste gasten die op het terras gaan zitten.'
Mooier welkom konden we niet verzinnen. Het gaf aan dat het mooie weer terug was. Het was nog niet echt warm maar achter glas, uit de wind, was het heerlijk. Het is wel een van onze meest favoriete terrasjes op Ameland. Het is er altijd goed toeven en er is altijd genoeg te zien en te babbelen. De eerste babbel gaat over het feit dat we de eerste gasten buiten zijn, het tweede gaat over de mussen die dol zijn op de appeltaart. Laat ik daar nu ook dol op zijn.....
We hebben er al een aardig tochtje opzitten voor we bij het terras zijn, we moesten een nieuwe muis halen .... 'muis is dood' en zonder muis zit ik zo te prutten met de foto's op de laptop, dus op zoek naar een muis. Ik kom in gesprek met een eilander. Hij was ooit 3 jaar van het eiland geweest voor school en dat was lang genoeg voor hem om te bedenken dat hij nooit meer weg wilde. Wat een mooi mens. Muis was binnen, nieuwe wandelschoenen gevonden voor een akelig nice prijsje. Ik ben er blij mee. Ik zag schapen op de dijk, bergeenden in het water van de Waddenzee, evenals groepjes lepelaars en kieviten in het lange gras. Het was heerlijk, de zon kreeg steeds meer ruimte en dan is daar het terras.
Na al dat fietsen hebben we nog een kilometer of 5 gelopen en nog veel meer prachtige vogels gezien.
153/365
Neneh @ 09:03 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 30 mei, 2011
Wat een heerlijke dag....
Zo'n eerste daggie in de vakantiestand met een weertje om te zoenen, zonnetje, wolkje, temperatuurtje, lekker windje. Ik was zo blij met m'n korte broek, aanschaffen is een, dragen is twee. Er hoort een super weertje bij! gelukt! Alles is gelukt. Inpakken, overvaren, uitpakken kon pas na een fikse wandeling want de vloer moest eerst drogen. Micka en Twist zijn geduldig tot ze de zee ruiken. Vooral Twist gaat steeds harder ..... hij wil de zee in. We gingen dus eerst een fikse wandeling maken. Een grote schaduw boven de bomen, een kreet. Iedereen stond gelijk stil, ook de honden. We keken elkaar aan, daar heb je hem weer, de rode wouw. Maar nu zien we er twee. Duidelijk zichtbaar is de prachtige tekening in het verenpak. Helaas ligt de camera nog in de auto....
Deze gaan we nog vaker zien. Als we later nog een eind gaan fietsen hebben we nog de mooiste ontmoetingen.
151/365
Neneh @ 08:31 am
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 29 mei, 2011
Ze zijn ongekend gezond!
Als hij thuis komt zeg ik, 'ik heb bakjes gekocht!'
Waarop hij vraagt 'Waarvoor'.
Dan vertel ik dat er in de tuin mega veel frambozen aan het groeien zijn!
'Die doe ik in de bakjes en die ga ik verkopen.'
'Eet je ze niet lekker zelf op?'
'Heb je gezien hoeveel het er worden? Extreem veel. Als het tenminste nog een keertje gaat regen.'
Hij had het niet gezien, ik wel.
'En frambozen zijn zo gezond! Ze zitten vol... antioxidanten! Ze pakken de vrije radicalen aan!'
Hij heeft het niet zo op vrije radicalen. Hij laat mij mijn gang gaan en ik kan dus straks frambozen verkopen. 1 euro per doosje!
Ha, wie had dat nu ooit verzonnen.
Neneh @ 10:02 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
Waar drank en boosheid en dwingelandij toe leiden.....
Het is einde verjaardag, alles aan mij is moe en wil gewoon slapen en uitrusten. Zoon is nog een eindje stappen maar meldt zich toch nog op een redelijk normale tijd binnen. Dan kan ik pas echt doorslapen, dan is iedereen veilig thuis. Rust, rust..
Ineens word ik wakker van de voordeurbel en de honden vliegen uit de mand en maken een kabaal waar je u tegen zegt. Lief slaapt door en ik denk 'wat ga ik doen? Ga ik uit bed? Of blijf ik liggen. Is het een idioot of een idioot die nu aanbelt'
Ik ga maar uit bed, kijk eerst even bij zoon. Hij slaapt...
'Slaap je, vraag ik ten overvloede, er is net aangebeld, heb je enig idee?'
Ja, dat had hij wel. Mijn vermoeden werd dus bevestigd....
Hij wou uit bed stappen maar ik liet dat niet gebeuren. 'Blijf liggen, ik ga naar beneden en ga even kijken of er echt iemand staat'.
In het schijnsel van de lantaarnpaal zag ik toch iemand hangen bij de voordeur. Ze zit met haar billen op de tijm die bij de voordeur in de bak groeit.
Langzaam doe ik de deur open. Ze gaat niet staan, ze kijkt voor zich uit en bromt 'Waar is I?'
'Kom binnen, S. dan gaan we even praten.' Dat leek mij gezien het tijdstip het beste. Daarbij was ze echt niet meer 'fris' en ze was boos....
