donderdag 30 juni, 2011
'Oma, ik ben blij'
Het was weer een dagje met een oranje randje. 'Klein mannetje' had er zin in. Hij kan zich zo heerlijk nestelen op de bank, bestelt wat te drinken, slaat z'n arm om zijn knuffels heen, wil graag Bumba kijken, trekt z'n schoenen uit en zingt mee... Hij is zo vreselijk gezellig.
Ineens zegt hij 'ik wil niet slapen' en gaat slapen, want hij is me zo moe. En op het moment dat hij wakker wordt en heel even zijn moeder ziet is het huilen en ineens 'ik ben klaar', veegt zijn tranen weg en lacht weer. Hij speelt met zijn oma en hij kan dat echt wel een uur of langer volhouden. Ik moet mezelf wel eens beschermen voor zijn spel.... 'apekop'
Dan zit hij aandachtig naar het spel van zijn grote broer te kijken en zegt 'Oma, ik ben blij.' 'Ben jij blij jongen', vraag ik. En hij knikt zo hard en lacht erbij....... het is een pracht ventje.
Natuurlijk moeten we even naar de markt om aardbeien te halen en natuurlijk wil hij stukken 'zelf lopen'. Dan ziet hij blaadjes en bij ieder blaadje staat hij stil. Of hij wil met zijn handjes in het water van de cascade, over randjes lopen, zich verstoppen in de paskamers en op de olifant zitten.
'Grote mensen' moeten wel naar hem kijken en om hem lachen, soms is er iemand die zegt 'wat heerlijk als je het nog zo aan de tijd hebt'.
En dat heb ik op zo'n dag, samen met 'klein mannetje' heb ik zeeën van tijd.
180/365
Neneh @ 10:39 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 29 juni, 2011
Gevalletje stormschade.....
Nederland op tilt, de buienradar op tilt, de NS op tilt. Wie er ook verantwoordelijk voor is, dat er een hele dag gewacht wordt op noodweer, die mag van mij echt even met vakantie. Even uitrusten na het verzinnen van dit bericht. Dat het uiteindelijk toch hier en daar een noodweer wordt, als de dag om is, maakt niet uit. Het bericht veroorzaakt wel dat voor het grootste deel van de dag Nederland aan het afwachten is. Er komt noodweer, de NS maakt een plan en stuurt een email rond en vervolgens is er 'rep en roer'
Het drupt van mijn hoofd, zo'n dag. Niet vanwege de regen maar vanwege de verpletterende warmte. Die is gewoon niet te harden en 'het moet wel slecht aflopen met die warmte' dat heb ik toch vroeger al geleerd. Toen eindigde hitte ook in een enorme stortbui. Met onweer en regen en windstoten....
Maar nee, in 2011 hebben we mensjes die ervoor zorgen dat er 'rep en roer' komt. En heus, ik zal niet zeggen dat het 'een storm in een glas water is' want ik ken de verwoestende kracht maar al te goed. Maar dat voorspellen, het weer voorspellen........ nah, ik weet het niet hoor, vroeger dacht men het te kunnen, maar heel veel techniek en jaren later, kunnen ze het nog niet echt.
Zelfs in mijn tuin was stormschade.... alhoewel ik mijn beagle Micka ook de schuld kan geven. Die keek namelijk erg benauwd toen het rinkelde en ik kwam kijken....
179/365
Neneh @ 10:05 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 28 juni, 2011
een paadje.... een wegje in het koren
Maria schrijft 'een weggetje in het koren' van W.G.van der Hulst. En dan komt het altijd goed. Het was ook iets wat bij mij opkwam toen ik gistermiddag in de hitte het weggetje opliep. Ik moest aan vroeger denken. Aan korenbloemen blauw, aan graan wat aan het rijpen was. Aan al die vlinders en bijtjes die rondom je hoofd zoemen als je zo op een weggetje loopt. Ik moest denken aan mijn klompjes en mijn jurkjes. 'Had jij vroeger ook pasfoto's' vroeg een meisje mij afgelopen week. Ik zei 'ja', want dat had ik zeker. 'Was jij ook een schatje', vroeg ze. Ze doelde op haar eigen foto en ik zag echt een schatje van een jaar of 4. 'Ja, zei ik, ik was ook een schatje. En ik moest denken aan vroeger, toen ik in de zomers 1000 bloemen plukte, korenbloemen blauw en andere soorten. De passen in het plaatje wat ik gisteren maakte. Het maakte me blij. En W.G. van der Hulst had al een titel bedacht.... zo wist ook Maria.
