« Lavendel, puur natuur | Main | Hoeveel soorten Heide zijn er dan in het Dwingelderveld? »
vrijdag 17 juni, 2011
'Ik krijg een sprankje hoop', zei ze
Als ik op de fiets zit voor een opwarm rondje zie ik haar aankomen. Ze kijkt eens goed en 'hoi, zeg ik, ik ben het wel'. Ik heb mijn steeds langer wordende haar met een knip omhoog gedaan, het haar plakt al zo snel in mijn nek. We zien elkaar niet zo vaak maar komen elkaar af en toe tegen. Ik weet niet eens haar naam en zij weet die van mij niet. Maar we hebben een klik en wat we van elkaar weten is toch al heel veel. Ze heeft al een gedeelte van haar hart gelucht en ik luister wel. Da's ook wel lekker fietsen of cross-trainen. Praat maar, ik luister wel en als ik iets te melden heb dan komt het wel. Zij praat, over haar werk, haar niet fijne huwelijk. Geen klagen, daar is ze het type niet voor. Er is maar een ding waar ze over klaagt en dat is haar buik. 'Ik haat die buik', zegt ze dan. Ze wil er vanaf en heeft er alles voor over als die buik maar weggaat. Er volgt vaak een diepe zucht en vandaag draaide ze met haar ogen om het goed duidelijk te maken. Het valt niet mee....
Nu heb ik een totaal ander schema van sporten na de vakantie dus ik laat haar even gaan. 'Tot straks' zeg ik.
Ik doe mijn rondje BBB en kom weer terug op het moment dat zij op de loopband staat. Ik stap er ook op en zet alles in de goeie stand. We krijgen het over het weer, over mijn 'werk' en wat ik zoal doe in de natuur. 'Dat zou mijn zoon leuk vinden' zegt ze. 'Hoezo? Houdt hij van de natuur?'
'Ja, heel erg veel. Hij weet er erg veel over te vertellen. Ik verbaas me er over zoveel hij daarvan weet.'
Maar gelijk komt er iets achteraan, waar ik toch wel van schrik, als ik vraag hoe oud hij is.
'28 jaar, hij zit thuis, heeft een wajong uitkering.' Ze wil het uitleggen maar ik stop haar. Ik ken het. Alleen, een jongeman, 28 jaar, zit thuis omdat er teveel is gebeurd in zijn leven. Hij zit al thuis vanaf zijn 16de. Hij is zo gekwetst in het leven dat hij geen vertrouwen meer heeft in de wereld.
Wanneer ben jij in de natuur? Op vaste tijden. Helaas, dat ben ik niet. Ja, in de zomervakantie wel maar nu niet. 'Hij zou eens met me mee moeten, de natuur is goed voor ieder mens.' Ze is het met me eens maar het moet toevallig gebeuren... 'als ik het ga regelen dan lukt het toch niet', zegt ze. Ons gesprek wordt serieuzer, gaat over kinderen waar je zoveel zorgen mee kunt hebben.
Ineens zegt ze 'nu ik jou zo hoor praten zie ik weer een lichtje, krijg ik een sprankje hoop dat het toch nog eens goed kan komen.'
We zijn het allebei eens dat wij daar niet veel aan kunnen doen. Dat het kind, of ze nu 16 of 28 zijn het zelf moet doen. Ze moeten zelf de draad van het leven oppakken.......
Hij heeft geen enkele opleiding afgemaakt. Hij is gekwetst tot op het bot, ging naar school, kwam anderhalf uur later naar huis en is nooit meer naar school geweest....
'Schreeuwende mannen' zei ze.
Hij kan niet tegen schreeuwende mannen....
En ieder uur komt er in het nieuws weer al die rotberoerde zaken rondom het kinderdagverblijf van Amsterdam aan de orde. En ieder uur word ik er misselijk van en dan............. 'Hij kan niet tegen schreeuwende mannen'
Wat vind ik het dan een ongelofelijke kut wereld. Waarom hebben volwassen mensen geen respect voor het kind. Een zo weerloos mens wat hoort op te groeien in een veilige wereld. Ik word er zo misselijk van.
Ik heb er vaker over geschreven, ik doe het nog een keer
Als een kind steeds de les wordt gelezen
wordt het een kritiekaster
Als een kind dikwijls wordt afgetroefd
wordt het een vechthaan
Als een kind bij herhaling in de hoek wordt gezet
krijgt het een schuldcomplex
Als een kind aanvaard wordt
leert het anderen aanvaarden
Als een kind aangespoord wordt
leer het creatief te zijn
Als een kind gewaardeerd wordt
leert het anderen waarderen
Als een kind recht mag ervaren
leert het rechtvaardig te zijn
Als een kind in zekerheid mag leven
leert het vertrouwen hebben
Als een kind nu en dan wordt geprezen
zal het in zijn eigen mogelijkheden geloven
Als een kind in liefde en vriendschap mag leven
zal het leren in de wereld veel liefde te ontdekken
Misschien, ooit, misschien mag het ooit een keer zo zijn.........
Neneh @ 17 juni 2011 22:29
Tweet
Ik las het gister.
geschreven door Aukje - 18 juni 2011 23:11Ik had gewild dat ik het niet had gelezen.