'I ligt in bed, hij slaapt'
'Roep hem maar, hij slaapt niet. Ik wil hem nu spreken. Hij heeft mij gekregen waar ik nu ben. Hij moet sorry zeggen. Hij slaapt niet. Maak hem dan maar wakker, hij moet komen. Ik wil hem nu spreken.'
Ze is dwingend aan het praten, kijkt me niet aan.
Dat heeft ze nog nooit gedaan. Op de een of andere manier moet het leven zo gaan zoals zij het wil en daarbij heeft ze haar eigen regels opgesteld. Daarom is het ook gewoon mogelijk dat ze om 4 uur 's nachts aanbelt bij ons.
Ik probeerde door te dringen, aan te geven dat een gesprek met zoon er echt niet in zit. Dat ze beter terug kan komen op een tijdstip dat ze niet dronken is en niet zo boos. Dat dit tot niets gaat leiden. Echt tot niets.
Maar wat ik ook spreek en hoe rustig ik ook ben, het helpt niet.
Voor de laatste keer spreek ik haar toe, ik zie aan beide kanten jongelui langzaam dichterbij komen. Ze is niet alleen maar ze wilde toch alleen aanbellen en spreken met zoon. Ik kan aan haar hele houding zien dat ze steeds bozer wordt. 'Kom terug als je nuchter bent. Probeer het dan nog een keer. Op een ander tijdstip en niet middenin de nacht'.
Langzaam doe ik de deur dicht, voor ze weer aan zou bellen doe ik de voordeurbel maar uit en het gordijn dicht. Alsof je daar iets mee op kan lossen. Nee dus, maar ik weet op dat moment niks beters.
Ik ga nog eens even praten met zoon en dochter komt ook de trap af, die zal wel eens even... 'wie haalt me daar zo uit mijn heerlijke slaap en laten ze van broer afblijven' is haar boodschap. Ze weet niet dat broer lekker in zijn eigen bed ligt.
'Oh, gelukkig'
Lief is inmiddels ook wakker 'wat een rumoer, wat is er aan de hand.'
We zijn inmiddels een aantal uur verder en hebben het er nog regelmatig over.
Waarom zijn sommige jonge mensen niet te besturen? Het lijkt me lastig als je zo bent. Zo dwarser dan dwars, zo onbestuurbaar en zo koppig. Verstevigd door een flinke dosis drank is het nog erger.
In de straat zijn vast meer mensen wakker geworden. Ze heeft een eindje lopen schreeuwen en haar 'begeleiders' hadden er de handen vol aan.
Neneh @ 04:43 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 28 mei, 2011
Fluitend langs de kant van de weg....
148/365
Neneh @ 11:02 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
U heeft uw bestemming bereikt
Middenin de rimboe zei de strenge stem van mijn navigatie ‘U heeft uw bestemming bereikt’.
Lichte paniek komt omhoog. Nog geen 2 weken geleden had ik ook zoiets aan de hand. Dichtbij de bestemming zegt mevrouw dat ik er al ben. En ze liegt. Nu ook. Want zowel links als rechts zie ik niets dan natuur. Fochteloërveen. Hoogveen, veel jonge berkjes en pijpestrootjes rechts. Weilanden links. En verder niets wat lijkt op wat ik zoek. Ik heb nog wel even tijd om te zoeken, om 10 uur hoef ik er pas te zijn. Maar toch, ik wil op tijd zijn en nu kan dat wel eens tegenvallen. Ik rijd langzaam door, bel ondertussen met de thuisbasis, misschien dat zij kunnen zien hoe ik moet rijden. Maar met dat ik het uitspreek zie ik in de verte de blauwe vlag van Natuurmonumenten wapperen.
‘Ha, ik zie iets…’
Als ik aankom zie ik 2 bekende gezichten. Zij zijn ook vrijwilligers bij NM bij BC Dwingelderveld. Ze kennen de omgeving een beetje, ik helemaal niet. Er lopen nog een aantal mensen rond met verrekijkers. In totaal zijn er om 10 uur 8 vrijwilligers en een gids is niet te bekennen.
In grote haast komt Kim aanrijden. Alles zat tegen in het verkeer. Zoiets overkomt je dus als je de weg wel kent. Ze haalt de gebakjes van de achterbank, maakt koffie, zet een videoscherm aan en begint te praten. Er is veel te vertellen over dit gebied. De droogte, de waterbuffers, de kraanvogels, de nieuw in te richten gebieden zoals het ‘The Dutch Crane Resort’ Compagnonsbossen, die in overleg met de bewoners toch anders ingericht gaan worden zoals NM eerst had bedacht. Gewoon genoeg te vertellen en dan is het tijd om het te gaan zien. We gaan op stap, het weer werkt ook wel geweldig mee. Het is droog. Als natuurliefhebber zie ik de droogte maar ik vind het dan toch wel fijn dat een excursie niet in het water valt. Er lopen nogal een aantal vogelkenners mee.