178/365
Neneh @ 09:07 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 27 juni, 2011
Kunstwerken in de hoek...
In april had ik als foto van de dag een foto van een nestje in een fietsenhok. Een nestje van een winterkoninkje. Inmiddels uitgevlogen en zo het lijkt ook voor even vertrokken want ik bespeur geen winterkoninkjes meer. Naast het haastig in elkaar geplakte nestje van het winterkoninkje is een nieuw nestje gebouwd. De zwaluw heeft een beetje gekeken naar het winterkoninkje want echt het lijkt op 'een beetje van dit en een beetje van dat'. Alle nesten die onder de dakrand zitten zijn keurig van kloddertjes leem/modder gemaakt maar dit nestje dit is versierd met strootjes. Net als dat van de winterkoning. Wat ik dan wel grappig vind want vogels zijn net mensen, ze bouwen graag bij elkaar in de buurt.. en kijken bij elkaar hoe het anders kan..
177/365
Neneh @ 09:42 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 26 juni, 2011
Als je om je heen kijkt..
Zie je alles blauw.
Bij dochter waren wij, fietsen mee en een lekker hapje voor dochter. Als we binnenkomen kleuren we gelijk blauw. Alles is blauw. Het is haar kleur, haar tafeltje, haar lamp, haar handdoeken, haar bekers, haar bed........ en soms haar knie! Blauw!
En dan is blauw leuk. Dan zie ik blauwe bloemen.... in de Kennemerduinen. Want daar hebben wij vandaag voor het eerst gefietst. Dan ben ik blij dat ik in Drenthe woon... wat een rust. En het is er minder blauw. We spreken hier over paarse pracht. Heidevelden, bedoel ik.
Onze neuzen zijn vandaag rood gekleurd! Net als de schouders.......
Je moet soms eens afwijken van je lievelingskleur. Toevallig is rood mijn kleur dus het komt weer helemaal goed!
176/365
Neneh @ 08:37 am
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 25 juni, 2011
Geen zomer, geen applaus!
Misschien was het wel droog, het voelde niet als zo. Misschien is het wel zomer, het voelde niet als zo. Misschien, misschien wordt het morgen beter, nu voelt het nog steeds niet zo. En ja, als het maandag dertig graden worden dan liggen deze blaadjes op de grond te verdrogen en roep ik dat ik dit ook niet bedoel met 'zomer'. Dat het dan wel voelt als zomer maar zeker niet werkbaar is. Ik schrijf dus zomaar een heel verhaal over een zomer die er nog niet is maar wel komt en weer net zo snel verdwijnt. Net als een klaproos die vandaag echt niet kon klappen. Het was meer plakken en de bijen die zo af en toe op de kleur afkwamen konden al geen ingang vinden.
Nee, geen zomer! Geen applaus...
oh ja, en de houtkachel brand! Ik ben wel klaar met die koude voeten
175/365
Neneh @ 10:07 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 24 juni, 2011
Kan de was buiten, moet de was binnen..
Het is van dat weer dat je niet weet wat je aan moet doen en dat je niet weet wat je mee moet nemen als je naar buiten gaat. En dat je niet kunt verzinnen of de was nu wel of niet buiten kan drogen. Of de plantjes nu wel of niet water moeten.. .. nee, dat laatste kun je schrappen. De bakken zijn vol, de vijver ook en de regenton stroomt over. Hoezo droogte. Maar goed, ik zie het allemaal aan, hang de was op, ren snel naar buiten als het gaat regenen en ........... zie daar
'Blijven zitten, roep ik, even mijn camera halen!'
