173/365

Het gaat over fotografie, over wanneer een kiek kunst is en wanneer is kunst van een kiek. Het gaat over kijken en vastleggen en beleven en emotie. Want wie kan mij vertellen wanneer een foto geslaagd is. Wanneer is het een foto van formaat. Is dan iedereen tevreden? Of juist alleen de maker. Ik merk aan mijn eigen 'werk' in de fotografie dat ik

1. niet snel tevreden ben
2. mijn foto's meestal bewerkt moeten worden omdat ik dat leuk vind.
3. een foto maak in mijn 'beleving'.
4. al zo anders fotografeer dan een aantal jaar geleden
5. het heel leuk vind om te doen.
6. er meer tijd voor vrij moet maken.
7. hoef niet perse een 'technisch correcte' foto te maken
8. graag 'kritiek' krijg waar ik iets mee kan. (en dan niet, ik vind het niet mooi kritiek want een foto beleven is zo persoonlijk)
9. het liefste buiten fotografeer
10. dit jaar echt iets ga doen met mijn foto's (opdracht aan mezelf)

En ik ben nu dus het hele jaar al bezig met iedere dag een foto, zit inmiddels net als jullie bijna op de helft van dat dit jaar en ik merk dat het heus niet altijd lukt een 'geweldige' foto te maken. Wat schrijf ik, het lukt zelden om een 'geweldige' foto te maken. Maar uiteindelijk ben ik er achter. Iedere foto is de weg naar een nieuwe die beter, mooier, scherper, duidelijker, mooier kan. Daarom ga ik door met fotografie. Omdat het zo leuk is om te doen.