Ik ben er blij mee, zie en hoor van alles maar zij weten dat weer precies, of bijna precies want thuis moet het soms nog gecheckt, wat het is. Geelgors, Roodborsttapuit, kokmeeuwen, boerenzwaluw en gierzwaluw. Een ree die van ons schrikt en snel wegspringt over alle hoge struikjes.
Al is het een klein groepje, het waaiert helemaal uit. Er is veel te zien, te beluisteren en te fotograferen. Onderweg weet Kim nog heel veel te vertellen.
Na nog een kopje koffie rijd ik weer terug. Dan neem ik ook nog even de tijd om meer foto’s te maken. Het begint te regenen……… het was leuk, een ontmoeting met het Fochteloërveen
In het jaar van de vrijwilliger kregen wij een excursie aangeboden van NM en ik koos voor Fochteloërveen.
Neneh @ 09:31 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 26 mei, 2011
"Schatje, wil jij eens een hapje eten?"
'Klein mannetje' hangt aan tafel en heeft het druk met de vliegenmepper en een vlieg. Alhoewel, de vlieg zit op veilige afstand want 'Klein mannetje' kan er zelfs met een vliegenmepper en zijn korte armpjes niet bij. Hij heeft een boterham voor zijn neus, het ligt er mooi te wezen op zijn bordje. Hij neemt 1 kruimel en later nog 1 kruimel en dat was het. Ik eet met smaak mijn boterham met aardbeien en hij rommelt een tijdje met van alles en nog wat maar eten... nee, dus!
'Doe eens een hapje!'
of
'Kom grote vent!'
Ik kan het wel schudden.
Als ik thee ga halen in de keuken en terug kom bij de tafel hangt hij tussen 2 stoelen.
'Oma, heb jij koppie thee?'
'Klein mannetje, heb jij je brood al op?'
Hij schudt driftig met zijn hoofd, zijn handen schuift hij onder zijn hoofd, hij ligt goed en blijft nog een hele tijd liggen. Tot de boterham een korst wordt. Zo geen zin in brood. Duidelijk!
146/365
Neneh @ 09:01 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Daar willen ze mij niet meer zien! Zeker weten
'Waar ga je heen met vakantie', ze staat voor mij in het pad, ik zit op de fiets en veeg een druppel zweet uit mijn gezicht.
'Ameland', hijg ik.
Ik doe een stapje minder hard, even bijkomen.
'Ameland!'
Ik zie aan haar lippen dat ze Ameland proeft op de tong....
Ze draait haar hoofd een beetje weg en zegt 'Daar willen ze mij niet meer zien. En mijn vriendin ook niet.' Er komt een brede lach om haar lippen.
De herinnering is geweldig, dat kan niet anders. Ameland brengt haar aan het lachen. En niet een klein beetje ook.
'Vertel', zeg ik. Ondertussen kan ik lekker doorfietsen en zij begint te vertellen.
'Mijn vriendin is een lachebek, en dan niet zachtjes, maar met veel lawaai. Ze kan schateren zo hard, dat je vanzelf wel mee lacht. Het is alweer een tijdje geleden. Ik moet nodig weer eens met haar naar een eiland. Maar ja, Ameland daar willen ze ons niet meer zien en Terschelling ook niet. Mijn vriendin lacht te hard. Ik weet niet meer precies maar het was ergens buiten op een terrasje. Iets met vuurkorven.' 'Van Heeckeren', zeg ik.
'Oh, dat zou weleens kunnen. Je kan er lekker relaxen en dat deden wij. Lekker onderuit op van die lounge banken met van die lekker kussen. En bij het vuur natuurlijk. In de middag hebben we daar zitten relaxen.'
Ze deed voor hoe ze in de banken aan het hangen waren.
'Nou ja, het was gezellig en omdat we toch nog ergens moesten eten zijn we daar 's avonds ook gaan zitten. Ook buiten bij de vuurkorven.
Weer ging haar houding in de relax stand en ik wist precies waar ze het over had.
'Mijn vriendin...... , ze begon te lachen, die moest zo lachen, steeds harder en het was er best wel druk. Op een gegeven moment kwam er iemand van de bediening vragen of het ietsje zachter kon....'
'En net zoiets gebeurde ook op Terschelling. Wij kunnen beter de eilanden mijden', zei ze.
'Ach joh, zei ik, ze zijn allang vergeten dat jullie daar waren, er is vast weer ander personeel!'
Mijn kilometers zaten erop! Zo snel was ik nog nooit naar Ameland en terug gefietst
Neneh @ 08:12 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 25 mei, 2011
Meesje meer
Als ik eraan denk, meld ik dat ik ga sporten. 'Op fietse, sporten' en dan pak ik mijn spullen en ga. Maar vanmorgen ging dat niet zomaar want de honden, beide zowaar, liggen buiten in de zon. 'Binnen komen', roep ik. 'Kom zelf maar binnen', denken ze vast want er komt geen beweging in de hondelijven die lekker in de zon liggen. Chagrijnig was Micka al geworden toen ik vanmorgen ook al zo vroeg de deur uit ging zonder eerst een broodje te geven. Eerst naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken, daarom kwam het broodje later maar dat wist Micka'vreet'monster niet. Eenmaal thuis zag ik wel dat Micka zich echt had lopen vervelen want er lag een van mijn verzamelde vogelveren in stukken op de grond.