Een Icarus blauwtje en een klein koolwitje! Dwarrel, fladder....weg
174/365
Neneh @ 10:25 pm
nou zeg al
4 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 23 juni, 2011
van Kiek tot Kunst
Van Kiek tot Kunst is een avondvullend programma met Axel Wiewel als gastheer. En ik ben er bij! Eens kijken of Axel mij kan verrassen met een Kiek die Kunst is!
173/365
Het gaat over fotografie, over wanneer een kiek kunst is en wanneer is kunst van een kiek. Het gaat over kijken en vastleggen en beleven en emotie. Want wie kan mij vertellen wanneer een foto geslaagd is. Wanneer is het een foto van formaat. Is dan iedereen tevreden? Of juist alleen de maker. Ik merk aan mijn eigen 'werk' in de fotografie dat ik
1. niet snel tevreden ben
2. mijn foto's meestal bewerkt moeten worden omdat ik dat leuk vind.
3. een foto maak in mijn 'beleving'.
4. al zo anders fotografeer dan een aantal jaar geleden
5. het heel leuk vind om te doen.
6. er meer tijd voor vrij moet maken.
7. hoef niet perse een 'technisch correcte' foto te maken
8. graag 'kritiek' krijg waar ik iets mee kan. (en dan niet, ik vind het niet mooi kritiek want een foto beleven is zo persoonlijk)
9. het liefste buiten fotografeer
10. dit jaar echt iets ga doen met mijn foto's (opdracht aan mezelf)
En ik ben nu dus het hele jaar al bezig met iedere dag een foto, zit inmiddels net als jullie bijna op de helft van dat dit jaar en ik merk dat het heus niet altijd lukt een 'geweldige' foto te maken. Wat schrijf ik, het lukt zelden om een 'geweldige' foto te maken. Maar uiteindelijk ben ik er achter. Iedere foto is de weg naar een nieuwe die beter, mooier, scherper, duidelijker, mooier kan. Daarom ga ik door met fotografie. Omdat het zo leuk is om te doen.
Neneh @ 04:16 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 22 juni, 2011
Ik ken jou!
'Ik ken jou!', dat kwam er zo zelfverzekerd uit dat ik haast schrok van de stelligheid. Ik kijk het ventje aan en herken helemaal niets. Niet dat dit veel zegt want er zijn heel veel kinderen waar ik mee samenwerk en zij hebben doorgaans maar 1 gezicht te onthouden en ik 100. En ik kan rustig zeggen dat ik heel slecht ben in het onthouden van gezichten. Maar goed, doet er allemaal niet toe. Hij herkent mij en .... 'ja, ik ken jou ook!', riep een meisje.
Ik begin even aan mezelf te twijfelen. 'Wat heb ik gemist'
Ik stap net een klas binnen in een basisschool voor een voorbereidende les. Volgende week gaan deze kinderen met mij mee op excursie en nu wil ik vast iets vertellen en eventueel vragen beantwoorden. Die komen heus wel.
Ik kijk de twee kinderen aan en hoef al niets meer te vragen. Ze waren afgelopen zondag in de regen naar het Ridderspektakel geweest en toevallig was ik daar die dag aan het werk bij de jeugdactiviteiten. Die herkenning was dus helemaal duidelijk. Zij hadden, ondanks de nattigheid, ook een leuke dag gehad.
Ik begin aan de voorbereiding en dan tot maandag....
Neneh @ 10:07 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 20 juni, 2011
Cantaloupe.....
dessertmeloen met een heerlijk sappige en zoete smaak..... ik nam het maar als voorafje... zo vakantieachtig lekker
171/365
Neneh @ 10:38 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 19 juni, 2011
Blik op de weg
Waarom die titel? Welnu, ik heb me opgegeven om, als jonkvrouw verkleed, te gaan helpen op het landgoed Vennebroek waar een ridderspektakel plaats gaat vinden. Ik zit nog te denken over de datum ‘het regent altijd op 18 juni’, zoiets zit in mijn hoofd. Maar opgewekt als ik ben denk ik ‘ het zal toch niet, het kan toch ook eens lekker weer zijn. Beetje zomer. Het is al steeds zo lekker….’
Ja, kan toch!
Dus gaat op 19 juni de wekker om half 7, pikken we om kwart over 8 iemand op bij het station en rijden we naar Paterswolde.
Het regent.
Daaraan gekomen vinden alle medewerkers, vrijwilligers, studenten met maatschappelijke stage, ridders, semi-ridders, jonkvrouwen en boswachters elkaar. Ik kan met een gerust hart zeggen dat het een zooitje ongeregeld is en dat is echt geen woord teveel.
Het regent onophoudelijk.
Na de koffie zoekt iedereen in opgewekte stemming zijn of haar plaats waar het moet gebeuren. De ridders en jonkvrouwen bij het spektakel, wij in het koetshuis voor de natuurschilderijtjes en de middeleeuwse knopen, onder de afdakjes voor het bakken van de broodjes, bij de tipkar. Daar dus en het regent.
We wachten op de eerste gasten, ondertussen worden de studenten enthousiast van het knopen. Armbandje knopen, 200 meter rode draad. Ergens in de middag was die 200 meter draad op. Dat was een goed teken. We hadden het bij tijd en wijle druk. Maar het was af en toe.
Het regent nog steeds.
We buurten een beetje bij elkaar, broodjes bakken is in trek. Praatjes maken ook. Over het weer, de buienradar waar we ons suf op staren, over de kinderen die het wel naar hun zin hebben , over de weinige bezoekers die toch komen. We vinden ze stuk voor stuk dappere ridders!
En ja, ik kan er ook niks aan doen, het regent nog steeds.
Om ons en iedereen wat op te vrolijken komen er 2 ridders op paarden voorbij. Dat is nog eens stoer. Ze trekken zich niets aan van voetvolk. Ook niet van fotografen of middeleeuwseknopenleggers. Ze roepen ‘Blik op de weg’ als ze er langs willen. En dan moet ik lachen….. zelfs in de middeleeuwen hadden ze daar al last van.
Het is ondanks, nou ja, het is gewoon leuk. En als het volgend jaar niet op 18 en 19 juni is, want dan regent het altijd, dan doe ik weer mee.....
Neneh @ 10:24 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 18 juni, 2011
Junistorm
Ik heb de foto veel lichter gemaakt dan het in werkelijkheid was. Het was donker in de lucht en de wind wakkerde aan. Jammer dat er geen geluid bij de foto zit. Net zoals ik wel verzucht 'jammer dat er geen geur bij een foto zit'. Nu moet je het doen met een bewerkte foto die een sfeertje neer wil zetten. Dat het juni is, omdat het volop groen is en de heide nog niet bloeit. En dat het nog niet regent maar wel al uren dreigt. Zo'n foto. U moet het er maar bij verzinnen. Ik doe het niet voor u.
169/365
Neneh @ 08:37 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
Hoeveel soorten Heide zijn er dan in het Dwingelderveld?
‘Van mij mogen ze nu wel komen’, ik kijk nog eens op de klok en naar de voordeur. Het duurt toch nog even voor ik iemand zie komen. Een ventje van een jaar of 10 komt eens even informeren of hij ‘hier’ goed is. Dat is hij. Ik vang ze op, schud een paar handen en vertel dat we eerst maar eens even laarzen aan gaan doen want het is niet helemaal droog op het veld. Niet dat er water staat, er is regen gevallen.
Papa’s die er bij zijn willen toch eerst nog koffie. Koffie en papa's en een 'kinder'excursie ‘We nemen het mee, loop maar vast.’
We gaan bij de achterdeur naar buiten en wandelen zo het veld in. Ineens komen er een stel pinken aanrennen. Jonge koeien die alle eigenschappen van een volwassen koe hebben. Nieuwsgierig, dat zijn ze.
‘Nee, wij zijn niet bang.’
Toch komen er een paar kinderen dicht bij mij lopen…. ‘ze zijn banger voor ons dan wij voor hen, hé?’