Ik stap de tuin in en voel de zonnewarmte. Het is me ook wel veel gekwetter in de bosjes en bomen. Ik speur langs het groen en zie ineens de kleine meesjes in de boom zitten. Veren zo breed mogelijk, beetje wankel is het wel.
Pa en moe mees kwetteren dat het een lieve lust is.
Ze speuren in alle hoeken en gaten opzoek naar beestje die ze direct afleveren bij hun jongen. Het is prachtig.
Pa en moe mus zijn ook nog steeds druk bezig om hun hongerige jongen te voeden want het jong maakt wel duidelijk met een hoop gekwetter en gefladder dat het honger heeft.
Minimees doet het veel voorzichtiger. Die is stil tot pa of moe een seintje geeft dat er eten in aankomst is. 'Waar zit je?' 'Ik zit hie-ier' zoiets zal het wel zijn want ze vinden elkaar feilloos terwijl ik inmiddels met de camera probeer de meesjes vast te leggen en echt wel even moet zoeken voor ik ze heb gevonden.
Als ik na het sporten nog eens ga zoeken zijn er alleen nog de musjes die druk kwetteren. De meesjes zijn weg en volgens de buurman 'voorgoed'
Wat ik dan weer niet snap .... ze hadden het toch goed bij ons
bovenste foto is nummer 145/365
Neneh @ 08:17 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 24 mei, 2011
Nestje bouwen....
En ik ga mijn nestje opzoeken. Morgen maar weer een verhaaltje. Vandaag vloog voorbij....
144/365
Neneh @ 10:35 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 23 mei, 2011
Er was voldoende wind...
Mijn helden, dat zijn wel de molenaars. Het is een vreemd beroep. Het is een mooi beroep maar diegene die het als een echt beroep hebben, dus als een betaalde baan, zijn zeldzaam. De meeste molenaars zijn vrijwilligers en werken zich een slag in de rondte. Ze volgen een cursus, lopen stage, doen daar al 2 jaar over en vervolgens gaan ze aan het werk in een molen. En dit kan dan meestal pas als ze met pensioen zijn gegaan en als de vrouw even naar de bibliotheek gaat. Ze hebben er lol aan! Molenaars. Alle mensen die langskomen vertroetelen ze liefdevol met hun verhalen. De geschiedenis. Ze praten net zo snel als de wieken draaien.
Ik ben het spoor na het eerste verhaal over molenstenen al kwijt. Maakt niet uit. Graan ruikt lekker, stof op spinrag doet het altijd goed, het geluid van de draaiende wieken, het uitzicht.....
Vanmiddag was ik er. In de molen. Er was veel wind en het was sfeervol!
Net zoals de tuin waar ik later een kopje koffie zat te drinken....
143/365
Neneh @ 10:20 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
Wil jij een stukje schrijven voor ....
'Hoeft maar 10 regeltjes ofzo', hij vroeg het zo aardig dat ik natuurlijk zei 'met een fotootje erbij?'
En op de fiets naar huis had ik toch een kilometer of 14 tijd om te bedenken wat er in dat stukje moest komen. 10 Regels, man, wat is nu 10 regels. Bij mij is het altijd 'mag het een ietsje meer zijn'. Ik moest even denken aan 120 woorden. Misschien moet ik dat doen. Altijd goed. 120 lange woorden daar kun je natuurlijk wel het een en ander in vertellen. En voor ik het wist was ik weet thuis en stond ik samen met lief in de keuken een heerlijke hap te bereiden.
10 Regeltjes, ze komen er vanzelf, ze knallen zo uit het toetsenbord. Maar eerst moet ik een begin hebben en een volgorde bedenken....
Oh, nee, eerst een foto van de dag. Ik heb er weer een heleboel gemaakt vandaag
Neneh @ 08:06 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 22 mei, 2011
Er werk van maken.....
142/365
Neneh @ 09:10 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 21 mei, 2011
Een heerlijk loom sfeertje.....
141/365
Neneh @ 09:23 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
In alle drukte ben ik iemand vergeten....
Vannacht, toen ik echt even moest plassen, bedacht ik ineens 'verhip, ik ben Annie vergeten'. Ik kan 's nachts altijd heel goed bedenken wat ik vergeten ben. Dat ligt een beetje aan de drukte van de dag hoeveel dat is. Want meestal denk ik daar niet aan 's nachts, dus ben ik ook niet vaak iets vergeten. Maar nu wel. Gisteren dus! Gisteren zou Annie 100 jaar worden, als ze nog had geleefd. Van mij had ze nog mogen leven, sommige mensen mogen wel ouder worden maar nooit doodgaan. Of nog lang niet doodgaan. Ik kan wel zeggen nooit, het gebeurt toch!
Maar ze zou 100 geworden zijn en dat is herdacht en dat is al een mijlpaal op zich. Dat betekent gewoon dat ze nog leeft in heel veel harten. Want wie kent Annie nu niet?
ehm....... nou?
Jullie zijn cultuurbarbaren!
Gisteren was ik uitgebreid bezig in de keuken. Soep in pannen. En vannacht bedacht ik ineens dat Annie ook wel druk kon zijn met soep! (Otje)
Lente soep, brandnetelsoep
250 gr brandnetels
1 liter koud water
2 kruidenbouillontabletten
snufje zout en peper
Hulpmiddelen
Plastic handschoenen
vergiet
snijplank
mesje
houten lepel
soeppan
Wassen, snijden, koken in het water, 5 minuten trekken en dan........
Tos en Otje aten hun soep uit grote kommen. De muizen waren naar bed, in hun vergiet. Het was allemaal erg vredig en ze waren diep gelukkig.
Neneh @ 09:06 am
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 20 mei, 2011
Herrie in de keuken......
Kippenbouillon! Voor lief
# 1 kip
# 3 laurier blaadjes
# 1 knoflook bol
# 1 rode chilli
# foelie
# 5 uien
# 4 liter water
Zowel de ui en de knoflook bevatten veel stoffen met zwavelverbindingen, waarvan de concentratie van het allicin het grootst is. Deze stof, in knoflook specifiek de diallyl disulphide oxide, zorgt voor een unieke smaak, die eigenlijk bedoeld is als beschermstof om dieren van de pan weg te houden. Echter de smaak is zo uniek, en mag in een goede bouillon niet ontbreken. De stof wordt door het koken afgebroken tot diallyl disulphide, en de ethyl and propyl disulfiden uit de ui zorgen voor een heerlijk breed smaakpallet.
Dat zit dus wel goed met dat smaakpallet. Al die andere moeilijke woorden kunnen me gestolen worden. Maar het is me wel een heerlijk luchtje hier in huis!
140/365
Neneh @ 10:03 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 19 mei, 2011
Het is overweldigend rood!
Top 10:
1 rode papavers, van die dikke
2 rode tulpen, van die grote
3 rode.........
Ik ben gewoon verliefd op rode papavers, net zoals ik verliefd ben op rode tulpen....
Mijn portemonnee is rood,
Mijn slippers zijn rood
Mijn beddengoed is rood
Mijn muur is rood
Mijn .......
Eigenlijk is het gewoon mijn lievelingskleur en vandaag liep ik er zo tegen aan. Een boeket zo mooi, zo rood, zo papaver!
139/365
Neneh @ 07:14 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 18 mei, 2011
Bijzondere ontmoetingen.......
Gisteren had ik een afspraakje gemaakt met iemand. Ik fietste door het weidse landschap naar hem toe. Heel bijzonder was het dat ik hem zag aan het andere einde van de Brink. Hij zag er zo 'vrijetijd' uit! 'Vrij', zo zag hij eruit en het klopt. Ben ik 2 jaar geleden gestopt met werken omdat ik mijn gezondheid tijd wilde geven te herstellen, hij werkte nog steeds en wij zijn elkaar altijd blijven volgen. Maar nu is het anders, hij is 'vrij'. Vervroegd, maar nog goed gezond en zo blij met zijn vrijheid. Nu net 4 weken bij huis, wakend voor het zwarte gat en helemaal niet van plan er in te vallen. Hij verteld honderduit over zijn plan. Een heel jaar voorbereiden en dan beginnen aan de voettocht
van Uithuizen naar Santiago de Compostela in Spanje. Ik ben onder de indruk. Wat een onderneming, wat een plan. Weg met 'zwarte gat', op reis gaan met de benenwagen. Ik wandel een stukje met je mee roep ik. Vijf kilometer vind ik nog wel leuk ...... ik wandel liever.
We praten de tijd zo weg en nemen pas afscheid als we nog even een winkeltje met kleurige spulletjes hebben bekeken. Daar had ik nog een bijzondere ontmoeting.
We hebben het lange tijd gehad over wandelen en goeie wandelschoenen.......
Vroeger was dat toch heel simpel, je maakte ze van hout!
138/365
Neneh @ 10:13 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 16 mei, 2011
Om van te smullen
Op zo'n natte dag die heel gauw verveelt want regen is nu eenmaal nat en staat altijd in lijn met bewolking. Ik wil dat niet, ik wil licht, geef de gordijnen, die al weken half dicht hangen tegen de scherpe zon, nu een zwieper en zorg dat ik meer licht in de kamer krijg. Ik stap op de fiets en laat mijn haren nat regenen, het geeft wel mooie krullen maar verder is er niks aan. De afspraak met de tandarts is minder zonnig dan de weken ervoor maar hij maakt zijn werk netjes af en voorlopig ben ik er vaak genoeg geweest. Het regent nog steeds als ik er klaar ben en weer op de fiets stap voor de boodschappen........ en daar kom ik ze tegen.
Ze maken mijn dag goed!
136/365
Neneh @ 08:32 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 15 mei, 2011
Wilde buitendag.......
135/365
Neneh @ 08:08 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 14 mei, 2011
Zo gaan de wieken, de wie-hie-ken
'Klein mannetje' zag in de verte de molen en zijn kleine armpjes gingen rondjes draaien.... 'Wil je naar de molen? Dan gaan we naar de molen, het is feest in de molen'.