‘Ze zijn niet bang, ze zijn nieuwsgierig en niet zo’n klein beetje ook.’ Dat blijkt ook wel want ze lopen achter ons aan, het hele veld door tot we weer door een hek kunnen. Ze blijven achter en hebben het nakijken. Nu kunnen we ons richten op iets nieuws. Het komt snel voorbij fladderen ondanks de regen, de wind en de niet te hoge temperaturen. De Sint Jacobsvlinder. Die zet z’n eitjes af op de waardplant Jakobskruiskruid. Een plant waar een boer niet blij mee is maar de Jacobsvlinder wel. Ze zien een vlinder die al een aardig aantal vlieguren achter de rug heeft. De kleur vervaagt. De kinderen ontdekken de rupsen die bij de vlinder horen. De zebrarupsen. Ze eten hun buikjes rond, laten zich vallen om als pop in een losse cocoon te overwinteren. Gewoon op de grond.
We lopen door, zien een haas en hebben het over teken.
‘Wie loopt daar? Daar loopt een man, wie is dat?’
‘De herder, de schaapherder.’
Het is heel grappig om de reacties te horen op een man die ineens opduikt op de heide. Op kinderhoogte is er geen schaap te zien. Ik zie pluizebolletjes boven de heide uitpiepen maar zij zien nog niets. We komen steeds dichterbij, stappen van het gras de heide op. Die structuur zorgt weer voor vragen en de vragen over de herder volgen. ‘Vraag maar aan de herder, zeg ik, hij weet het veel beter dan ik. En dan staan ze oog in oog met de herder, de honden en de schapen. De kinderen vinden het geweldig. De papa’s ook. Het is ook zo leuk om daar midden op de heide tussen te staan. Alle vragen krijgen een antwoord.
‘Ga je wel eens languit in de hei liggen’, wil ik weten. Het lijkt me dat een herder toch eens een heerlijk uiltje gaan knappen als de honden op de schapen passen. Maar nee, zo werkt het niet.
Mario en Luigi spreken ook tot de verbeelding. Het zijn de twee rammen in de kudde van verder alleen maar ooien en lammeren, ze mogen mee de hei op. Heel serieus wordt dat besproken. Ik ken toch echt een andere Mario en Luigi ….
We wandelen verder. Maken kennis met de jeneverbes, de potstal, de zwaluwen en uiteindelijk kennen ze allemaal de 4 soorten heide die het Dwingelderveld rijk is. Bij het insectenhotel blijf ik staan want daar is zoveel leuks over te vertellen. De allerjongsten haken af maar de rest vindt het echt heel leuk. Om af te sluiten met een schepnetje en een waterbakje waarin je de schatten uit het ven kan doen is een schot in de roos. Het maakt de excursie af en er is er maar eentje ernstig ontevreden. Zelfs de papa’s weten er geen raad mee….. of had hij toch nog langer met het schepnetje willen spelen.
Als ik binnenkom roep ik: ‘Wat hebben wij toch een geluk gehad met de excursie, geen druppel regen op ons pad’.
Neneh @ 08:36 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 17 juni, 2011
'Ik krijg een sprankje hoop', zei ze
Als ik op de fiets zit voor een opwarm rondje zie ik haar aankomen. Ze kijkt eens goed en 'hoi, zeg ik, ik ben het wel'. Ik heb mijn steeds langer wordende haar met een knip omhoog gedaan, het haar plakt al zo snel in mijn nek. We zien elkaar niet zo vaak maar komen elkaar af en toe tegen. Ik weet niet eens haar naam en zij weet die van mij niet. Maar we hebben een klik en wat we van elkaar weten is toch al heel veel. Ze heeft al een gedeelte van haar hart gelucht en ik luister wel. Da's ook wel lekker fietsen of cross-trainen. Praat maar, ik luister wel en als ik iets te melden heb dan komt het wel. Zij praat, over haar werk, haar niet fijne huwelijk. Geen klagen, daar is ze het type niet voor. Er is maar een ding waar ze over klaagt en dat is haar buik. 'Ik haat die buik', zegt ze dan. Ze wil er vanaf en heeft er alles voor over als die buik maar weggaat. Er volgt vaak een diepe zucht en vandaag draaide ze met haar ogen om het goed duidelijk te maken. Het valt niet mee....
Nu heb ik een totaal ander schema van sporten na de vakantie dus ik laat haar even gaan. 'Tot straks' zeg ik.