Hij had al een ballon in de handen, want we hadden net een zak met 100 ballonnen gekocht in de HEMA. Ik had er al een paar uitgedeeld ook. Ik zag namelijk een gezin de schoenenwinkel binnengaan waar ik ook zijn moest. Een gezin 'uit de oude doos' om het maar zo te zeggen. De kinderen keurig in de kleren, geen overbodige luxe aan het lijf. Rustig en bedaard de winkel binnen stappen en alle kinderen gingen daarna keurig op de stoelen zitten wachten zodat vader en moeder schoenen uit konden zoeken. Keurig netjes..... ahum!
Mijn kleinzoon, die belhamel met die prachtige ogen waar iedereen van smelt, liep door de winkel, maakte een babbeltje met de verkoopster en ondertussen liep hij een ballon vol te kwijlen. 'Blazen' noemde hij dat. Ik vond het meer 'zeveren' Maar goed. Het schattige jongetje van het rustige gezin zei op een gegeven moment 'misschien kan ik de ballon wel opblazen'. Kleinzoon was echt niet van plan zijn soppige ballon uit handen te geven en anders had er anders heus een stokje voor gestoken.(een en al bacterie met kinderen :)) Ik haal de zak met 99 ballonnen onder uit de mand van de wandelwagen en vraag welke kleur ballon ze willen... even later zitten ze allemaal druk te blazen. Ik heb echt niet op de vader en moeder gelet, misschien waren ze wel tevreden. Ik was het in ieder geval wel. 'Klein mannetje' ook. Na alle boodschapjes op de Hoofdstraat was het dus tijd voor de Molen.
Als je onder de molen staat lijkt hij nog groter. We stapten naar binnen...... 'goedemorgen, wil je een pannenkoek'
De molenaar was pannenkoeken aan het bakken. Maar nee, 'klein mannetje' hoefde geen pannenkoek, geen koek, helemaal niks. 'Hoor je dat?' zei hij en wees omhoog. De molen, de wieken, het malen van het meel. De molenaar nam hem mee naar het gedeelte waar het meel gezeefd wordt. Daar hingen de prachtigste spinnenwebben 'kriebelen' zei 'klein mannetje' en zijn kleine mollige vingertjes gingen kriebelend door de lucht. 'Kriebelen'
Ik mocht ook naar boven, vertelde de molenaar maar dat leek mij geen goed plan. Niet met kleinzoon op de arm, niet naar boven waar overal dingen staan, touwen hangen en gaten in de vloer zijn....
'Ik kom vanmiddag wel terug, met mijn camera'. Zo gezegd, zo gedaan. Ik ben er lange tijd geweest, heb veel foto's gemaakt en heb alle hoeken en gaten gezien. Zo dichtbij woon ik er en nu heb ik voor het eerst echt kennis gemaakt met de molen om de hoek.
Oh ja, en mooie foto's wil de molenaar graag ontvangen... 'niet zo bescheiden zijn'
ahum... ik denk er nog eens over na.
134/365
Neneh @ 09:02 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 13 mei, 2011
Van die favorieten in mijn Twitterlijstje
Zezunja
Jullie hebben altijd overal een mening over.
JacPThijsse Jacobus P Thijsse
“@Neneh: #Bleker!!! Pas op! Nederland kent geen 'natuur' Nederland is aangeharkt, platgemaaid, verprikkeldraad, ingepolderd, platgeslagen”
JannyvanderLaan
Er zullen veel mensen in en uit je leven wandelen, maar alleen echte vrienden laten voetafdrukken achter in je hart. #quote
dy9ee8
Wie zuiver en stil is, kan overal orde op zaken stellen (Lao Tse).
Kloptwel
Volwassenen hebben een horloge, kinderen de tijd.
crealisatie
"Hoe oud zou je zijn, als je niet wist hoe oud je was?" - Robert Gordon
RobDoeve
'Wat sta jij te zweten!' 'Ja, ik ben allemaal dingen over het weekend heen aan het tillen.'
LachendeMaan
het is niet slecht als je buiten de paden wandelen wilt....je bent dan bedoeld om nieuwe te maken...
BiancaSchreuder
Je toekomst is niet te voorspellen. Je heb het zelf in de hand.
Neneh @ 10:25 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
in 120 woorden
Vanmorgen had ik een confrontatie met mezelf. Ik kan het dus nog steeds, me opwinden over mijn huisarts. En weer zei iemand tegen mij ‘ je kunt een andere huisarts zoeken’ of nemen, dat is me om het even. Ik kan het allemaal, maar wat schiet ik ermee op. Want, wees eerlijk, ik kan wel een andere huisarts zoeken, wat is de garantie op een goede huisarts? Daar blijft iedereen het antwoord schuldig. Het is een beleving. Niemand komt er graag, liever nooit dan ooit maar toch zit je af en toe in de wachtkamer. Wat ik ga doen? Een goed gesprek voeren. Eentje waarbij mijn bloeddruk niet gelijk verraadt dat het daar over gaat! Want dat is mijn probleem.
Neneh @ 07:22 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 12 mei, 2011
Duwen Oma, duwen
Dagje 'Oma's kleine mannetje', niets is er leuker als het mooi weer en hij gezond is. Want de laatste tijd was het nogal eens narigheid in zijn lijfje. Maar hij overwint de ziektes en wordt weer super vrolijk en nog ondernemender. In de gaten houden, van links naar rechts en voor naar achter en terug. Geen minuut uit het oog verliezen! Een fijne taak...
oh ja......en 'duwen Oma, duwen. Nog een keer'
Neneh @ 10:49 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 11 mei, 2011
Maar dan heb je ook wat........
131/365
Neneh @ 09:46 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 10 mei, 2011
Zonder ramen gaat het vast beter.....
Ineens een klap en ik kijk verschrikt omhoog. Het is een harde knal en in de stilte die er heerst is het een vreemd geluid. Ik kijk naar buiten en zie een vogeltje vliegen, vallen, vliegen..... het wil de boom halen maar valt ineens naar beneden. Ik sta snel op om te zien waar het vogeltje blijft. Bij de buren hebben ze poezen.... geen grapjes nu! De vogel ligt op de grond, wil staan maar valt om. 'Hè bah'
Snel ga ik naar buiten en pak het vogeltje in mijn handen. Het bekje staat wijd open en de oogjes draaien wild in het rond. 'Niet doodgaan, zeg ik, niet doodgaan want er is nog veel te beleven.' Zo sneu is het wel als een vogeltje net uit het nest gelijk....... ja, zo ging het vorig jaar. Toen was het een jong vogeltje. Volgens mij heb ik nu een van de ouders te pakken. Ik hoop maar dat het vogeltje het redt. Ik loop naar binnen en gelijk weer naar buiten. Daar, in het vogelhuisje, kan het vogeltje bijkomen. Het wil nu wel weer op de pootjes staan. Het bekje gaat weer dicht en de oogjes kijken angstig in het rond. Ik spreek nog wat lieve woordjes en spreek af dat ik regelmatig kom kijken 'Niet doodgaan!'
Een uurtje later is het vogeltje weg..... gevlogen
130/365
Neneh @ 10:55 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 9 mei, 2011
Denken in het kleine.......
drup drup drup...... HET REGENT!
129/365
Neneh @ 09:27 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 8 mei, 2011
Zo'n dag als moederdag, zo'n dag was het vandaag
Zo'n dag, moederdag, vind ik altijd een beetje een ingewikkelde dag. Zo een dag waarvan ik denk 'wat nou moederdag'. Maar als ik een hartje op mijn scherm bij de pc vind waar 'Ik vind je liehief! Elke dag' dan is het wel goed. Als de langslaper thuis, hij is inmiddels iedereen voorbij met zijn lange benen, eindelijk uit bed komt en mij een hand geeft met een paar zoenen er achteraan.... als dan oudste zoon met zijn gevolg om de hoek komt kijken en er ineens een paar kleine armpjes om mij heen geslagen worden, als het kleinste kereltje een klein cadeautje op mijn schoot legt en als ik later lees 'mama, je bent een frikkin rockstar!! Ik mis je!' Ja, dan is moederdag wel ok. Dan wil ik wel een feestje bouwen.
Zonder jullie geen moederdag! Snap je dat? ik wel.......
128/365
Neneh @ 09:43 pm
nou zeg al
5 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 6 mei, 2011
Geen visdag....
Meivakantie vieren in Drenthe dat wordt best veel gedaan. Ik denk er nooit over na, ik woon in Drenthe dus ik hoef daar ook niet op vakantie. Alhoewel, als ik er niet zou wonen zou ik er misschien toch vakantie vieren. Het is er zo mooi
*grijns*
Maar goed, er zijn dus genoeg mensen op vakantie hier en die komen maar wat graag naar het BC Dwingelderveld. De laatste dag van de vakantie, de vrijdag, was traditioneel visdag bij het BC. Alleen, nu even niet. Rust in het ven na alle ellende van een tijdje geleden. In verband met ranavirus geen visdag.
Van 'wat jammer' tot 'wat stom'.
Het zal, ik heb er echt weinig boodschap aan. We bieden wel een andere activiteit aan en die is ook leuk. Misschien nog wel leuker dan een tijdje met een schepnet rondlopen. Vandaag was het 'Natuur in een zakje' maken.
Met verf en een stempel en een strijkbout aan de slag. Om vervolgens met een gids boodschappen te gaan doen in de natuur. Een zakje vullen met kleuren en geuren. En ondertussen van alles opsteken over die zelfde natuur. Want als een gids eenmaal aan het vertellen is geslagen .... kom er dan maar weer eens van af.
Het was niet druk, het is 'wisseldag' op de vrijdag en dan gaan er toch al heel veel gezinnen weer naar huis. Op die manier was er heel veel tijd voor heel veel verhalen. Een mooi zakje maken, het vullen met geuren en kleuren en vervolgens ook nog een zak vol verhalen meenemen. Waar krijg je dat nog.