Ik doe mijn rondje BBB en kom weer terug op het moment dat zij op de loopband staat. Ik stap er ook op en zet alles in de goeie stand. We krijgen het over het weer, over mijn 'werk' en wat ik zoal doe in de natuur. 'Dat zou mijn zoon leuk vinden' zegt ze. 'Hoezo? Houdt hij van de natuur?'
'Ja, heel erg veel. Hij weet er erg veel over te vertellen. Ik verbaas me er over zoveel hij daarvan weet.'
Maar gelijk komt er iets achteraan, waar ik toch wel van schrik, als ik vraag hoe oud hij is.
'28 jaar, hij zit thuis, heeft een wajong uitkering.' Ze wil het uitleggen maar ik stop haar. Ik ken het. Alleen, een jongeman, 28 jaar, zit thuis omdat er teveel is gebeurd in zijn leven. Hij zit al thuis vanaf zijn 16de. Hij is zo gekwetst in het leven dat hij geen vertrouwen meer heeft in de wereld.
Wanneer ben jij in de natuur? Op vaste tijden. Helaas, dat ben ik niet. Ja, in de zomervakantie wel maar nu niet. 'Hij zou eens met me mee moeten, de natuur is goed voor ieder mens.' Ze is het met me eens maar het moet toevallig gebeuren... 'als ik het ga regelen dan lukt het toch niet', zegt ze. Ons gesprek wordt serieuzer, gaat over kinderen waar je zoveel zorgen mee kunt hebben.
Ineens zegt ze 'nu ik jou zo hoor praten zie ik weer een lichtje, krijg ik een sprankje hoop dat het toch nog eens goed kan komen.'
We zijn het allebei eens dat wij daar niet veel aan kunnen doen. Dat het kind, of ze nu 16 of 28 zijn het zelf moet doen. Ze moeten zelf de draad van het leven oppakken.......
Hij heeft geen enkele opleiding afgemaakt. Hij is gekwetst tot op het bot, ging naar school, kwam anderhalf uur later naar huis en is nooit meer naar school geweest....
'Schreeuwende mannen' zei ze.
Hij kan niet tegen schreeuwende mannen....
En ieder uur komt er in het nieuws weer al die rotberoerde zaken rondom het kinderdagverblijf van Amsterdam aan de orde. En ieder uur word ik er misselijk van en dan............. 'Hij kan niet tegen schreeuwende mannen'
Wat vind ik het dan een ongelofelijke kut wereld. Waarom hebben volwassen mensen geen respect voor het kind. Een zo weerloos mens wat hoort op te groeien in een veilige wereld. Ik word er zo misselijk van.
Ik heb er vaker over geschreven, ik doe het nog een keer
Als een kind steeds de les wordt gelezen
wordt het een kritiekaster
Als een kind dikwijls wordt afgetroefd
wordt het een vechthaan
Als een kind bij herhaling in de hoek wordt gezet
krijgt het een schuldcomplex
Als een kind aanvaard wordt
leert het anderen aanvaarden
Als een kind aangespoord wordt
leer het creatief te zijn
Als een kind gewaardeerd wordt
leert het anderen waarderen
Als een kind recht mag ervaren
leert het rechtvaardig te zijn
Als een kind in zekerheid mag leven
leert het vertrouwen hebben
Als een kind nu en dan wordt geprezen
zal het in zijn eigen mogelijkheden geloven
Als een kind in liefde en vriendschap mag leven
zal het leren in de wereld veel liefde te ontdekken
Misschien, ooit, misschien mag het ooit een keer zo zijn.........
Neneh @ 10:29 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 16 juni, 2011
16 juni!
Knip stukjes uit kranten en tijdschriften waarvan je weet dat iemand er in geïnteresseerd is. Stuur ze naar diegene. Niet per mail, maar in een envelop net als vroeger.
Staat op mijn 365 dagen kalender!
Ik kwam een recept tegen vandaag. Dat ga ik opsturen en daarbij nodig ik mezelf gelijk uit om het te komen proeven!
Maak ik nu een foto van. Van het recept!