126/365
Neneh @ 10:06 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 5 mei, 2011
Dag van fietsen in vrijheid!
En druk dat het was op het fietspad. Iedereen dacht er net zo over als ik deed, al had ik meer een doel dan de meeste anderen. Die stapten af en gingen in de hei hangen of paddenstoelen lezen (dat is dan een richtingsaanwijzer, het is maar dat u het weet) Het was echt een dag fietsen in vrijheid of meedoen met een activiteit bij het bezoekerscentrum in het Dwingelderveld. Wolvilten doet het goed. Geen moment rust voor de vrijwilligers daar.
Ik ging na een stop aan mijn dagopdracht beginnen. Niet dat ik maar het vermoeden had dat het allemaal zou lukken, maar vooruit met de geit. Op de fiets en dan aan de hand van cryptische omschrijvingen een letterbox vinden. Het is een controle die ieder jaar gedaan wordt. Ik heb dat nog nooit gedaan dus het wordt wel eens tijd. 'Als ik het kan vinden, dan kan iedereen het vinden', roep ik. Ik ken mezelf. Ik ben een clown als het om zoiets gaat. Coördinaten en GPS.... waar is het noorden ... grote grijns. Ik ga het doen. Inmiddels heb ik de meeste gevonden. Vier moeten er nog..... ik vrees met grote vreze. Nou ja, het duurt nog even voor de grote vakantiestroom op gang komt. Voor die tijd heb ik het vast wel gevonden. *kijkt vertwijfeld omhoog* *zit met handen in het haar*
'Nee, het komt goed! Uiteindelijk heb ik echt alles gecheckt.'
De foto van de dag, kinderhanden nemen wol onderhanden. Wolvilten, mooie dingen maken van mooie wol. Het ziet er altijd zo leuk uit.
Onderweg zag ik zwart bevroren blaadjes aan de bomen, een lepelaar hoog in de lucht, een zanglijster aan mijn voeten. 'Oh een bankje' Maar op dat bankje zat ik. Dus fietsen ze door. Ik zag schaapjes, honderden fietsers, paard en wagen. Watersproeiers in weilanden en tuinen. IJsjes om van te smullen.
Ik zag een mannetje met een schoffel, heel oud. Hij moest zich vast houden aan de lantaarnpaal toen hij aan het schoffelen was. Anders zou hij omvallen, geschoffeld moest er worden. Alles wat er aan het groeien was werd ....
Ik zag dat het droog was. Code rood droog. Dat is wel heel erg droog....
Misschien moet er toch maar eens een weekje regen vallen. Of een dag om mee te beginnen....
125/365
Neneh @ 10:19 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 4 mei, 2011
Het gedicht - 4 mei - de Dam - Amsterdam
Het gedicht
Trots
Een man, daar in mijn kamer,
ik zie hem, maar toch niet.
Hij zit daar maar te staren,
zonder dat iemand hem ziet.
Een man daar in mijn kamer,
ik ken hem, maar toch niet.
Ik vraag het aan mijn moeder,
maar mijn moeder ziet hem niet.
Bij mijn opa staat een foto,
in een lijstje op de kast.
Als ik hem vraag:“Wie zijn dat?”
dan antwoordt hij verrast;
“Die daar, dat is mijn vader.
Hij was jong en onbevreesd.
Hij is ooit een soldaat
in ons leger geweest. “
Een man, daar in mijn kamer,
Ik zie hem, maar toch niet.
Zachtjes snikkend huilt hij tranen,
Maar van trots, niet van verdriet…
Esmee Hendriks
Hoe ze het deed en sprak. Ze deed het geweldig mooi.
Neneh @ 08:06 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Ook vandaag terwijl u hier staat.....
In dit bos
op deze plek
schoot de bezetter
5 Hoogeveners dood
op 1 augustus 1943
Jonkheer de Jonge
Notaris Mulder
en Adriaan Baas
op 3 augustus 1943
Levie en Manus van der Wijk
Ook vandaag
terwijl u hier staat
en dit leest
wordt elders iemand
verkracht
gemarteld
vermoord
Omdat hij zich verzet
Omdat ze een vrouw is
of vanwege
de kleur van huid of hart
124/365
Neneh @ 11:09 am
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 3 mei, 2011
Ik weet wat we moeten doen.....
"Ik weet wat we moeten doen."
Kikker en Pad liepen nu samen
naar de winkel.
Ze kochten ieder een ijsje.
Toen gingen ze zitten
in de schaduw van een grote boom.
En ze likten hun
nieuwe chocolade-ijsjes
lekker op.
of is het toch een prins?
123/365
Neneh @ 11:00 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 2 mei, 2011
Zoiets kruipt dus uit het velletje..
Bruine Korenbout
Neneh @ 10:24 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Van rover naar prachtige Libelle
Gisteren zag ik heel veel Libellen daarom moest ik vandaag eens op onderzoek of ik ergens een leeg velletje kon vinden in het riet. Dat lukte. Ik dacht eerst dat het nog moest gebeuren, maar nee, het velletje was al leeg
122/365
Neneh @ 10:06 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