Poffertjes met gebakken kaneelappeltjesssssss
167/365
Neneh @ 09:46 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
woensdag 15 juni, 2011
Het knalt eruit.... in de tuin dan
'Oh, riep ze, Klaprozen, het zijn mijn favoriete bloemen, klaprozen.' En om haar woorden kracht bij te zetten maakte ze haar ogen zo groot al theeschoteltjes. 'Ik vind ze zo mooi!' 'De mooiste'
Maar daar heb ik ook wel last van...... dat ik ze ook mooi vind.
165/365
Neneh @ 11:21 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 14 juni, 2011
Volg route 61
'Kom over een half jaar maar weer', dat was een half jaar geleden en vandaag volg ik alweer route 61. Het lijkt haast vertrouwd, de trap op, naar rechts en bijna aan het einde van de gang is het bord. 61, cardiologie.
En daar zit ik dan, 'gaat u maar links zitten' zei de assistente. Ik doe dat, pak mijn telefoon, doe een spelletje, maak een foto, volg het gesprek wat verderop gevoerd wordt. Het gaat over het weghalen van zwaluwnestjes, 'Ze poepen alles onder', over roofvogels, schrikken van een uil en een jonge dode vos. Alles natuur waar ik van hou. Ik ben niet zo nieuwsgierig aangelegd maar dit gesprek ging zo hard dat ik er niet omheen kon. Het had waarschijnlijk met de hoge leeftijd te maken... vast een beetje doof.
Dan mag ik binnenkomen. Wegen, meten, hartfilmpje, bloeddruk. De hele riedel. Dan zit ik weer te wachten op de arts.....
Hij klopt aan en stapt binnen. 'Goedemiddag, komt u verder'
Hoe het nu gaat, of ik ergens problemen mee heb. Of benauwd. Bij inspanning of iets anders. Het gaat over cholesterol en bloeddruk. Binnen 5 minuten is hij er klaar mee. En ik ook.
'Ik zie u graag terug over een half jaar'
Ik stap weer op de fiets, neem de route langs de supermarkt en ondertussen beleef ik alles opnieuw. 2 jaar ben ik verder, 2 jaar en 1 week geleden stond mijn leven op de kop. Mijn leven, dat van mijn lief, dat van mijn kinderen. 6 juni 2009, het jaar waarin ik afscheid nam van mijn werk omdat ik mijn gezondheid terug wilde. Omdat ik me al zolang niet goed voelde. Maar in plaats van beter worden voelde ik me steeds beroerder. Tot 6 juni, toen werd het duidelijk. Een hartinfarct zette mijn leven op de kop. Alles schiet door mijn hoofd, ik kijk om me heen. Fiets naar huis, voel me zo gelukkig als ik weer thuis ben. Ik voel me de rest van de dag blij en feestelijk gelukkig. Ik voel me sinds januari zoveel beter dan de afgelopen jaren, zo wil ik nog een hele tijd vooruit!
Na het eten neem ik de honden mee en wandel nog een stuk over de grote stille heide, mijn favoriete rondje. Kraloo, randje Dwingelderveld.
165/365
Neneh @ 10:26 pm
nou zeg al
8 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 12 juni, 2011
Als we het over droogte hebben...
Meer nattigheid zorgt voor dood hout en toch is het veel te droog......
Nationaal Park Dwingelderveld
163/365
Neneh @ 11:22 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 11 juni, 2011
En dan is de vakantie voorbij ....
Maar is er nog een lang weekend voor de boeg. Waarin drukte genoeg te bespeuren valt. De boodschappen, vlak die lege koelkast niet uit. Of de was die zich 2 weken lang heeft opgestapeld. Dan komen de regenbuien nog even de boel in de war gooien. De tuin heeft niet veel regen gehad maar is werkelijk dicht gegroeid. Zoon had de aardbeien ontdekt, net als de merels trouwens. De krent krijgt amper tijd om rijp te worden of de merel en spreeuw weten er al raad mee. De frambozen zijn van rijp naar overrijp gegaan of verdroogd. Dat gaat met al die zon ook snel. En dan die ene waterlelie die straalt in de vijver. Ik zei tegen zoon 'wat mooi, dat had je nu echt niet hoeven doen'.
Hij moest grijnzen 'gaat hier vanzelf' zo wist hij te vertellen. De blauwe regen was aan een tweede groeispurt begonnen en de frambozen doen heel hard mee. Meters takken heb ik weggeknipt. Frambozen geplukt, gras tussen de tegels uitgehaald. Al die zaadjes die de vogels niet hebben opgegeten maar wel door de tuin hebben verspreid komen ook allemaal tot leven. Nee, vakantie is heel fijn maar daarna is het werkelijk puinruimen........
Zevenblad in de kale voortuin... en klaprozen!
Inmiddels is het allemaal een beetje opgeruimd. De was bijna aan kant, de kleinkinderen weer naar huis, de boodschappen gedaan. Tijd voor de foto's van de afgelopen weken. Ik heb de dagelijkse foto wel op Flickr gezet, nu moeten ze hier nog komen.
162/365
Neneh @ 05:45 pm
nou zeg al
3 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 10 juni, 2011
Laag water, zonnetje, file
En dan heb je al geen zin om afscheid te nemen, je wilt allemaal echt niet weg. Ik ook niet. De honden niet, de man niet. Maar ja, aan alles komt een eind en we gaan toch maar want de plicht roept, zoon mist ons, tuin wil een helpende hand, was wil gewassen..........
Het had van mij ook echt nog wel een weekje langer gemogen. Wie heeft er eigenlijk bedacht dat vakanties zo snel gaan?
161/365
Neneh @ 10:19 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 9 juni, 2011
Vogelkijkhut in de Lange Duinen
We hoorden de Roerdomp, zagen de bruine Kiekendief en heel veel andere vogels die het nogal naar hun zin hadden. Wij ook trouwens, we zijn geen mens tegen gekomen op deze bijzondere plek
159/365
Neneh @ 09:43 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
dinsdag 7 juni, 2011
Panne
De band van mijn 'splinternieuwe' fiets was niet van de beste soort. Fiets duur genoeg maar het afwerken... om de paar dagen moest er lucht bij in de band en na anderhalve week zei de band 'doe het lekker zelf!'
Dat was dan ook de enige manier om er achter te komen dat de binnenband een beetje in de kreukels lag in de buitenband. Binnenband trof geen schuld maar was wel kapot!
158/365
Neneh @ 10:03 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
maandag 6 juni, 2011
Er zijn dagen dat je niemand tegenkomt....
Behalve dan een enkele boom, een paard, een scholekster of een konijntje
Dan voel ik me klein op het eiland
156/365
Neneh @ 10:54 pm
nou zeg al
1 keer gebabbeld.
Tweet
zondag 5 juni, 2011
Er komt iets aanrollen....
156/365
Neneh @ 08:16 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
zaterdag 4 juni, 2011
Groeten uit Ameland
155/365
Neneh @ 03:26 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
vrijdag 3 juni, 2011
Dagen rijgen zich aaneen
Als het genieten is dan gaan de dagen snel, alsof ze elkaar in willen halen. Wij halen er alles uit. Uit de dagen die zich aan elkaar rijgen. Elke dag fietsen en wandelen en insmeren en uitsmeren en ook nog proberen te slapen. Maar het lukt allemaal. Familie komt even langs en viert een feestje. In een duinpan :)
Wat voor pan? (grapje voor insiders)
En ineens is kleinzoon ook in de buurt. Lekker een weekje meegenieten op het eiland. 'Voor jou oma.....'. En hij duwt mij een doosje in de handen. Oh, paddestoelcakjes..... Yummie'
' Ik vin ook lekker', zegt 'klein mannetje'
En dat zijn ze!!
154/365 foto is te zien op http://m.flickr.com/#/photos/neneh_goes_digital en als deze link niet werkt dan kijk je gewoon op 'mijn' Flickr pagina. Link zit in de zijbalk. Het betere werk komt na mijn. Vakantie. Ik werk nu alleen met de iPhone :)
Neneh @ 08:00 pm
nou zeg al
2 keer gebabbeld.
Tweet
donderdag 2 juni, 2011
Stralende blauwe hemelvaartsdag
153/365
Neneh @ 03:52 pm
nou zeg al
0 keer gebabbeld.
Tweet
